Night of the Creeps

Night of the Creeps (1986)

directed by;Fred Dekker

cast:Jason Lively, Tom Atkins, Steve Marshall

…The terror had come from above during the Fifties when a flying saucer had crashed next to a  drive-in theater in the city of Corman but scientists had managed to stop the alien invasion by putting the human host of some  parasitic organisms in suspended animation.27 Years later two freshmen students of the Corman college  who want to enter a fraternity are assigned with breaking into the lab where the body is kept in order to steal a corpsem,what they do is to  accidentally let the dormant body escape from his cryosleep chamber.Soon enough the entire community is infested by thousands of Alien brain parasites, entering humans through the mouth, turn their host into a killing zombie. Some teenagers start to fight against them.Meanwhile a haunted detective that was also present during the original events decides to take action…

“Night of the Creeps” is another quintessential cult movie,a love letter to genre cinema in general,especially to the  monster movies/alien invasion films of the 40ies/50ies .The film is an earnest attempt at a B movie and a homage to the genre. While the main plot of the film is related to zombies, the film also mixes in takes on slashers and alien invasion films.

Night of the Creeps is executed with gusto,it has verve,neat effects and effective pacing.The comedic gags work and the horror moments are genuinely bone-chilling.The performances by the cast are also quite convincing.

All in all,Night of the Creeps was never meant to be an original film .Director Fred Dekker even originally wanted to shoot the film in black and white. He included every B movie cliche he could think of and insisted on directing the script himself. However what could have easily turned to a trainwreck works like an atomic clock and entertains effortlessly even after 30+ years.


Αρχετυπικό καλτ ταινιάκι φόρος τιμής σε ό,τι μπιμουβάδικο υποείδος μπορεί κανείς να φανταστεί το Night of the Creeps ,του οποίου ακόμα και ο τίτλος ηχεί σαν ο τίτλος κάποιου monster movie από τη δεκαετία του 50′, σκοράρει σε όλα τα επίπεδα και μας προσφέρει μιάμιση ώρα αγνής και ανόθευτης απόλαυσης.

Νευρώδης ρυθμός,πειστικά εφέ,δουλεμένη σκηνοθεσία και σοβαρές σχετικά ερμηνείες συντελούν στην επιτυχία του φιλμ.

Δείτε το…


Deadly Obsession


Deadly Obsession(1989)

directed by:Jenö Hodi

cast:Joe Paradise, Michael Balin, Robert Barrera

Hilarious crime/part slasher obscurity ,”Deadly Obsession” will never be placed on any pedestal but offers some pedestrian yet entertaining suspense and moronic dialogues for the good measure.

Gotham University of New York is a clean-cut academic oasis, but beneath its surface, in a huge network of tunnels, lurks a nefarious janitor named John Doe, who has a grudge against privileged students and has come up with a great scam. John Doe has stolen huge quantities of rat poison and plans to inject it into ice cream which will then be available at the student store .His intention isto  ask the director for a million dollars in order  to disaclose  where the poison is. But Denise, a beautiful student, buys the ice cream and John Doe witnesses what he thought was her death. Disrupted and furious to see how the police saved Denise, John Doe asks for more money which should be delivered by Denise herself.Killing her becomes a deadly obsession.

This one comes packed with some decent cat n’mouse shenanigans, some nudity but little to no slashing. Something which is pretty bad for a wanna-be slasher,isn’t it?

As everybody is able to figure out ,this is painfully obscure and probably for a good reason.”Deadly obsession” could easily be a TV-thriller for it revolves way too much around police pursuit and offers little to the die-hard genre fan.

Joe Paradise’s overacted John Doe is however something that adds a certain tackiness to the formula,plus the inane dialogues should also get their credit.

Verdict:Despite the fact that this one will never make it to any sort of “hidden-gem” lists,it still has some mild entertainment value.Adressed only to the most hardcore of the Slasher buffs.

