Fatal Games (1984)

29386422_10215499058813405_5115745154107441152_o

Fatal Games (1984)

directed by:Michael Elliot

cast:Sally KirklandLynn BanashekSean Masterson

Run of the mill albeit serviceable sports-themed Slasher with an anabolic steroids abuse subplot ,which delivers the goods but does little in order to stand out. The plot consists of a mad slasher wielding a javelin killing off various members of a high school gymnastics team. The film shares many of its plot points with an earlier slasher film, Graduation Day.

A seven member gymnastics team at the Falcon Academy of Athletics is up for the “Nationals”. These games are for most young athletes a gateway to the Olympics . So both the academy staff and the athletes are going above and beyond the call of duty in order to succeed.Especially Dr. Jordine – the head physician is strictly adhering to a program that focuses on the use of anabolic steroids. But before the young athletes can reach the competition, a killer dressed in a black tracksuit and wielding a javelin shows up to stalk and kill each member of the team. They then have to discover the killer’s identity before the entire team ends up slaughtered.

Well, this one tries to throw some curveballs to the viewer’s side , like the steroid reference and the “realization” that  Russian and East German Olympians  are “juicing up” so the U.S athletes have to do it as well. Other than that “Fatal Games” doesn’t pass as a slasher Behemoth of sorts, it offers standard fare characters ,predictable killings , a few atmospheric sequences,some sleaze in the form of gratuitous nudity and an amusingly outrageous climax.

This will however address to genre completists only.

Γενικόλογο πλην διασκεδαστικό σλασερ σχετικό με τους κινδύνους (κυριολεκτικά) του πρωταθλητισμού, το παρόν εκτυλίσσεται σε αθλητική ακαδημία των Η.Π.Α στην οποία φερέλπιδες αθλητές και αθλήτριες προετοιμάζονται εντατικά προκειμένου να συμμετάσχουν στους εθνικούς αγώνες και μέσω μιας πιθανής διάκρισης να εξασφαλίσουν το πολυπόθητο εισιτήριο για την Ολυμπιακή ομάδα της χώρας. Τη χαρά τους την παίρνει κυριολεκτικά ο Χάρος,ή ο άγνωστος δολοφόνος φέρων αδιάβροχη ένδυση και κραδαίνων ακόντιο. Τελικά αποδεικνύεται πως ο πρωταθλητισμός βλάπτει σοβαρά την υγεία των… αθλητών.

Το φιλμ δεν κομίζει κάτι το καινοτόμο ή το ριζοσπαστικό, παρ’όλα αυτά κινείται με ικανοποιητικό ρυθμό και προσφέρει μερικές ατμοσφαιρικές σεκάνς και μια αρκούντως διασκεδαστική-τραβηγμένη από τα μαλλιά κλιμάκωση.Οι ερμηνείες και η σκηνοθεσία είναι επίπεδες όπως θα περίμενε κανείς αλλά αυτό δεν αποθαρρύνει επ’ουδενί τους φανατικούς του είδους οι οποίοι θα χαρούν να προσθέσουν το παρόν στη συλλογή τους.

 

 

Advertisements

Manitou(1978)

manitou

Manitou (1978)

directed by:William Girdler

cast;Tony CurtisSusan StrasbergMichael Ansara

Entertaining supernatural Indian themed full-blown Seventies cheese featuring Tony Curtis that is serviceable save for the implausibilities of the storyline.

A woman named Karen (Strasberg), who is suffering from a growing tumor on her neck, enters a hospital in San Francisco. After a series of X-rays, the doctors begin to think it is a living creature: a fetus being born inside the tumor. Eerie and grisly occurrences begin; the tumorous growth perceives itself – himself – to be under attack as a result of the X-rays used to ascertain its nature, which are starting to stunt and deform its development. The growth is the old Native American shamanMisquamacus; he is reincarnating himself through the young woman to exact his revenge on white men who invaded North America and exterminated its native peoples. Karen’s boyfriend, psychic fortune-teller Harry Erskine (Curtis) contacts a second Native American shaman, John Singing Rock (Ansara), to help fight the reincarnating medicine man, but the kind of spirits he can summon and control appear to be too weak to match his opponent’s abilities.

Thanks to the machines and their collective  manitou and of course a bare breasted Susan Strasberg casting a mix of ancient/modern ectoplasm to the evil shaman Misquamacus ,we are blessed with a film climax that definitely stays with you despite being of almost Godfrey Ho quality. Other than that this little goes like an Indian Exorcist of sorts, thing that was more than understandable give the fact that William Friedkin’s film had taken the world by storm.

