Quella carogna dell’ispettore Sterling (1968)

WP_20180626_002[1]

Frame Up (1968)

directed by: Emilio Miraglia (as Hal Brady)

cast:Henry SilvaBeba LoncarKeenan Wynn

Interesting noir/proto-crime/polizzi flick by the great Emilio Miraglia (The night Evelyn came out of the grave). This little film has enough thrills to satisfy the devoted Italo-genre cinema fan and the effective presence of the ever reliable Henry Silva.

Henry Silva is a police inspector. A gang of robbers killed his son and he is accused of having killed a police informer and is kicked out of the Department. He will have to do all by himself to discover the truth.

Pretty similar to another Silva/Miraglia collaboration, the Assassination, that is, Frame Up offers nice cinematography, a bunch of euroregulars like Luciano Rossi, Beba Loncar and Pier-Paolo Capponi and a convincing noir atmosphere but cannot be described as anything more than a solid entry in the Italian Noir catalogue. The mechanical, labyrinthine, at times, plot follows the well-known and at that point already patented norms of the European Noir cinema, but Silva manages to steal the show and to elevate the film a couple notches above average.

Silva would go on to have a much celebrated career in Italian ,among others,  genre cinema,a thing that he really deserved.

Frame-Up is a nice flick from that early period of Eurocult cinema,quite rare too as it seems. So if you track a copy, do not hesitate to add it in your collection.

Advertisements

Hommes de joie pour femmes vicieuses (1974)

WP_20180626_001[1]

Men for rent (1974)

directed by:Pierre Chevalier (as Lina Cavalcanti)

cast:Alix MahieuxDaniel DarnaultPierre Taylou

Another insane entry by Eurocine,to say that this movie and its English dubbing  track are completely bonkers,would probably be an understatement as we watch various Eurocine regulars like Monica Swinn blur the lines between ,almost hardcore, erotica and slapstick antics, this must ,by all accounts, seen to be believed.

In “men for rent” we witness the exploits of a handful of men of different frames and characters who happen to work as male prostitutes in a brothel run by Madame Rachelle. Our characters given comical names like: Noodle,Angel,Plumber and Schechrezant try to satisfy the numerous female patrons, women of different social backgrounds and  commentary against the stereotypes of sexual relationships,interracial relationships,the French bourgeoisie and female emancipation ensues.

Insane,insane trash made in France, the dialogues are to die for and some of the comical gags are very effective. Chevallier is said to have tried to do a sort of political film that ridicules the post May 1968 France, but given the fact that Marius Lessoeur penned the script and that Eurocine produced the film I highly doubt that this should be seen as anything else than a pretext for another sexploitation crime committed against cinema.

At least this one is way more vibrant than other wretched Eurocine entries, and more fun to watch thanks to its bizzarre premise.

Deadly Games (1982)

deadly games

Deadly Games (1982)

directed by:Scott Mansfield

cast:Alexandra MorganJo Ann HarrisSam Groom,Steve Railsback

Painfully average,perhaps even below average entry to the slasher cannon, Deadly Games is as flawed as it gets,as the director Scott Mansfield constructs segues of talky and perky for their own sake dialogue that in all seriousness have more in common with “Friends” the series, or even “Sex in the (rural) City” than with an effective slasher film.

A town is being terrorized by a masked killer who is murdering women. A young woman is attacked by the killer but escapes. She believes the killer to be either the town’s policeman or the manager of the local theater, and she devises a plan to find out which is the actual killer.

The “Halloween”copying  or maybe the “Scream” predating opening sequence still holds well enough,the burial scene is quite effective and the unexpected,coarse and abrupt ending is cool in its off-kilter nature, but unfortunately the rest of the flick plays more like a romantic comedy or a ptsd/shellshock drama in which the cool character actor Steve Railsback is sadly underused.

It’s no co-incidence that this got released in 82 after being shelved for 2 years and that even after its release it received very limited distribution, thus remaining a painfully obscure genre entry without an official DVD release as of yet.