The Stepfather II

stepfather 2 greek

The Stepfather II:Make Room for Daddy(1989)

directed by:Jeff Burr

cast: Terry O’Quinn, Meg Foster, Caroline Williams

Well, since the original “Stepfather” was a rather impressive psychological horror film with strong thriller and slasher overtones,ITC Films decided that a franchise could be viable.Shot on a modest budget of 2 million Dollars , “The Stepfather 2” can be seen as a success.Jeff Burr(From a Whisper to a Scream) cast the original stepfather Terry O’Quinn ,who once more personifies the Ronald Reagan values going horribly wrong and the horribly bland Meg Foster(The Wind)…lo and behold …make room for Stepfather:the sequel.

The Stepfather escapes an insane asylum after brutally murdering a psychiatrist and a guard and winds up in another town, this time impersonating a marriage counselor. Now he seems to have found the perfect future wife, with a stepson who loves him. However, other people try to get in his way to marry her. They are interfering! One by one the Stepfather eliminates anyone who stands in his way to a perfect family.

Well ,with this one we are entering  slasher territory . This change  made way for more unidentionally comedic moments but didn’t completely eliminate the sense of style that the first movie is known for. Fortunately Jeff Burr didn’t try to recreate a similar to the first movie environment. He came up with a nasty little movie full of dead bodies instead . The plot is simplistic and leads to killings and perhaps more killings.The movie is blessed with an atmospheric start but as the stepfather settles down to his new home, things get more uninteresting. I wasn’t particularly amazed by the mid part of the film where the Stepfather plays the role of the marriage councilor and tries to seduce Carol. Perhaps Burr could trim the fat and come up with some more interesting plot twists. However the third part of the movie is relentless psycho killer/slasher fare and as soon as the con-artist/Stepfather gets unmasked we are led to a bloody solution.

O’Quinn is his usual good self ,perhaps not as magnificent as in the first movie,but what could he do? It is without a doubt that his role in the second part of the franchise lacks depth and is plagued by repetition, but O’Quinn delivers his part with verve and gusto and is at moments bonechilling.Foster on the other hand is a rather weak lead and her chemistry with O’Quinn is nonexistent.In terms of direction the film is an above average genre film ,at moments stylish, even though  it strictly follows the slasher conventions.

All in all,the original film could not easily be topped, but the sequel does a fine job by providing us with 90 more minutes of Stepfather-esque antics without becoming a complete parody of itself. It is more stereotypically conceived and executed but it isn’t half bad for what it is.

Έξαψη βίας νούμερο δύο,αφού ο Τέρρυ Ο’Κουίν δε δείχνει να βάζει μυαλό και συνεχίζει να κυνηγά ανεμόμυλους,όπως την τέλεια οικογένεια με εαυτόν στο ρόλο του στοργικού σύζυγου/πατριού.Βέβαια το χάνει λίγο στην εκτέλεση αφού για να πετύχει το στόχο του το σκάει από το τρελάδικο έχοντας αφήσει πίσω του δύο πτώματα. Αλλά ο αγών είναι καλός και ο Στεπφάδερ μετακομίζει στην Καλιφόρνια όπου υποδύεται το σύμβουλο γάμου (καννιβαλιστική ειρωνία,όχι αστεία). Συντομα σαγηνεύει ζωντοχήρα με ξανθούλη,Αμερικανούλη γιόκα και βάζει πλώρη για κουλούρα.Αμ δε! Ο δρόμος είναι σπαρμένος με εμπόδια και ο φίλος μας κάνει πράξη το ρητό που λέει πως ο δρόμος για την κόλαση είναι γεμάτος από αγαθές προθέσεις.

