The Dreaming (1988)

Image

The Dreaming (1988)

directed by:Mario Andreacchio

cast:Arthur DignamPenny CookGary Sweet

Καλογυρισμένη και καλοφωτογραφισμένη banalite από την Αυστραλία.Το φίλμ ξεκινάει με ατμόσφαιρα,ρώμη και δυναμισμό αλλά οι σεναριακές του αδυναμίες.η πληθώρα συμβάσεων και η επαναληψιμότητα της πλοκής το καταδικάζουν στη μετριότητα.

Mια γιατρός κουράρει μια άρρωστη έφηβη Αβορίγινα,η οποία  αψηφώντας τα ταμπού της φυλής της είχε επισκεφθεί ένα ιερό σπήλαιο-στο σπήλαιο είχε διαπραχθεί μια σειρά στυγερών εγκλημάτων από Καναδούς φαλαινοθήρες στο μακρινό παρελθόν. Η γιατρός σύντομα ξεκινά να βασανίζεται από ενοχλητικά όνειρα και βρίσκει τον εαυτό μπλεγμένη σε ένα μυστήριο ηλικίας 200 ετών.

Πως το κάνουνε οι άνθρωποι?Να ξεκινάνε μια ταινία με θαυμάσια αίσθηση σασπένς,κινηματογραφικής οικονομίας,μερικές σκηνές tribal horror που σηκώνουν την τρίχα κάγκελο …και στη δεύτερη μπομπίνα…ποιος έσβησε τα φώτα αδέρφια?

Ειλικρινά το δεύτερο μέρος της ταινίας είναι βαρετό μέχρι θανάτου,με τις σεκάνς των ονείρων να επαναλαμβάνονται με εκνευριστικά συχνό ρυθμό και το χλιαρό φινάλε να έρχεται σαν λύτρωση.

Τα θετικά του όλου πράγματος:Καλή αίσθηση του στυλιζαρίσματος,χλιδάτη φωτογραφία και συμπαθητικές ερμηνείες.Τα αρνητικά…τα έχουμε ήδη αναφέρει.Ας συμπληρώσουμε λέγοντας οτι το φίλμ πάσχει όσον αφορά την έλλειψη αιματηρών σκηνών που που θα προσέθεταν λίγους πόντους στο τελικό αποτέλεσμα.Διάολε περί ταινίας τρόμου πρόκειται άλλωστε.

Οι φανατικοί του Ozploitation ας βλεφαριάσουν,οι λοιποί ας προσπεράσουν.

Slow,partly effective, but excruciatingly uneven tribal horror from down under.

A doctor treats a sick aborigine, who had defied a tribal taboo and visited a sacred cave. The doctor soon finds herself having disturbing dreams and finds herself involved in a 200-year-old mystery.

For starters,there are lots of superbly shot, chilling scenes in “The Dreaming”,but the redeeming qualities of the film seem to fade away after the end of the first reel.The second reel is a tedious affair filled with annoyingly repeated dream sequences and a pointless obsession with the travelogue-styled imagery of the Australian(Tasmanian in particular)countryside.Well coasts,rocks and wavy waters might be good to watch but when they don’t add to the plot of a film then they better stay out of the foreground.To make things worse,the climax lacks the punch it is needed for a story like this one.The solid performances by the cast do little to amplify the overall quality of the film.

The end result is a lukewarm dish,suitable for consumption only if you are a die-hard Ozploitation buff.

Advertisements

Quarantine (1989)

Image

Quarantine (1989)

directed by:Charles Wilkinson

cast:Beatrice BoeppleGarwin SanfordJerry Wasserman 

Άχρωμο,άοσμο και σε τελική ανάλυση άνοστο sci-fi/post-apocalypse/canuxplotation.Tο “Quarantine” έχει να προσφέρει μόνο το αξιομνημόνευτο,τραγελαφικό motto “Cleanliness is healthiness” στο θεατή και ξεχνιέται με το που επιστρέφει κανείς το vhs στη θήκη του.

