Deep Blood

deepblood

Deep Blood (1990)

directed by: Raffaele Donato (as Raf Donato), Joe D’Amato (uncredited)

cast:Frank Baroni, Allen Cort, Keith Kelsch

Γιατί ρε Τζο μας το κανες αυτό? Αφού ακόμα και με  προυπολογισμό μια σοκοφρέτα έχεις μάθει να μεγαλουργείς…ήταν ανάγκη να βάλεις την υπογραφή σου στο χειρότερο Sharxploitation όλων των εποχών?

Το “κυνήγι του κόκκινου αίματος” σε ελληνική βιντεοκασέτα από τη Ζodiac video αποτελούσε φετίχ και ιερό δισκοπότηρο για το γράφοντα εδώ και τουλάχιστον δέκα χρόνια,ο σχεδόν εφηβικός ενθουσιασμός μου ,όταν επιτέλους βρέθηκε κόπια της ταινίας στο προαναφερθέν φορμάτ ξεθύμανε παρ’όλα αυτά γρήγορα,όταν βρέθηκα αντιμέτωπος με τα πρώτα καρέ της ταινίας.

Ναι.τότε όλα επέστρεψαν στο μυαλό μου,θύμησες από μια εποχή μακρινή, ανακάλεσα τη σφαλιάρα που είχα φάει όταν φίλος μου είχε δείξει πως το μόνο που συμβαίνει στα πρώτα λεπτά του φιλμ είναι μια παρέα δωδεκάχρονων που ψήνει λουκάνικα σε μια παραλία που μοιάζει να έχει βγει από την εξωτική Λούτσα.

Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια,η ταινία είναι για σφαλιάρες,κοπιάρει το the last Shark με ακόμα πιο ξεδιάντροπο τρόπο και από το cruel Jaws και δεν έχει καν την πλάκα του δεύτερου.H πληθώρα stock footage από άλλες ταινίες δεν μπορεί να σώσει την κατασταση και οι μελοδραματισμοί της ιστορίας μας στέλνουν για ύπνο μια ώρα νωρίτερα . Πέρα από τα κλισέ και την απουσία αυθεντικά διασκεδαστικών σκηνών ,έχουμε να τα βγάλουμε πέρα και με το άθλίο soundtrack του Carlo maria Cordio το οποίο είναι παντελώς εκτός κλίματος.

Οπτικά η ταινία είναι τυπικό υποπροιόν της Filmirage και δείχνει χάλια.Μουντή και επίπεδη φωτογραφία, ανέμπνευστες συνθέσεις και γενικά σινεμάς της μιζέριας , οι δε ερμηνείες του πανάγνωστου καστ είναι εκτός τόπου και χρόνου.

άν θέλετε να δείτε μια ταινία με θέμα τους καρχαρίες , που παρ’όλα αυτά δεν έχει καν το “δικό” της καρχαρία παρά δανείζεται σκηνές από άλλα φιλμ ,ενώ μοιάζει να έχει γυριστεί στον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας, τότε κοπιάστε…

εμένα η ταινία πάντως με γονάτισε…

Four boys, Miki, John, Jason and Alan, make a pact of blood to seal their bond of friendship. Ten years later, the boys reunite as young men and decide to go on a holiday together. But a killer shark ruins their plans. It attacks the beach community and kills John while he’s swimming. The three remaining friends decide to avenge John’s death and hunt the beast. Their task won’t be easy, since a legend says that the beast is an incarnation of an ancient hoodoo spirit that has taken the form of a killer shark. The boys set an underwater trap for the shark, and try to lure it into an area in which they have planted powerful explosives.

Poverty row sharxploitation without Sharks by D’Amato and Donato, “Deep Blood” is a waste of film where nothing happens,plus the coming of age and supernatural storyline elements are implausible or melodramatic and cannot convince even the most hardcore exploitation buff.

Deep Blood is the bottom of the barrel , a product of an obviously decadent era of Italian genre film making that should not be viewed by none other than the archivists of Euro trash cinema.

Advertisements

Emanuelle’s Revenge

emanuelle revenge

Emanuelle’s Revenge (1975) aka “Emanuelle e Françoise (Le sorelline)”

directed by:Joe D’Amato

cast: George Eastman, Rosemarie Lindt, Annie Carol Edel,Patrizia Gori

Pretty hard hitting and fairly impressive stuff here.Considering the fact that the ratio of the great versus hopeless movies that the great,late Joe D’Amato produced and directed is pretty balanced ,we can feel pretty fortunate that Emanuelle’s Revenge falls to the former category and is not a turkey like “Voodoo Baby” or “Papaya” for example.

Emanuelle (Lindt) is out to avenge her sister (Gori), who committed suicide after escaping from her sadistic lover Carlo (Eastman). So she chains him up in her basement, drugs him, and forces him to watch her having sex. Carlo starts hallucinating all kinds of bloody horrors and cannibalistic doings, so he decides he has to break free and kill Emanuelle.