Ο’Κουιν να τον πιείς στο ποτήρι για άλλη μιά φορά. Όσον αφορά την ταινία τα πράγματα αυτή τη φορά δεν είναι τόσο πολυδιάστατα όσο στο πρώτο φιλμ. Ναι μεν ,η ταινία του Μπαρ χρησιμοποιεί σχεδόν τα ίδια υλικά ,αλλά η πλοκή είναι σαφέστερα πιο trashy και απλοική ,σχεδόν προσχηματική. Να ήταν η πρώτη φορά όπου όλα τα γεγονότα σε μια φιλμική αφήγηση είναι απλά οχήματα που οδηγούν σε φονικά ,τότε θα μας πείραζε, πλην όμως το σχήμα είναι απόλυτα επιτυχημένο και έχει να επιδείξει θαυμαστά αποτελέσματα κρίνοντας από την ιστορία του ιδιώματος . Σλάσερ λοιπόν και αρκετά καλό μάλιστα,αυτό έχουμε εδώ πέρα . Ο “Πατριός” μπαίνει και αυτός στη συνομοταξία των υπερηρώων της πινακοθήκης του τρόμου.Χαρακτήρες που ξεφεύγουν πλέον από τα στεγανά της ανθρώπινης υπόστασης και φαντάζουν σχεδόν απέθαντοι. Από τον Τζέησον Βόρχιζ,το Μαικλ Μάγιερς ώς τον “Πατριό” με τα πολλά ονόματα και τις πολλές διαλυμμένες οικογένειες…ένα τσιγάρο δρόμος . Θα μπορούσε να πει κανείς πως αυτό είναι μια ατυχής εξέλιξη για έναν χαρακτήρα , ο οποίος είχε αρκετό βάθος και θα μπορούσε να αποτελέσει το πρότυπο του suburban ,ατσαλάκωτου εφιάλτη , αλλά σχεδόν ποτέ τα σήκουελ δεν κόμισαν βαθυστόχαστες και εξελλιγμένες παραλλαγές της αρχικής φόρμας.

Τουλάχιστον το “Stepfather 2” είναι καλοφτιαγμένο και δεν γελοιοποιεί το χαρακτήρα του πρώτου φιλμ .Μόνο για αυτό ,θα μπορούσε άνετα να πάρει ψήφο εμπιστοσύνης από τους σταυροφόρους του είδους.


scalps greek.jpg


directed by:Fred Olen Ray

cast: Jo-Ann Robinson, Richard Hench, Roger Maycock

Lowest of the low rent Slasher affair that manages to stay watchable and dare I say slightly disturbing despite its shortcomings and poverty row production values.

Six college archeology students work on a dig in the California desert, despite the warnings of a professor and the town drunk. When the group digs around in an Indian burial ground for artifacts, they unleash the evil spirit of Black Claw. The spirit possesses one of the group and begins slaughtering them one by one.

This is as raw,technically crass and inept as a film could ever be,it almost borders with some “shot-on-video” pictures like “Truth or dare…” ,then it features some of the most shallow and unlikable characters ever to grace a slasher film set, the fact that they supposedly are “archeology students” beggars belief ,as all of them ,bar one, are airheads and are after sex and booze exclusively.Truth be told ,watching them falling prey to “Black claw” will probably make most viewers sigh with relief.

However “Scalps” makes great use of the ominous film score to enhance the disturbing events taking place at the burial site and has a crass/home video/camcorder real life quality despite being shot on film. In my view flicks like “Scalps” and several other -way better-exploitation entries like “Combat Shock” or “Last House on Dead end street” and of course the pinnacle of that sort of film making but way more stylistically challenging “Cannibal Holocaust”  made great use of that “documentary like” film making and managed to create discomfort to the majority of the viewers.All of those films also used music soundtrack to a great effect as a complimentary means in order to send chills down the spines of countless unsuspecting exploitation fans.While “Scalps” is a lesser effort in every imaginable field, it also conveys the aforementioned qualities, perhaps due to budget limitations, and while not stylish at all, is at moments a pretty wild and pure cinematic experience.The desert location is always effective for that sort of films but unfortunately the bloody scenes are surprisingly harmless due to mostly being shot at night and being badly lit.The editing is also really choppy and displays a vast array of continuity errors ,something that in hindsight appears to be rather amusing.