Even the stronger willed slasher die-hards will be challenged to sit through the entire thing…

Σλασερ μπαρούφα που παρά τη σπανιότητα της αποτελεί τρανταχτή απόδειξη πως μερικά πράγματα καταβροχθίζονται από τον πανδαμάτωρα χρόνο για κάποιο λόγο.

Δημοσιογράφος σε μουσικό περιοδικό επανεγκαθίσταται στη γενέθλια πόλη μετά το θάνατο/δολοφονία της αδερφής της και επανασυνδέεται με όλους τους παλιούς της γνωστούς και φίλους.Σύντομα διαπιστώνει πως η μοιχεία στην περιοχή χαίρει μεγάλης αποδοχής αφού και η ίδια θα τραβήξει το ενδιαφέρον του παντρεμένου αστυνόμου της πόλης και φίλου ενός βετεράνου του Βιετνάμ με μετατραυματικό σοκ. Όλοι μαζί την αράζουν στο σινεμά του βετεράνου όπου βλέπουν ασπρόμαυρα φιλμ τρόμου και παίζουν επιτραπέζια. Στο μεταξύ άγνωστος δολοφόνος ξεπαστρεύει τις γυναίκες της περιοχής.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο που το Σλασερ στοιχείο αναφέρεται στο τέλος της σύνοψης, αφού είναι σίγουρα ο “φτωχός συγγενής” της πλοκής. Χωρίς να ισχυρίζεται κανείς πως το παρόν είναι οτι χειρότερο παράχθηκε ποτέ στο είδος, το deadly games είναι αφόρητα επίπεδο και σοβαροφανές.Οι όποιες συγκινήσεις είναι αραιά τοποθετημένες μέσα στο φιλμ χωρίς κανέναν στρατηγικό σχεδιασμό, τα κίνητρα , οι βαθυστόχαστες συζητήσεις και τα όποια σεξιστικά overtones των αντι-ηρώων δεν εξηγούνται ποτέ, ακόμα και το φινάλε της ταινίας σοκάρει περισσότερο λόγω του απρόσμενου της φύσης του παρά λόγω της αποτελεσματικότητάς του.

Μόνο για τους φανατικούς.

Fatal Games (1984)

29386422_10215499058813405_5115745154107441152_o

Fatal Games (1984)

directed by:Michael Elliot

cast:Sally KirklandLynn BanashekSean Masterson

Run of the mill albeit serviceable sports-themed Slasher with an anabolic steroids abuse subplot ,which delivers the goods but does little in order to stand out. The plot consists of a mad slasher wielding a javelin killing off various members of a high school gymnastics team. The film shares many of its plot points with an earlier slasher film, Graduation Day.

A seven member gymnastics team at the Falcon Academy of Athletics is up for the “Nationals”. These games are for most young athletes a gateway to the Olympics . So both the academy staff and the athletes are going above and beyond the call of duty in order to succeed.Especially Dr. Jordine – the head physician is strictly adhering to a program that focuses on the use of anabolic steroids. But before the young athletes can reach the competition, a killer dressed in a black tracksuit and wielding a javelin shows up to stalk and kill each member of the team. They then have to discover the killer’s identity before the entire team ends up slaughtered.

Well, this one tries to throw some curveballs to the viewer’s side , like the steroid reference and the “realization” that  Russian and East German Olympians  are “juicing up” so the U.S athletes have to do it as well. Other than that “Fatal Games” doesn’t pass as a slasher Behemoth of sorts, it offers standard fare characters ,predictable killings , a few atmospheric sequences,some sleaze in the form of gratuitous nudity and an amusingly outrageous climax.

This will however address to genre completists only.

Γενικόλογο πλην διασκεδαστικό σλασερ σχετικό με τους κινδύνους (κυριολεκτικά) του πρωταθλητισμού, το παρόν εκτυλίσσεται σε αθλητική ακαδημία των Η.Π.Α στην οποία φερέλπιδες αθλητές και αθλήτριες προετοιμάζονται εντατικά προκειμένου να συμμετάσχουν στους εθνικούς αγώνες και μέσω μιας πιθανής διάκρισης να εξασφαλίσουν το πολυπόθητο εισιτήριο για την Ολυμπιακή ομάδα της χώρας. Τη χαρά τους την παίρνει κυριολεκτικά ο Χάρος,ή ο άγνωστος δολοφόνος φέρων αδιάβροχη ένδυση και κραδαίνων ακόντιο. Τελικά αποδεικνύεται πως ο πρωταθλητισμός βλάπτει σοβαρά την υγεία των… αθλητών.