Joe D’Amato’s carreer was the definition of the term “hit n’miss”.Only four out of the ten things that he penned (don’t take that literally as his filmography is enormous) were actually watchable,something like Jess Franco I assume.However,he was not a hack.He was a great director of photography and a passable director in need of a paycheck just like countless other DPs and directors of that era,hence the level of his work would often times  come off as uninspired and consequently suffer.

Emanuelle’s Revenge is despite all facts,tense,depraved and radiates an aura of danger and perversion.While not a monumental exploitation flick like “Emanuelle in America” the film under presentation is a nice tale of betrayal and revenge and offers some very memorable sequences of pure sleaze,namely the hatchet scenes and the cannibalistic orgy.The rest of the film holds pretty well and is worthy of viewing if you are a Eurocult and Joe D’Amato fan.

Death Smiles on a Murderer(1973)

Image

Death Smiles on a Murderer(1973) aka “La morte ha sorriso all’assassino” 

Εξαιρετικά στυλάτο και διεστραμμένο Γοτθικό Giallo του μακαρίτη Joe D’Amato.Tο παρόν φιλμάκι αν και ολίγον τι γερασμένο διατηρεί τη γοητεία του και αποπνέει αυτό το ξεχωριστό άρωμα του Ιταλικού Horror κινηματογράφου εκείνης της εποχής.Μερικές δε σκηνές από την υπό παρουσίαση ταινία, αποτελούν εξαιρετικά ακραίο θέαμα για την εποχή τους και σηματοδοτούν την έναρξη της καριέρας ενός,αν μη τι άλλο,ξεχωριστού δημιουργού. 

Άρρωστη ατμόσφαιρα,όμορφη φωτογραφία,πειστική σκηνοθεσία,παρουσία ηθοποιών-συμβόλων για το Ευρωπαικό genre cinema,όπως οι:Klaus Kinski,Ewa Aulin,Luciano Rossi και μερικές υπερβίαιες σεκάνς ανθολογίας καθιστούν το “Death smiles on a Murderer” απαραίτητο απόκτημα-θέαμα για τον οπαδό του Euro-horror.

Δεν είναι επ’ουδενί η καλύτερη ταινία του μεγάλου Joe,αφού την προδίδουν μερικές σεναριακές και αφηγηματικές αδυναμίες,αλλά αποτελεί μια αρκετά ολοκληρωμένη φιλμική εμπειρία.

Image

 A sinister doctor is on the verge of translating an ancient formula carrying the secret of how to raise the dead. A beautiful young girl and her deranged brother seem to be involved in this process as well but they first annihilate the entire population of a countryside mansion. The owners of this mansion, a rich couple, are both romantically involved with the gorgeous girl named Greta. 

Very stylish and entertaining gothic Giallo directed by a very young Joe D’Amato.Of course this extremely graphic,especially for its year of release,sleazefest isn’t flawless.

The mechanical script was,as the great,late D’Amato had admitted,very incoherent and disjointed.However the movie offers a lot of classic,shocking moments to the viewer,plus it is blended with a very sinister atmosphere.The gruesome images of decomposed corpses,the violent deaths,a scene where a syringe is being injected straight into Ewa Aulin’s eyeball and the prevalent perverse details of the storyline,make this 70ies exercise in horror a very effective cinematic experience.Even if the special effects will hardly scare anyone anymore.

Image

Of course,this particular flick was by no means a perfect sample of Joe D’Amato’s craftmanship (The honorary mention goes to “Buio Omega”) and the test of time has made its inconsistencies shine bright.Nevertheless “Death Smiles on a Murderer” is  over-the-top,extravagant and stylish and epitomizes some of the things we love in the Euro-horror genre.

Fans of D’Amato & Euro-horror need to watch this one at all costs.

Image

Image

Killing birds (1987)

Image

 

directed by:Claudio Lattanzi

cast:Lara WendelRobert VaughnTimothy W. Watts 

Image

 

Ώρα ήταν να κλείσω, μάλλον , οριστικά τους λογαριασμούς μου μ’ αυτό το υπερβολικά άνισο, πλην  διασκεδαστικό φίλμ παραγωγής(και συν- σκηνοθεσίας) Joe D’Amato.

To “killing birds” χαίρει μιας σχετικής αποδοχής για δύο λόγους. Πρωτίστως λόγω του ότι υπάγεται (δια της προσκολλήσεως) στην κατηγορία των Ιταλικών Zombie movies,γεγονός που ενισχύει την cult υπόστασή του ,δευτερευόντως λόγω της σύνδεσης του μεγάλου Joe με την ταινία.

Bέβαια to “Killing birds” δεν είναι καν zombie movie,πόσο μάλλον «καλή»ταινία.