Σε μια φουτουριστική κοινωνία αποδεκατισμένη από την πανούκλα, ένα φασιστικό κίνημα καταλαμβάνει την εξουσία και θέτει σε καραντίνα, όχι μόνο τα θύματα της πανούκλας, αλλά και κάθε πολιτικό αντίπαλο ή αντιφρονούντα . Οι πανταχού παρόντες επαναστάτες προσπαθούν να δολοφονήσουν έναν ιδιαίτερα αντιδραστικό φασίζοντα γερουσιαστή ενω ένας προγραμματιστής ηλεκτρονικών υπολογιστών μπλέκεται άθελά του στην υπόθεση.

Postnuke dystopia,κλασικό 80ies θέμα ταινίας.Δυστυχώς όμως για εμάς και για τους συντελεστές της ταινίας έχει αναλυθεί πολύ αρτιότερα σε πάμπολλες άλλες παραγωγές της εποχής.Το συγκεκριμένο ξεκινάει σαν ένα τραγελαφικό flipside του “Τhe Crazies” και ίσως να είχε πλάκα υπό προυποθέσεις αν στην πορεία η υπόθεση δεν εξελισσόταν σε θέατρο του παραλόγου με πρωταγωνιστές χαρακτήρες χαλκομανίες Κακών.

Oι ερμηνείες είναι όλες ξύλινες.Το budget βία να έφτανε για 2-3 σάντουιτς ανα ηθοποιό και το συνολικό αποτέλεσμα σίγουρα δεν αποτελεί κάτι το αξιομνημόνευτο.Αυτό που είναι πολύ λυπηρό είναι το οτι ένα θέμα σαν τις φασίζουσες τάσεις που ελλοχεύουν σε κάθε άνθρωπο,ειδικά όταν πάρει λίγη εξουσία στα χέρια του,οι συντελεστές το χειρίζονται με μια εγκληματική επιδερμικότητα.Αναμφισβήτητα η ταινία στα χέρια άλλου σεναριογράφου και σκηνοθέτη θα είχε πολλά περισσότερα πράγματα να πει.

Προσπεράστε.

Flat and passable sci-fi flick set in a dystopian plague ridden environment, “Quarantine’s” only memorable moments include the hilarious motto “Cleanliness is healthiness” and a Joseph Goebbels lookalike lead,Jerry Wasserman as the paranoid,lunatic,fascist senator Ford(the irony).

In a futuristic society being decimated by plague, a fascist movement seizes power and quarantines not only the plague victims, but anyone related to them. Rebels trying to assassinate a particularly reactionary senator stumble onto a computer programmer trying to track and eradicate the disease.

Questions like:Who controls the controllers? or if the rise to power dehumanizes most people have been employed and capitalized in a much better manner by countless other films.This one is just a cheap exercise in post apocalyptic exploitation.with a budget so low that it really tampers with the overall quality of the cinematic material herein.

This is nothing less than unfortunate because themes like the inner fascist tendencies inherent in every human and the corruption that lurks within political power are premises that can make really interesting movies.

Alas,Charles Wilkinson‘s “Quarantine” is a rather forgettable affair.Next please…

The Stick (1988)

Image

The Stick(1988)

directed by:Darrell Roodt

cast:Greg LatterSean TaylorFrantz Dobrowsky 

“We used to wonder where war lived, what it was that made it so vile. And now we realize that we know where it lives, that it is inside ourselves.” – Albert Camus

Πανίσχυρο war actioner με στοιχεία μεταφυσικού θρίλερ,ορμώμενο εκ Νοτίου Αφρικής…

Ώς γνωστόν ο πόλεμος είναι εγγεγραμένος στο ανθρώπινο DNA,παραδόξως όμως η ίδια η ατελής φύση του ανθρώπου αδυνατεί να αντέξει την ανορθογραφία και τον παραλογισμό του.Τα αποτελέσματα γνωστά:Shellshock,μετατραυματικό άγχος,τρέλα,μανία καταδίωξης και άλλα παρόμοια όμορφα και ωραία.