Το φιλμ δεν κομίζει κάτι το καινοτόμο ή το ριζοσπαστικό, παρ’όλα αυτά κινείται με ικανοποιητικό ρυθμό και προσφέρει μερικές ατμοσφαιρικές σεκάνς και μια αρκούντως διασκεδαστική-τραβηγμένη από τα μαλλιά κλιμάκωση.Οι ερμηνείες και η σκηνοθεσία είναι επίπεδες όπως θα περίμενε κανείς αλλά αυτό δεν αποθαρρύνει επ’ουδενί τους φανατικούς του είδους οι οποίοι θα χαρούν να προσθέσουν το παρόν στη συλλογή τους.

 

 

Ruckus (1980)

ruckus greek

Ruckus (1980)

directed by:Max Kleven

cast:Dirk BenedictLinda BlairRichard Farnsworth

Another Blair-sploitation curio that melds action with Hillbilly commedy and an insane Bluegrass film score.Some say it predated Rambo:First Blood. Even if there is common ground between the two films, it’d be far-fetched for someone to say that Ruckus is as downbeat as the Stallone triumph of a film. There is too much comedy and lack of grimness to be found here and the romantic elements are perhaps too sugary in a cute manner, even if they pass as crucial for the  development of the story.

Kyle Hanson is a Vietnam veteran whose traumatic war-time experiences have left him unable to rejoin mainstream society. When Kyle, unkempt and in dirty fatigues, stops in a small town for some food, the local bullies can’t wait for an opportunity to harass him. After Kyle uses his Special Forces training to escape the bullies, he becomes the subject of a community-wide manhunt. Only Jenny Bellows, a local girl whose husband was declared missing in action in Vietnam, is willing to give Kyle a chance.

You can’t really say that Linda Blair isn’t trying here. Her character is likeable and her on-screen chemistry with Dirk Benedict could have been worse. Benedict’s performance as the shell-shocked veteran later tamed by his relationship with the Blair character is quite solid but what starts as a quite serviceable portrayal of a mentally unstable veteran later gives its place to a barrage of implausible events that beggar belief.

While comedy is not really the downside of a film like Ruckus , it doesn’t really do any service to the material either, neither does the inept, caricature-esque depiction of the local hick townsfolk that want Kyle the veteran, off their county for good and presumably away from Jenny’s embrace.

In general, the grimmer a movie about post war trauma is, the better. The subject matter itself is too heavy to be reduced to campy and goofy action fun. While Ruckus isn’t by any means a cardinal sin of film making it’ll not address to anyone else but the grindhouse and the Linda Blair completist. While not inherently bad , Combat Shock and Jacob’s Ladder it is not.

Ακίνδυνη και ζαχαρούχα περιπέτεια με θέμα τα τα καμώματα ενός βετεράνου του Βιετνάμ σε επαρχιακή πολίχνη της Αλαμπάμα.

Ο Καηλ Χάνσεν είναι ένας άρτια εκπαιδευμένος πλην ψυχικά τραυματισμένος βετεράνος  , ο  οποίος δεν γίνεται ακριβώς δεκτός με τυμπανοκρουσίες στην πόλη του Νότου στην οποία καταλύει μετά την αποστράτευση του. Όλοι οι παληκαράδες της περιοχής έχουν βαλθεί να τον κάνουν να “πάει από κει που ήρθε”, αλλά η Λίντα Μπλαιρ με την αγάπη της θα ξαναδώσει νόημα στη ζωή του βασανισμένου ανδρός και αυτός με τη σειρά του θα κάνει τους διώκτες του να τρέχουν πανικόβλητοι.