The pacing of the film is fine for what it is, Tony Curtis is fine in an amusing way, never taking himself too seriously, Ansara  is adequate given the incoherent mesh he is cast to exclaim and the ever lovely Stella Stevens minor role is a pleasant surprise.

The effects were probably quite adequate for late Seventies standards but they seem inevitably dated . Props to the Misquamacus warlock himself for being impressively eerie especially for a man of his stature (The little Indian Shaman was played much of the time by Felix Silla, the same fella that played Cousin It on The Addams Family).

Overall, this one is solid and entertaining if campy and preposterous. I wonder how the great horror novelist Graham Masterton felt after watching this, since the original story is his.

cheesy Σεβεντίλα με άρωμα Εξορκιστή και Ινδιάνικη θεματική. Φυσικά οι υπερφυσικές και αποκρυφιστικές δεξιότητες των αυτόχθονων Αμερικανών έχουν αναλυθεί σε φιλμ όπως το ηδονιστικά πρωτόγονο σλασερ scalps, αλλά ενώ τούτο εδώ είναι αναμφίβολα  προιόν ενός μεγαλύτερου κινηματογραφικού στούντιο, υπερβαίνει  τα εσκαμμένα και προσφέρει γελοιότητα με την οκά , πράγμα το οποίο φυσικά λειτουργεί υπό την προυπόθεση να βρίσκεται κανείς σε ανάλαφρη διάθεση. Βέβαια δεν γνωρίζουμε αν κάτι τέτοιο αποτελούσε στόχο των δημιουργών, σίγουρα πάντως όχι του Graham Masterton ,ο οποίος έγραψε την αρχική ιστορία.

Όπως και να χει το παρόν διασκεδάζει με τη θεματική του , την εξτραβαγκάντσα ειδικών εφέ που ενώ τμηματικά  λειτουργούν ,αποτελούν σίγουρα προιόν της εποχής τους και με την παρουσία ενός θεαματικού καστ το οποίο δεν παίρνει τον εαυτό του και τόσο στα σοβαρά.

Λειτουργικό αλλά σε καμία των περιπτώσεων απαραίτητο.

 

Invasion of the Blood Farmers (1972)

invasion-of-the-blood-farmers-movie-poster-1972

Invasion of the Blood Farmers (1972)

directed by:Ed Adlum

cast:Norman KelleyTanna HunterBruce Detrick

Oddly watchable trainwreck of a film shot on less than a shoestring for the Grindhouse circuit, Adlum’s film had a title to die for and an over-the-top premise to display but little more unfortunately… which is a shame ,because if this flick could have a bigger budget and a professional cast and crew it could have really been a way more extravagant exercise in trashy cinema.

a group of druids called the “Sangroids” living in Westchester County, New York,  plan to resurrect their queen by draining the blood from unsuspecting civilians into her body. A local pathologist and his assistant become aware of the ancient cult and try to put an end to the escalating madness.

The film was shot on a proposed $24,000 budget over a three-week period, and Adlum reportedly paid most of the actors for their work with six-packs of beer.[1] The subpar production values are apparent, as night and day shots are mixed up throughout, creating very poor continuity. However the film feels quite gritty and action packed for a pg-rated film and this most likely has to do with Adlum dispatching his film sending it to the board only to reassemble it after scoring the much desired pg-rating, something that doesn’t make much sense in retrospect , since Invasion of the blood farmers seems to have primarily been constructed for the Drive-In circuit where minor details such as Pg-rating didn’t matter all that much.

All in all, this is a delirious mess of non cinema, plagued or blessed, depending on the viewer’s overall stance, by non-acting, dodgy editing and sub-par cinematography. However I think that credit should be given to the director Adlum for he excelled considering the means granted to him.

He could have done much worse….

All in all, fans of 70ies Grindhouse trash will have a funny ride…

Demonstone (1989)

demonstone greek

Demonstone (1989)

directed:Andrew Prowse

cast:R. Lee ErmeyJan-Michael VincentNancy Everhard

A weird but cool in a goofy way. meld of supernatural horror with straight meat n’ potatatoes Philippino action featuring some cool cast, Demonstone is hardly reinventing the wheel but  is a cool curio that will offer you  some mild fun.

Two U.S. Marine investigators looking into a series of grisly murders in Manila discover that the crimes are tied to an amulet with a 400-year-old curse on it that has unleashed supernatural forces. All the murder victims are tied to the Belfardo clan and the clan leader who also happens to be a senator is pushing the military officials for some answers.