Τούτο λοιπόν εδώ το πανάγνωστο φιλμάκι(του οποίου βλακωδώς το vhs δεν φωτογράφισα)παρουσιάζει γλαφυρότατα όλα τα προαναφερθέντα.Η αφήγηση είναι καθηλωτική,οι επιρροές από το cinema τρόμου άψογα αφομοιωμένες και το τελικό αποτέλεσμα σε αφήνει παγωτό.

Μια ομάδα Νοτιοαφρικανών στρατιωτών στέλνεται στην αφιλόξενη Σαβάνα προκειμένου να βρει και να καταστρέψει μια ομάδα ανταρτών που σκότωσε μια προηγούμενη περίπολο. Όταν η διμοιρία βρίσκει ένα μικρό χωριό με όλους τους άνδρες απόντες, οι στρατιώτες πανικοβάλλονται και σφαγιάζουν τους υπόλοιπους κατοίκους του χωριού,συμπεριλαμβανομένου και του ντόπιου γέρου μάγου.Κατά την επιστροφή της ομάδας πίσω στη βάση παράξενα πράγματα αρχίζουν να συμβαίνουν. Είναι οι στρατιώτες του εχθρού κανονικοί άνθρωποι, ή μήπως είναι απέθαντοι καταραμένοι από τον γέρο σαμάνο.

Όλα καλά και όλα ωραία.Βέβαια υπό μια έννοια η ταινία δεν κομίζει ακριβώς γλαύκας εις Αθήνας.Υπάρχουν παρόμοιες αξιομνημόνευτες πολεμικές ταινίες, σπουδές στην ανθρώπινη διολίσθηση στην αποκτήνωση όπως το “The Beast of War” αλλά το “The Stick” δεν είναι μια κοινή πολεμική περιπέτεια, κομίζει κάτι το εξωτικό και συνάμα απειλητικό.Η Νοτιοαφρικάνικη Σαβάνα αποδεικνύεται εχθρικότατη και κάθε πήλινη καλύβα ιθαγενούς μοιραία.Η καταραμένη διμοιρία θα αντιμετωπίσει πράγματα που δεν μπορεί να αντιληφθεί ο ανθρώπινος νους και η αποικιοκρατική ματαιοδοξία θα ηττηθεί από την προυπάρχουσα καθεστηκυία τάξη (Σαμάνος).

Περισσότερο ύμνος στην αποκατάσταση της  προαιώνιας φυσικής ισορροπίας παρά κοινότοπο αντιπολεμικό δράμα,το ‘The Stick” εκτός από καλογυρισμένο είναι και πρωτότυπο.Δείτε το…

Eerie Southafrican war/action/thriller with supernatural horror touches,”The stick” is a very well made piece of celluloid that needs to be discovered by a wider audience.

A group of South African soldiers are sent out into the bush to find and destroy a rebel group that killed an earlier patrol. When they find a small village with all the men gone, the soldiers panic and slaughter the remaining villagers, including an old witch doctor. As the group tries to make their way back to camp, strange things begin happening to them. Are the enemy soldiers normal humans, or have they been cursed by the old shaman?

The film’s narrative seems to be the main asset here.As it isn’t exactly mechanical,linear or circular,it adds some surreal touches in the final result.Surreal in the sense that it overwhelms reality.Indeed ,the war this doomed platoon seems to fight is predominantly a war with themselves,rather than a war with a visible enemy.Of course racism and Apartheid aesthetics is in the agenda here and they are not praised.Soldiers commit crimes that seem to be racial hate crimes,as they execute an underaged native child and an old Shaman with the same ease they would oil their firearms.