All in all “Scalps” is unashamedly trash cinema and thus addressed to the most radical of exploitation fans. Cinephiles that are inclined to watch more polished slasher/horror productions will probably be appaled by this one…

Παρακμιακό Σλάσερ που παραμένει λειτουργικό αναδίδοντας εσάνς αληθοφάνειας,εξαιτίας της ωμής και άτεχνης κινηματογράφησης και της καταπληκτικής χρήσης της μουσικής επένδυσης.

Ομάδα κουφιοκέφαλων και αντιπαθέστατων φοιτητών αρχαιολογίας αγνοούν επιδεικτικά όλα τα προμηνύματα και κατασκηνώνουν σε αρχαίο Ινδιάνικο νεκροταφείο. Οι ανασκαφές τους ταράζουν τον φαινομενικά αιώνιο ύπνο ενός μοχθηρού νεκρού Ινδιάνου μάγου-του “Μαύρου Νυχιού” ,ο οποίος και επιβάλλει την τάξη καταλαμβάνοντας το σώμα ενός από τους φοιτητές ,ο οποίος στη συνέχεια παίρνει τα σκαλπ των βλάσφημων λευκών.

Όχι ακριβώς κινηματογραφικό αριστούργημα, το “scalps” είναι άτεχνα γυρισμένο και τόσο κακοφωτισμένο που σε κάνει πραγματικά να απορείς.Παρόλα αυτά η ταινία του Φρέντ Όλεν Ρέη διαψεύδει τα προγνωστικά και κομίζει μερικές απολαυστικά ωμές κινηματογραφικές στγμές σχεδόν ντοκυμαντερίστικου γκραν γκινιόλ και χρησιμοποιεί τις αδυναμίες του ως προτερήματα.

Φυσικά και ο Ρέη δεν πρωτοτυπεί… Υπάρχουν ταινίες πολύ καλύτερες από τη δική του σε αυτόν τον τομέα.Ας αναφέρουμε ενδεικτικά τα ωμά αριστουργήματα: Combat Shock και Last House on Dead end Street με τη σχεδόν snuff αισθητική τους και ας αφήσουμε απ’έξω το υποδειγματικά στυλιζαρισμένο,αριστουργηματικό ,ψευδοντοκυμαντερίστικο στυλ του Ντεοντάτο στο Cannibal Holocaust, δίοτι πολύ απλά ο άνθρωπος κινηματογράφησε έτσι από επιλογή…όχι από ανάγκη.

Πίσω στο παρόν, η  κάμερα φιλμάρει χωρίς αιδώ  τα πάθη των πρωταγωνιστών, υφαρπάζοντας τον τρόμο τους και το σουρεαλιστικό μοντάζ,απόρροια μάλλον χρήσης παραισθησιογόνων, ενισχύει το πρωτόγονο,ή μήπως κινηματογραφικά πρωτογενές, αποτέλεσμα. Τελικά ως τι θα έπρεπε να χρησιμοποιηθεί το scalps? Ώς παράδειγμα προς αποφυγή ή προς μίμηση? Δυστυχώς ή ευτυχώς δεν υπάρχει σαφής απάντηση, αφού το παρόν παρά το γεγονός οτι είναι τεχνικά τεκές, από την άλλη αποτελεί τρανταχτή απόδειξη οτι δεν χρειάζεται κανείς πάρα πολλά εφόδια προκειμένου να παράξει μια ταινία με οντότητα.

Θα ρωτήσετε “σου άρεσε τελικά?”

Ναί! Ο Γράφων απολαμβάνει το ωμό σινεμά,αυτό που μυρίζει πέτρα και χώμα και το Scalps είναι τέτοιο σινεμά. Αριστούργημα παρόλα αυτά δεν είναι.Αφορά κατ’αποκλειστικότητα τους Σλασερ χουλιγκάνους και τα γκραιντχάουζ φρικιά.Οι οπαδοί του γυαλισμένου 80ies τρόμου δε θα ξέρουν από που τους ήρθε…

Eyes of a Stranger

Eyes of a Stranger (1981)

directed by:Ken Wiederhorn

cast: Lauren Tewes, Jennifer Jason Leigh, John DiSanti

While “Eyes of a Stranger” hardly breaks new ground and was pretty much lost in the slasher shuffle it is nonetheless a very effective movie.