Demoniac possession meets pentagon chess moves and US marine antics ,in a movie that is mostly a horror affair . albeit haphazardly executed. It’s fun watching a rather tipsy  Jan-Michael Vincent   exchanging cheesy 80ies one-liners with R. Lee Ermey but there’s hardly anything else to make someone hunt this one down.

It’s cool if you like 80ies Genre cinema and all its derivatives, but expect no masterpiece.

Σινεμάς του συρμού με την καλή έννοια. Τούτο εδώ κουβαλάει πάνω του όλα σχεδόν τα σουσούμια του κινηματογράφου είδους της δεκαετίας του 80 και κάνει την έκπληξη πετώντας στη μούρη του θεατή κάμποσο υπερφυσικό τρόμο τύπου Carrie.

Απότακτος αξιωματικός των πεζοναυτών γίνεται μάρτυρας μυστήριου φονικού με πρωταγωνιστή Αμερικάνο πεζοναύτη και αποφασίζει να συνεργαστεί με συνταγματάρχη προκειμένου να λύσει το μυστήριο. Το έγκλημα δείχνει να συνδέεται με άλλα αντίστοιχα και όλα μαζί δείχνουν να έχουν σαν αφετηρία μια αρχαία κατάρα.

85 λεπτά διεκπεραίωσης με όσο ζουμί χρειάζεται ο θεατής προκειμένου να ολοκληρώσει τη θέαση. Το παρόν είναι λίγο περιπέτεια και λίγο ταινία τρόμου, αλλά τελικά πολύ μέτριο για να χαρακτηριστεί απαραίτητο απόκτημα.

Οι φανς του Φιλιππινέζικου action μάλλον θα ενδιαφερθούν,οι λοιποί μάλλον όχι.

The Torture Chamber of Dr. Sadism (1967)

The Torture Chamber of Dr. Sadism (1967) aka “The Blood Demon”, Die Schlangengrube und das Pendel,  The Snake Pit and the Pendulum,[4] and Castle of the Walking Dead

directed by:Harald Reinl

cast:Lex BarkerKarin DorChristopher Lee

Super- energetic , at least for a gothic/horror film,fast paced, atmospheric and thus high octane pulp entertainment inspired by E.A.Poe’s “The Pit and the Pendulum”, Hammer horror Dracula Films , Italian pulp proto-horror like Mario Bava’s “Black Sunday” and the trashfest of “The Bloody Pit of Horror” .Harald Reinl’s “Torture chamber of Dr.Sadism” might be literally a cinematic namedropping of elements from other films and a listing of gothic horror insignia, but it is a rare occasion of a film when all these things actually gel and create a very tasty stew of a film. This is a bloody riot…

In the Olden Tymes, Count Regula is drawn and quartered for killing twelve virgins in his dungeon torture chamber. Thirty-five years later, he comes back to seek revenge on the daughter of his intended thirteenth victim and the son of his prosecutor in order to attain immortal life.

Shot on location in the medieval town of Rothenburg in Germany Reinl’s film sure did have an impressive location to back up its story with. Director Reinl who directed several Edgar Wallace Krimis  in the 1960s,some of them co-starring Klaus Kinski ,plus a few Westerns about Winnetou,was no slouch either. This flick in particular feels simultaneously pulp oriented and visually compelling. The production team went above and beyond the call of duty to create the most impressive set pieces possible. You want Snake pits? Smoke filled caverns and isles? a giant pendulum? dungeons? A Caligari-esque laboratory? Throw a dart and you’ll literally get what you wished for. Certain sequences ,for example the “forest of hanging corpses” have a very eerie feel to them.

However, as a mish-mash of well-known influences this film never does feel “that serious” and the fast pace in which the story unwinds helps the viewer to enjoy this little flick even more.

The Torture Chamber of Dr.Sadism has a cast full of gothic horror regulars with Christopher Lee reprising his most renowned role, here is aptly retitled Count Regula and Lex Barker being a solid lead as well. Karin Dor is also an eye candy in the Euro horror babe tradition.

Ladies and Gentlemen this one checks all boxes. Add it to your collection…

Gothic horror εξτραβαγκάντσα από τη Γερμανία, χώρα με παράδοση στα pulp Krimi ,ταινίες μυστηρίου, με στοιχεία νουαρ, αρκετά κοντά στα Ιταλικά Τζιάλλι. Εδώ πρυτανεύει το γκοθικ στοιχείο και ο διαβολικός απέθαντος Κόμης Ρέγκιουλα ,με έναν Κρίστοφερ Λη να βγάζει το μεροκάματο περιφέροντας την αριστοκρατική του αύρα και εξαπολύοντας βρυκολακίσιο Σίξτις “εκτόπλασμα” ,αν και δεν υποδύεται το Βαμπιρ,προς πάσα κατεύθυνση.