But Karma is a bitch…Soon the fragile sanity of the scummy soldiers will start snapping and the local grasslands will become their unhallowed graves.

Unique landscape,plausible plot,solid direction,engaging photography,great performances and a unique depiction of the Collonnial state of mind make this flick a treasured one for those who’ve seen it.The rest better find a way to do so…

Jakarta(1988)

Image

Jakarta (1988)

directed by:Charles Kaufman

cast:Chris NothSuzee PaiFrans Tumbuan

Συμπαθητικό action με τον, διάσημο από τη σειρά σύμβολο του γυναικείου hipster “Sex and the City”,Chris Noth στα πρώτα του βήματα.Στο παρόν βρίσκει κυριολεκτικά ο Φίλιππος το Ναθαναήλ αφού είναι συμπαραγωγή της Troma films και της Ινδονησιακής trashoμάνας Parkit films.

Ένας πράκτορας της CIA περιπλανιέται πίνωντας στους δρόμους της Νέας Υόρκης στοιχειωμένος από το θάνατο της όμορφης γυναίκας που είχε ερωτευτεί , ενώ βρισκόταν σε μυστική αποστολή στην Τζακάρτα.Ξαφνικά πέφτει θύμα απαγωγής από τους πρώην συναδέλφους του και αφού τον ναρκώνουν τον ξαναστέλνουν πακέτο πίσω στην Ινδονησιακή πρωτεύουσα, όπου προσπαθεί να διαλευκάνει το μυστήριο που του καταρράκωσε τη ζωή τρία χρόνια νωρίτερα.

Χωρίς να φτάνει το μεγαλείο ταινιών σαν το “Intruder”,”Forceful impact”,”Lethal Hunter”,”Stabilizer” κ.τ.λ,το παρόν είναι ένα αρκετά νευρώδες actioner με ψήγματα θρίλερ.Οι καταδιώξεις και οι σκηνές δράσης είναι αρκετά γυαλισμένες και καλογυρισμένες,αλλά τα stunts είναι ακραία και φέρνουν στο μυαλό καλό(δηλαδή κακό)Ινδονησιακό cinema.

O Noth,συνεπικουρούμενος από την καλλονή Suzee Pai,τα πάει αρκετά καλά στο ρόλο του και για να μην τα πολυλογούμε η νύχτα περνάει αρκετά ευχάριστα.

Αφού δείτε τους προαναφερθέντες ογκόλιθους (και τα “Final score”, “Doublecrosser’)του Ινδονησιακού trash δείτε και αυτό εδώ.

Image

Quite cool actioner set in Indonesian capital,the titular city of Jakarta,this one certainly doesn’t set the VCR on fire,but is nevertheless a nice,carefree watch without any surprises.

A CIA agent roams the streets of New York haunted by the death of the beautiful woman he fell in love with while on assignment in Jakarta. When he is kidnapped and drugged, the destination is Jakarta once again where he tries to unravel the mystery that is the city which broke him three years earlier.

Cool direction,well made chase scenes around the slums of Jakarta,with a hilarious roof/terrace chase easily stealing the show,a nice film pace,some nice ending twists and a solid lead by Chris Noth make this film a win.Not a triumph but still a win.

I have a soft spot for the more extravagant and outrageous Indonesian trash flicks,such as the mighty Arizal’s movies.But this one , although slicker than the aforementioned trashfests, definitely has an Indonesian flair as well and should not be ignored by fans of the late 80s action movies.

The Dark Side of the Moon (1986)

Image

 

 

The Dark Side of the Moon (1986)  aka “Manden i månen”

directed by:Erik Clausen

cast:Christina BengtssonMogens EckertStig Hoffmeyer

Εξαιρετικό,πλήν πανάγνωστο Δανέζικο ψυχόδραμα που μου άφησε το στόμα ανοιχτό με την πληρότητά του,την καταπληκτική του κινηματογράφιση και τις ερμηνείες του,που κόβουν την ανάσα.