Enterprising local news anchor Jane Harris discovers that one of her neighbors is actually the serial killer/rapist who has been terrorizing the city. Jane must prove her suspicions before the killer gets to her.She’s very eager to catch the killer red-handed because of her deaf-mute teen sister was once raped and left for dead .

It’s a well known fact that originality is often times not a key factor for the artistic success of a film.Wiederhorn’s film is an amalgam of tried ideas but the formula works and everything falls into place.As a result, this movie is well acted ,directed with panache and at moments arresting.

Tom Savini’s effects are spot on and the performances by John Di Santi and Jennifer Jason Leigh are top notch. Wiederhorn’s directing job offers a couple of great unnerving moments .

Overall a nice ,little movie that should be cherished by Slasher/thriller fans.

ισχυρή πλην ελαφρώς κοινότοπη δημιουργία που αναμειγνύει τις σλάσερ συμβάσεις με πινελιές κλασικού θρίλερ και home invasion καταστάσεις προσφέροντας τελικά μια ταινία ,η οποία ενώ δεν ανακαλύπτει την Αμερική χαρακτηρίζεται από έντονα νοσηρό κλίμα και προσφέρει συγκινήσεις στο θεατή.

Αναμφισβήτητα την παράσταση κλέβει o Tζον Ντι Σάντι, ο οποίος  μας προσφέρει αρκετές ανατριχιαστικές στιγμές στο ρόλο του creepy αστού που δεν έχει κανένα απολύτως πρόβλημα να μετατραπεί σε έναν σαδιστή ,ο οποίος βιάζει και σκοτώνει τα θύματά του αφού τα φέρει πρώτα μέσω απανωτών τηλεφωνημάτων σε σημείο ψυχολογικής κατάρευσης.Καταπληκτική είναι επίσης η Τζένιφερ Τζέησον Λη στο ρόλο της κωφάλαλης αδελφής της πρωταγωνίστριας. Η τελική σεκάνς της ταινίας όπου η Λη βρίσκεται αιχμάλωτη στο ίδιο της το σπίτι και βιώνει τον τυφλό τρόμο παρουσία του βιαστή, είναι αριστουργηματικά στημένη. Εύφημος μνεία πρέπει να αποδοθεί επίσης στον τιτάνα των ειδικών εφέ Τομ Σαβίνι ,ο οποίος προσθέτει άλλη μια κορυφαία στιγμή στο ενεργητικό του.

Μου άρεσε το “ο Στραγγαλιστής του Μαιάμι ξαναχτυπά” .Τα Σλάσερ στοιχεία δίνουν ένταση και προσθέτουν sleaze points στη συμβατική θρίλερ δομή του παρόντος ,ενώ και η πλοκή των τηλεφωνημάτων λειτουργεί στον υπερθετικό.Τη συγκεκριμένη μανιέρα την εκμεταλλεύτηκε μέχρι και ο Γουες Κρέηβεν στο Scream γεγονός δηλωτικό της αποτελεσματικότητάς της.

Τελική ετυμηγορία: Προκρίνεται στο Σλάσερ κύπελο Ιντερτότο και διεκδικεί με αξιώσεις έξοδο στο Ουέφα.




Blackout (1985)

directed by:Douglas Hickox

cast: Keith Carradine, Kathleen Quinlan, Richard Widmark

A police officer suspects that a local husband and father who has recently undergone facial surgery because of injuries received in a car accident is in reality the same man who committed a quadruple murder several years before.