“Χαμός” μπορεί να γίνεται ,όπως υπόσχεται ο βιντεοτίτλος, πλην όμως το πνεύμα του φιλμ είναι κατά βάσιν ανάλαφρο και παιγνιώδες. Με λίγα λόγια η βία και η ένταση εδώ φέρουν Σλάπστικ και καρτουνίστικα χαρακτηριστικά και ενώ διασκεδάζουν επ’ουδενί δεν καθηλώνουν .

Αν περιμένατε άλλο ένα Combat Shock τότε ψάξτε αλλού. Άν όμως θέλετε να περάσετε ένα ευχάριστο ,κατά προτίμηση απογευματινό, ενενηντάλεπτο, τότε τολμήστε το…

La Legge dei Gangsters (1969)

legge greek

Gangster’s Law (1969)

directed by:Siro Marcellini

Cast: Klaus KinskiMaurice PoliFranco Citti

The more Kinski we are exposed to (pun NOT intended) the better and this Italian proto crime/mafia flick is a decent, dare I say underrated entry into the spaghetti sub-machine gun wielding & balaclava sporting favorite film sub genre, even if it feels ,perhaps too much, like a Fernando DiLeo film minus the great editing.

Kinski plays Regnier a Mafia boss, caught in a web of intrigue, deceit, and blood oaths. Regnier sends his gang to rob a bank and after the fact he tries to rip-off his henchmen and to flee with all the dough.Enmeshed in the bloody plot convolutions are Maurice Poll, Suzy Andersen,Nello Pazzafini and Max Delys, whom we get to know better during extended flashbacks . Regnier executes the gang members one by one in a cruel manner and enjoys relative immunity from arrest until making that One False Step.

The premise is definitely not an original one and the editing leaves a lot to be desired, but Kinski rocks hard, especially during the second half of the film and I have yet to find a more solid and dynamic Maurice Poli performance. It seems like this great character actor was always underused. The giant of a man Nello Pazzafini is always a treat to watch too.

What’s more here. Of course Eurobabes and there are quite a few of them. There is also a cool psychedelic nightclub scene and a decent opening and ending sequences that set the tone and close the film on a high note.

All in all, a worthy addition to someone’s Italocrime collection, even if this one remains inexplicably elusive.

Ιταλική crime βιντεοκασσετάρα από βιντεο Αλσεν (και τα μυαλά στα κάγκελα) έχει το σημερινό μενού.Πιάστε μια μπουκάλα J & B , βάλτε πάγο , φορέστε τα καλά σας και ας αρχίσει η προβολή.

Ο Ρενιέ (Κίνσκι) ηγείται σπείρας και στήνει μεγάλο κόλπο. Αξιώνει από τη συμμορία του το 50% των κλοπιμαίων αλλά ο προιστάμενος της εκτελεστικής του επιτροπής απαξιώνει την πρόταση του αφεντικού . Ο Κίνσκι φαινομενικά υποχωρεί και η ληστεία λαμβάνει χώρα με έναν εκ των ληστών να τραυματίζεται την ώρα του καθήκοντος. Αλλά ο Κίνσκι τέτοιος που είναι , προδίδει τους υπόλοιπους και την “κάνει” με όλο το ποσό. Στη συνέχεια ο Ρενιέ (ο τρελός Κλαους) εκτελεί τελετουργικά σχεδόν άπαντες χωρίς κανένα δισταγμό και οδηγούμεθα στο αιματοβαμμένο φινάλε σε φουλ καταθλιπτική Γενοβέζικη παραλία.

Ο στρατηγός Κίνσκι, του οποίου οι συμμετοχές σε ταινίες κατά τις δεκαετίες 60′ και 70′ είναι αδύνατον να χαρτογραφηθούν, κεντάει κάνοντας κυριολεκτικά τα απολύτως απαραίτητα και ανεβάζει αισθητά την ταινία ένα-δύο σκαλάκια παραπάνω.