Ο μεσήλικας Johannes απελευθερώνεται μετά από 16 χρόνια στη φυλακή για τη δολοφονία της συζύγου του. Βρίσκει δουλειά ως λαντζέρης στο υπόγειο του εστιατορίου, αλλά αποφεύγει γενικά την ανθρώπινη επαφή και ζει κλεισμένος στον κόσμο του κρατώντας ζωντανή τη μνήμη της γυναίκας του και της κοινής τους ζωής.Οι μόνοι άνθρωποι με τους οποίους θα έρθει σε επαφή και θα συνδεθεί είναι μια οικογένεια Τούρκων μεταναστών,σπρωγμένοι στο περιθώριο σαν και αυτόν. Προσπαθεί απεγνωσμένα, να συμφιλιωθεί με το σκοτεινό παρελθόν του και να επανασυνδεθεί με την κόρη του, που ζει σε ένα τροχόσπιτο με τον σύζυγό της και το παιδί τους.Το ζευγάρι όμως δε δείχνει να ενθουσιάζεται με την επιστροφή του Johannes και του κλείνει την πόρτα.Ο μοναχικός άνδρας  θα  συνειδητοποιήσει το βάρος που κουβαλάει το παρελθόν του και θα “πληρώσει τα χρέη του” με τραγικό τρόπο.

Βαρύ και ασήκωτο με επιρροές από το πάντα ανθρωποκεντρικό ,μελόδραμα του Fassbinder,με εξαιρετικό Ρεπεράζ,υπαινικτική και συνάμα φλασάτη κινηματογράφιση που εστιάζει στις έντονες χρωματικές αντιθέσεις και ενίοτε στη νουάρ αισθητική,το “The dark side of the moon” δεν είναι τίποτα λιγότερο από ένα ξεχασμένο αριστούργημα.

Το φινάλε της ταινίας φέρνει την απόλυτη κάθαρση και εμάς στα πατώματα να προσπαθούμε να συνειδητοποιήσουμε τι στην ευχή έχουμε μόλις δει.Είναι πραγματικά ακατανόητο πως το διένειμε εκείνη την εποχή η cannon films των Γκολάν-Γκλόμπους,αλλά όπως και να’χει τους συγχαίρω και για αυτή την έκφανση του γούστου τους.

Με μόλις 36 ratings στο site της IMDB, το παρόν είναι εγκληματικά άγνωστο.Δείτε το πάση θυσία…

Very sad and downbeat Danish psychodrama with a humane touch,great plot,fantastic performances,a sympathetic antihero and great cinematography and direction.

The middle-aged Johannes is released after 16 years in prison for wife murder. He finds a job as a janitor/dishwasher in the basement of a restaurant, but he refrains from general human contact and will only get in touch and connect with the Turkish colleagues. First of all he tries, however, to come to terms with his past and reconnect with her daughter, who lives in a trailer with her husband and their child.His daughter is is not really happy with his reappearance.The solitary man will soon enough realize the gravity of his past actions and will give “pay his debts”.

This gem of a film is a very obscure case as it seems to be totally forgotten and unknown.Too bad,as it was nominated for best Danish film award in 1986,it sure is a great film.It is beyond my knowledge how on Earth CANNON films decided to distribute it but it sure deserves a broader exposure.Erik Clausen‘s cinema has a lot in common with Rainer Werner Fassbinder’s humanistic,melodramatic cinematic approach and cursed antiheroes.”Manden i månen” is also directed and photographed in a superb way and the experienced eye can also train nods to Film Noir.