Το εντυπωσιακό με αυτήν εδώ την παραγωγή είναι το πόσο αποτελεσματικά λειτουργεί σαν πάντρεμα του Σίξτις Ιταλικού υπερφυσικού γοτθικού τρόμου (black Sunday,bloody pit of horror) με τον αντίστοιχο βρετανικό ,αυτόν που λάνσαρε η Hammer horror, ας πούμε.

Ναι μεν έχουμε λοιπόν στο “ο διάβολος θα πεθάνει την αυγή” συνθέσεις που προάγουν το ατμοσφαιρικόν του πράγματος, αλλά έχουμε και ένα ανάλαφρο, σχεδόν τσιρκολάνικο πνεύμα που κάνει το γκροτέσκο της θεματικής, τόσο οικείο και πηγαία διασκεδαστικό.

Ας μην ψάξει κανείς για λογική ακολουθία, αφού σεναριακά το φιλμ είναι μια συρραφή από κλισέ. Αλλά ας αφεθεί στην καταιγιστική διαδοχή των προαναφερθέντων κλισέ και οικείων εικόνων, που συνδυαστικά δημιουργούν ένα γευστικότατο ταινιάκι που θα αφήσει άπαντες τους οπαδούς του συγκεκριμένου είδους με το χαμόγελο στα χείλη.

Γοτθική βόμβα…

The Iguana with the tongue of Fire (1971)

L’iguana dalla lingua di fuoco (1971)

directed by:Riccardo Freda (as Willy Pareto)

cast:Luigi PistilliDagmar LassanderAnton Diffring,Werner Pochath,Valentina Cortese,Dominique Boschero

Textbook but entertaining Giallo entry by Ricardo Freda who reportedly was unhappy with the film and had his name replaced with the pseudonym “Willy Pareto”.[3]

In Dublin, a young woman is brutally murdered in her home by a maniac that throws acid in her face and then slits her throat with a razor. Her mangled body is later discovered in the boot of a limousine owned by the Swiss Ambassador Sobiesky. The Ambassador, who was the dead woman’s lover, refuses to cooperate with the police due to his diplomatic immunity. John Norton, an ex-cop famed for his brutal working methods, is brought in to help and gets too deeply involved when he stars an affair with the Ambassador’s beautiful step-daughter, Helen. Meanwhile, the brutal killings continue…

There is a particular nastiness and a vicious aura when it comes to the proceedings in this Giallo oddity that marries the banale with the ultra sleazy and that was filmed in Dublin of all places. The story is unspectacular but the film’s rather few Giallo-esque killings and the super-intense climax deliver tacky gore and unapologetic sleaze in spades.

Freda would direct another crazy genre entry with “Murder obsession” ,which would end up being even more off-kilter than this one. But being the genre fanatic that I am , I see absolutely no wrong  sinking my teeth into this one.

Cross-pollinating between the traditional mystery thriller antics, the inexcusably inane and the downright exploitative one cannot help but love this one.

επικό τρασοτζιάλλο “ατόπημα” από τον άριστο τεχνίτη,τιμημένο συνάδελφο του Μάριο Μπάβα, τον Ρικάρντο Φρέντα (The horrible secret of Dr.Hitchcock, I vampiri).

Aντιγράφω από το “τίμιο” VHS

“Ένα παγερό βράδυ του Οκτώβρη στην Ολλανδική (Ελβετική μωρέ!) πρεσβεία, ο στυγερός δολοφόνος με τα μαύρα γυαλιά ξαναχτυπά. Θύμα του η ιδιαιτέρα(sic) του πρέσβη. Ο δολοφόνος χρησιμοποιώντας οξύ και ένα νυστέρι (ξυράφι φίλος,ξυράφι…) κατακρεουργεί την άτυχη γραμματέα. Το τραγικό γεγονός θέτει σε ενέργεια το μηχανισμό της Σκότλαντ Γυάρντ. Επικεφαλής είναι ο αστυνόμος Λώρενς (Νόρτον μάστορα…), ο οποίος ψάχνει απεγνωσμένα να βρει τα ίχνη του δολοφόνου.