Φυσικά η pan & scan κόπια της Αλσεν δεν αντέχει σε κριτική , αλλά ενω το φιλμ είναι όμορφα φωτογραφισμένο, μου φαίνεται πως αδικείται από το πολύ άτσαλο μοντάζ. Στα λοιπά το φιλμ είναι λίγο ανώτερο από το μέσο όρο του είδους χωρίς να προσεγγίζει επίπεδα μεγαλείου Ντι Λεο.

Παρ’όλα αυτά οι φανς θα χαρούν και με το παραπάνω να το προσθέσουν στη συλλογή τους.

 

Manitou(1978)

manitou

Manitou (1978)

directed by:William Girdler

cast;Tony CurtisSusan StrasbergMichael Ansara

Entertaining supernatural Indian themed full-blown Seventies cheese featuring Tony Curtis that is serviceable save for the implausibilities of the storyline.

A woman named Karen (Strasberg), who is suffering from a growing tumor on her neck, enters a hospital in San Francisco. After a series of X-rays, the doctors begin to think it is a living creature: a fetus being born inside the tumor. Eerie and grisly occurrences begin; the tumorous growth perceives itself – himself – to be under attack as a result of the X-rays used to ascertain its nature, which are starting to stunt and deform its development. The growth is the old Native American shamanMisquamacus; he is reincarnating himself through the young woman to exact his revenge on white men who invaded North America and exterminated its native peoples. Karen’s boyfriend, psychic fortune-teller Harry Erskine (Curtis) contacts a second Native American shaman, John Singing Rock (Ansara), to help fight the reincarnating medicine man, but the kind of spirits he can summon and control appear to be too weak to match his opponent’s abilities.

Thanks to the machines and their collective  manitou and of course a bare breasted Susan Strasberg casting a mix of ancient/modern ectoplasm to the evil shaman Misquamacus ,we are blessed with a film climax that definitely stays with you despite being of almost Godfrey Ho quality. Other than that this little goes like an Indian Exorcist of sorts, thing that was more than understandable give the fact that William Friedkin’s film had taken the world by storm.

The pacing of the film is fine for what it is, Tony Curtis is fine in an amusing way, never taking himself too seriously, Ansara  is adequate given the incoherent mesh he is cast to exclaim and the ever lovely Stella Stevens minor role is a pleasant surprise.

The effects were probably quite adequate for late Seventies standards but they seem inevitably dated . Props to the Misquamacus warlock himself for being impressively eerie especially for a man of his stature (The little Indian Shaman was played much of the time by Felix Silla, the same fella that played Cousin It on The Addams Family).

Overall, this one is solid and entertaining if campy and preposterous. I wonder how the great horror novelist Graham Masterton felt after watching this, since the original story is his.

cheesy Σεβεντίλα με άρωμα Εξορκιστή και Ινδιάνικη θεματική. Φυσικά οι υπερφυσικές και αποκρυφιστικές δεξιότητες των αυτόχθονων Αμερικανών έχουν αναλυθεί σε φιλμ όπως το ηδονιστικά πρωτόγονο σλασερ scalps, αλλά ενώ τούτο εδώ είναι αναμφίβολα  προιόν ενός μεγαλύτερου κινηματογραφικού στούντιο, υπερβαίνει  τα εσκαμμένα και προσφέρει γελοιότητα με την οκά , πράγμα το οποίο φυσικά λειτουργεί υπό την προυπόθεση να βρίσκεται κανείς σε ανάλαφρη διάθεση. Βέβαια δεν γνωρίζουμε αν κάτι τέτοιο αποτελούσε στόχο των δημιουργών, σίγουρα πάντως όχι του Graham Masterton ,ο οποίος έγραψε την αρχική ιστορία.

Όπως και να χει το παρόν διασκεδάζει με τη θεματική του , την εξτραβαγκάντσα ειδικών εφέ που ενώ τμηματικά  λειτουργούν ,αποτελούν σίγουρα προιόν της εποχής τους και με την παρουσία ενός θεαματικού καστ το οποίο δεν παίρνει τον εαυτό του και τόσο στα σοβαρά.

Λειτουργικό αλλά σε καμία των περιπτώσεων απαραίτητο.