Αχ, αυτό το εξώφυλλο…άλλο ένα κόσμημα στα ράφια των βιντεοκλάμπ. Αυτή η πέτσινη μάσκα και αυτή η μαχαίρα πρέπει να έκαναν πολύ κόσμο να φύγει σχεδόν τρέχοντας από τους ναούς της οικιακής διασκέδασης. Εμένα αυτή η ταινία με προσπέρναγε και την προσπέρναγα για καμια δεκαπενταριά χρόνια . Κάποια στιγμή πέρασε στην κατοχή μου και μπήκε στη λίστα αναμονής για μερικά χρόνια ακόμα,μέχρι που χθές ήρθε η ώρα της μεγάλης συνάντησης και…

Μέτρια πράγματα δυστυχώς,αφού η ταινία δεν δύναται να κάνει την υπέρβαση λόγω των τηλεοπτικών καταβολών της όπως και των περιορισμών τους οποίους δημιουργεί η έκθεση σε ένα μη αποκλειστικά σινεφίλ ακροατήριο. Τυπικό pg-13 υβρίδιο αστυνομικού φιλμ με σλάσερ το “Αμόκ” δεν κάνει την υπέρβαση σε καμία περίπτωση . Αφενός με μια ιστορία η οποία δεν ανακαλύπτει την πυρίτιδα ,αλλά αφετέρου συμπαθητικά φωτογραφισμένο και ερμηνευμένο ,το blackout κυλά ομαλά χωρίς ιδιαίτερες εκπλήξεις με κάποιες λογικές δόσεις σασπένς, μη σοκαριστεί και κανείς από το κοινό του HBO και μας κάνει “ντα” και θα μπορούσε αλλά δεν επιβάλλεται κιόλας να περάσει στην κατοχή σας…

Moderately good but still limited  detective/horror/slasher entry by Douglas Hickox.

Blackout is a movie whose VHS cover had haunted me when I was a teenager, I was curious to find out what “Blackout” was about but the film kept on escaping me for a decade and a half. Upon viewing, however I felt slightly let down. It’s the artwork adorning the film that is so menacing that the actual film fails to live up to the expectations.

An interesting if unoriginal amalgam of detective movie filtered through the slasher prism , “Blackout” clearly suffers due to its televised limitations, especially in terms of violence and suspense. No matter how impressive the beginning sequence might be, the rest of the film is a tedious affair moving towards a predictable conclusion.

All in all,not a bad film per se “Blackout” could be interesting for slasher/horror/crime die-hards but is in no case a mandatory addition to someone’s collection.

My Bloody Valentine

My Bloody Valentine(1981)

directed by:George Mihalka

cast: Paul Kelman, Lori Hallier, Neil Affleck

Highly original and deservedly classic Canadian Slasher that has stood the test of time despite its humble origins.

There’s a big valentine-party planned in the little coal mining town of Valentine Bluffs, Nova Scotia. It is the first Valentine’s Day party in 20 years, because then there was an accident in the mine, and the accident happened because the men responsible for the security was at the party. The sole surviving miner, named Harry Warden, later killed them, and told the town NEVER to arrange a Valentine’s Day party again. The party begins, and so does the killing…

Well,for starters Mihalka’s film makes great use of the rural location and mine setting.There is something extremely creepy about the entire premise of this film and the fact that Harry Warden creeps around in a miner’s outfit while brandishing a miner’s pic-axe makes the protagonist/serial killer in this film a very disturbing sight that has a long lasting impact in the viewer.

Infamous for being butchered by the censors, “My Bloody Valentine’ remains very effective even after having been “relieved” of no less than nine minutes of scenes deemed too violent. However the film was recently restored/ released as a “director’s cut” DVD and can now be watched in its full atmospheric and nasty glory.

“My bloody Valentine” was blessed by a clever direction , great photography ,genuinely scary moments and above average performances and is a film that serves as an advertisement for the slasher genre. Films like this happen when the people behind the production bother to come up with original concepts and devote themseves to good film-making

A top entry in genre often times tortured by uninteresting concepts and copycats, Mihalka’s film deserves every sort of attention it receives.

Σλάσερ στη φάμπρικα έχει το σημερινό πρόγραμμα. Το “μήνυμα θανάτου” είναι η ταινία που μαζί με το Curtains έβαλαν τον Καναδά στο Σλάσερ χάρτη και δικαίως κάνουν πλάκα σε πολλά από τα άκρως επαναλήψιμα και κοινότοπα Αμερικάνικα δείγματα του είδους.