το φιλμ του Φρέντα είναι αυτό που λέμε “ένοχη απόλαυση”. Ο σκηνοθέτης , ο οποίος σχεδόν αποκήρυξε το φιλμ και εμφανίζεται στα κρέντιτς με το ψευδώνυμο Γουίλι Παρέτο, παντρεύει το ‘μπανάλ” αστυνομικό θρίλερ μυστηρίου με καθαρά τρας κινηματογραφικό “ανταρτοπόλεμο”, με αποτέλεσμα ο θεατής δικαίως να μερακλώνει με τα “Ξυραφιάσματα” που υφίστανται τα άτυχα θύματα,το οξύ το οποίο εξαπολύει ο δολοφόνος στη μούρη των θυμάτων,έναν αυτοπυροβολισμό τον οποίον ο Φρέντα ανακυκλώνει κατά τη διάρκεια της ταινίας, τα αστεία ηχητικά εφέ κάθε φορά που εμφανίζεται κάποιος “σκιώδης” χαρακτήρας στην οθόνη και φυσικά το εξωφρενικό φινάλε.

Παρά το γεγονός ότι ο σκηνοθέτης υπήρξε αναμφισβήτητα μεγάλος τεχνίτης, τα τζιάλλι του διακρίνονται από μια ανεξήγητη έλλειψη στυλιζαρίσματος. Και το παρόν αλλά και η επίσης επική σκουπιδάρα murder obsession διακρίνονται από τη ροπή τους προς το γελοίον του πράγματος. Δεν έχει καμία σημασία όμως γιατί και τα δύο είναι απαραίτητα για τους οπαδούς του είδους.

Αγαπάμε “Ιγκουάνα με γλώσσα φωτιάς” και δε ντρεπόμαστε καθόλου για αυτό…

 

 

Wolfen Ninja (1982)

wolfen ninja

Wolfen Ninja (1982) aka Wolf devil Woman , Lang nu Bai mo

Directed by: Ling Chang

Cast: Ling ChangFeng ShihYu-Hsiang Chang

It cannot get more nonsensical when it comes to Godfrey Ho/Joseph Lai/IFD films and Hong Kong Kung Fu action. Wolfen Ninja remains one of the most WTF? Things I’ve ever seen in my life and believe me I’ve seen it all…

This film that spawned at least 2 sequels was written and directed by the Female Ninja powerhouse Ling Chang and it is an understatement to say that Chang’s film is completely bonkers.

A baby whose parents were killed by the utterly diabolical Blue Devil ,was left for dead in the snowy wilderness and was consequently raised by wolves . The girl grows up believing to be a wolf and wearing wolfen pelts. Two Kung Fu warriors bump upon her while searching to discover the white ginseng root that will make them invincible against the blue devil. The girl becomes aware of her legacy and destiny, unites with the warriors and seeks revenge on  the villain who ordered the murder of her parents.

I digress, watching sequences of this one will make you question the infinite truths of the world as we know it. Here, Chang and Lai venture into horror/kung fu territory and the results beggar belief . Exploitation? Check! Laughable ninjas that get decapitated with a rope? Check! Voodoo dolls? Check! Zombies and hopping vampires the Chinese way ? Check! Gore and cute bunnies that get slaughtered(not cool!) ? Check!

Off-kilter to say the least, warped ,tripping on acid martial arts horror hybrid that remains unequalled in terms of mindboggling film making.

Once seen cannot be unseen. Ling Chang was something else…

τρελό και παλαβό φεσονίντζα χόρορ ανοσιούργημα από την IFD Films (and arts) σε σκηνοθεσία της απερίγραπτης Ling Chang.

Άν νομίζετε πως τα έχετε δει όλα, τότε δεν έχετε δει τίποτα. Παρκάρετε τούτο εδώ το τεμάχιο στο βίντεο σας, προσδεθείτε και αφεθείτε στο ανηλεές τρασογρονθοκόπημα του Wolfen Ninja. Εκεί που το κακό σινεμά Κουνγκ φου συναντά το κακό σινεμά τρόμου, εκεί που απορείς φίλε αναγνώστη αν αυτά που βλέπεις είναι πραγματικά ή αν έχουν πάρει οι δημιουργοί της ταινίας ,ίσως και εσύ , lsd , εκεί σε αυτό το σταυροδρόμι συναντιέσαι με το “Νίντζα Λυκάνθρωπο”.

Θέλετε Ζόμπι,Νίντζα που αποκεφαλίζονται με ένα απλό σκοινί,κούκλες βουντού,βαμπίρ,δαίμονες? Το φιλμ έχει απ’όλα.

Αλλά όπως έχουμε πει στο παρελθόν ,η IFD films δεν είναι κινηματογραφικό στούντιο, είναι πρέζα…