The performances by the cast are very realistic and stellar and the climax is cathartic to say the least.Nothing less than a fantastic piece of Arthouse cinematic realism… 

Track it down at all costs…

Image

Run If You Can (1987)

Image

 

Run If You Can (1987)

directed by:Virginia L. Stone

cast:Martin LandauYvette NiparJerry Van Dyke 

Άσε μας κουκλίτσα μου…

“Δημοσιουπαλληλίστικο” (δηλαδή ανιαρό) slasher της κακιάς ώρας,με μηδαμινά θέλγητρα προς τέρψιν των πάντα υπομονετικών και φιλότιμων οπαδών του είδους, που περιμένουν το αιματάκι να τρέξει ωσάν ευσεβείς πιστοί με τη λαμπάδα αναμένη …

Μια νεαρή φοιτήτρια Νομικής,ονόματι Kim ,βλέπει τυχαία ταινίες  snuff στο δέκτη της λόγω κάποιας ηλεκτρομαγνητικής ανωμαλίας στο σήμα ενός δορυφορικού “πιάτου”.Αμέσως ειδοποιεί την αστυνομία,η οποία καταδιώκει ήδη έναν κατά συρροή δολοφόνο με το προσωνύμιο “ladykiller”(τι πρωτότυπο!!!).

Tρισάθλια,σκυλοβαρετή εκτελεση μιας σχετικά ενδιαφέρουσας ιδέας.Η ταινία αποτυγχάνει παταγωδώς σε όλα τα επίπεδα και είναι απορίας άξιον τι γυρεύει ο Martin Landau στο κάστ.Η σκηνοθεσία δεν κατορθώνει ποτέ να δημιουργήσει μια στοιχειώδη ατμόσφαιρα αγωνίας (thriller γαρ) και οι δολοφονίες προβάλονται με πληκτικό και επαναλήψιμο τρόπο ως snuff videos.Μη φανταστείτε snuff σαν τα ψευδο shockumentary του D’Amato στο “Εmmanuele in America”.Εκείνα σηκώνανε την τρίχα του θεατή κάγκελο.Αυτά εδώ είναι ωδη στη σαχλαμάρα-ημίμετρα για μπατίρηδες σκηνοθέτες και παραγωγούς.Σαν να βλέπεις σφαίρα να καρφώνεται στη σάρκα και να μην σκάει ούτε ένα squib,σαν να κάνουν σε τσόντα sex με τα ρούχα.Γίνεται?Ε…δεν γίνεται…

Τέλοσπάντων,τούτο εδώ θα πήγαινε στην πυρά της χαλυβουργικής,εάν δεν ήμουν συλλέκτης.Τι να κάνω , τα λυπάμαι τα vhs.Όπως και να’χει το “Run…if you can” είναι σούπα,φέσι,τεκές και όλα τα συναφή. “Απαράδεκτον  για πράκτορες…”

Image

 

Abominable and loathsome piece of pretentious horror.Tonight’s affair tries too hard to be a slasher film,but it blatantly fails in all fields.

A young girl, watching an old film, witnesses screen shots of a couple making love, followed by the murder of the woman. Apparently a scanner dish nearby is picking up the murderer’s private videos, and the young girl is placed in great danger…

The idea behind the plot isn’t that bad and could adorn a much better film than this one.The problem is that “Run if you can” is plagued by each and every flaw of DTV (Direct to video)and TV movies:Lack of resources,laughably bad performances,except for the veteran character actors Landau and Van Dyke,flawed continuity,lack of decent suspense and horror atmosphere,lack of decent gore,implausible conclusion.These are only few of the flaws “Run if you can” suffers from.

There were “hack” directors like David De Coteau,who made cheap televisual styled exploitation and direct to video tosh and,against all odds, made those movies so over the top,so extravagant,that they could bring a broad smile to the viewer.This one is so tame that it hurts,it totally lacks the punch and the  nerve of a low budget exploitation flick.

I’m sorry but I don’t seem to be able to find any redeeming qualities or any valid motive for someone to watch this particular motion picture.It is a bottom barrel slasher entry and it should stay in the video limbo forever.

Some things better stay undiscovered,as they might have this particular status for a good reason