Το Βάλενταινς Μπλάφ είναι μια πόλη που βασίζει την ύπαρξη της και την ευημερία της στο τοπικό ανθρακωρυχείο.Λίγες φορές έχουν οι νέοι της πόλης την ευκαιρεία να ξεφαντώσουν , μια από αυτές είναι η επέτειος του Αγίου Βαλεντίνου. Έλα όμως που μια τραγωδία έχει συνδεθεί με αυτόν τον εορτασμό .Πρίν είκοσι χρόνια μια ομάδα ανθρακορύχων θάφτηκαν ζωντανοί μετά από έκρηξη στα έγκατα του ανθρακωρυχείου όπου εργάζονταν εξαιτίας εγκληματικής αμέλειας των επιστατών οι οποίοι είχαν εγκαταλείψει το πόστο τους χωρίς να ελέγξουν τη στάθμη του μεθανίου στις στοές προκειμένου να πάνε στο χορό του Αγίου Βαλεντίνου. Ο μοναδικός επιζών της έκρηξης ,ένας ανθρακωρύχος ονόματι Χάρυ Ουώρντεν ,δικαίως εκτροχιάζεται και εκτελεί με συνοπτικές διαδικασίες τους ενόχους .Επιστροφή στο παρόν ,όπου ο πρώτος χορός μετά το τραγικό συμβάν ετοιμάζεται να λάβει χώρα ,ΠΛΗΝ η ιστορία δείχνει να επαναλαμβάνεται και η κατά τα άλλα βαρετή πόλη γίνεται θέατρο φρικτών δολοφονιών .Από οτι φαίνεται ο άνθρωπος με την αντιασφυξιογόνο μάσκα και την αξίνα επέστρεψε…

Εκπληκτικό δείγμα του είδους ποτισμένο στην καρβουνόσκονη και στο σασπένς .Η φωτογραφία μας προσφέρει όμορφα κάδρα με έμφαση στο περιβάλλον της βιομηχανικής πολίχνης . Η θέα του δολοφόνου εν πλήρη εξαρτύση ανθρακωρύχου να τριγυρίζει σαν το αρπακτικό κραδαίνοντας την αξίνα του και βαριανασαίνοντας είναι ένα θέαμα το οποίο δεν εγκαταλείπει εύκολα το νου του θεατή και φέρνει μνήμες από το εξαίσιο Prowler του Joseph Zito . Η σκηνοθεσία του Μιχάλκα είναι ευρηματική και ο σκηνοθέτης εκμεταλλεύεται στο έπακρο τις δυνατότητες που του δίνει η θεματική του πλάθοντας αριστουργηματικές σεκανς φόνων. Ο τρόμος των ηθοποιών δείχνει αυθεντικός και το τέλος είναι απρόβλεπτο αλλά απολύτως δικαιολογημένο από την πλοκή.

Ο γράφων εγκρίνει και προτείνει άμεση θέαση του παρόντος ακόμα και στην αυθεντική του βερσιόν.Βλέπετε οι ηθικοπλάσται στην αρμόδια επιτροπή καταλληλότητας ταινιών απείλησαν το στούντιο παραγωγής με X-Rating με αποτέλεσμα το παρόν να προβληθεί  τότε “απαλλαγμένο” από ,ούτε λίγο ούτε πολύ , εννιά ολόκληρα λεπτά βίας και αιματοχυσίας ,ακόμα και έτσι όμως η τανία ρίχνει αρκετά σαγόνια στο πάτωμα. Οι πιουρίστες μπορούν να προμηθευτούν το unrated director’s cut που κυκλοφόρησε πρόσφατα σε Ντιβιντι και να απολαύσουν τα έργα και τις ημέρες του δολοφόνου ανθρακωρύχουν χωρίς περικοπές και σε αναμορφικό widescreen

και προσοχή   …Harry’s out to steal your heart.