Η υπόθεση είναι για σφαλιάρες ,οι ερμηνείες είναι ορισμοί των Αγγλικών όρων :Campy,wooden,cheesy.Η όλη όψη της ταινίας χαρακτηρίζεται από μια μιζέρια, αφού είναι εμφανέστατα low budget(τυπικό προιόν της Filmirage),ενώ  κατά το μεγαλύτερο μέρος της αναλώνεται σε σεναριακά κλισέ ανακυκλώνοντας σκηνές από άλλες ταινίες. Κατά συνέπεια μπορεί επιεικώς να χαρακτηριστεί, ως προς το μεγαλύτερο κομμάτι του, σαν ένα μετριότατο φίλμ τύπου “Poltergeist”,με λίγα ζόμπι να κόβουν βόλτες στο set,για το τζέρτζελο της ιστορίας.

Παρ’όλα αυτά ,η επιβλητική εναρκτήρια σεκάνς και η παρουσία κάποιων καλοφτιαγμένων γκραν-γκινιολικών  σκηνών, ειδικά στο τελευταίο κομμάτι της, δημιουργούν ένταση, δένουν καλά με την κατά κύριο λόγο “haunted house” θεματική και σώζουν την ταινία από την  απόλυτη αδιαφορία.

Το ρεζουμέ της ιστορίας είναι ότι η ταινία αξίζει να θεαθεί σαν ένα κομμάτι της ιστορίας του Euro horror.Σε σημεία είναι εκνευριστικά επίπεδη και προβλέψιμη, αλλά μπορώ να σας αναφέρω άπειρα Euro Horror «σκουπίδια» με τα ίδια τεχνικά χαρακτηριστικά, που έγιναν cult.Oι στιγμές αυθεντικής έντασης και πηγαίου τρόμου θα ανταμείψουν τον υπομονετικό και πάντα ανεκτικό οπαδό του trashy cinema.

 

Αnother lesson in campy,inept and very low budget cinema taught by Joe D’Amato and Claudio Lattanzi.While “Killing birds” is not very bad on the technical side,as it’s directed with panache and the production team managed to use the Louisianna location in  a surprisingly effective way,it’s so much lacking in the originality sector ,that it painfully shows that its creators had no oher ambition while making it, than selling it properly in the video market.

In Louisiana, a soldier returning from Vietnam finds his wife in bed with her lover and he kills them both as well as a couple of friends, but he is attacked by a bird and he loses his eyes. Years later, the bodies have not been found and the former soldier is now a bird specialist (Dr. Fred Brown) living in a house nearby the swamp. When a group of college students go to the swamp on an assignment to research a species of woodpecker that is almost extinct, they head to Dr. Brown’s house to get some tips of how to find the rare bird. They drive through the swamp where they find the house where the murders happened and they decide to stay there. During the night, weird things happen.

The opening sequence is very well made and it manages to create a genuine suspenseful atmosphere,but the following 40 minutes are of terrible quality.Cheap video fodder set in a University Campus,accompanied by equally dreadful Carlo Maria Cordio softcore score,dragging sluggishly in its attempt to keep the  running time along the lines of a feature film.The last thirty minutes are extremely intense,with some zombies thrown in,for the good measure.

All that remains is an extremely uneven result.It is infuriating to witness scenes that could partake in a much better film than “Raptors” really is,while other sequences,especially the University Campus material,are nothing but a waste of film stock.

The performances by the ,mostly unknown,cast  don’t add to the film quality at all.

Euro horror fans have already watched this one due to the D’Amato connection.The rest should have a look too,as it’s a part of the Euro horror history,but they are advised not to raise the bar too high,as “killing birds” is hardly a masterpiece.If you need to encounter a wings n’ feathers horror experience by all means,then ”Beaks” by Rene Cardona Jr. is a more solid trashy experience.

 

Immagini di un convento (1979)

Image

 

Immagini di un convento (1979)

directed by:Joe D’Amato

cast:Paola SenatoreMarina HedmanPaola Maiolini

Ιmmagini di un Convento

 

Το γεγονός ότι ένα κινηματογραφικό υποείδος  στηριζόταν στα καμώματα ξαναμμένων καλογριών, φαντάζει σενάριο επιστημονικής φαντασίας για κάποιον, ο οποίος δεν έχει καμία επαφή με το κινηματογραφικό γίγνεσθαι των δεκαετιών του ’70 και του ’80.Η αλήθεια είναι όμως ότι το nunsploitation αναπτύχθηκε σαν ξενιστής στο σώμα της softcore erotica και γνώρισε σχετική ακμή, αφήνοντας σαν παρακαταθήκη ταινίες   άλλες καλύτερες, άλλες  χειρότερες και αποτέλεσε άλλο ένα παράδοξο του παγκόσμιου ανεξάρτητου cinema.

Το παρόν, σκηνοθεσίας και κινηματογράφησης Joe D’Amato,αποτελεί ένα εξαίρετο δείγμα του είδους, συνοψίζοντας βέβαια όλα τα κλισέ του:Απροκάλυπτα βλάσφημη διάθεση, ερωτισμός ,ο οποίος φλερτάρει με το hardcore,αποτελεσματική σκηνοθεσία, ατμοσφαιρική φωτογραφία, επιβλητικό soundtrack από το Nico Fidenco και η παρουσία B-Movie ηρώων όπως οι; Marina Frajese,Paola Senatore,Donald O’Brien κάνουν το συγκεκριμένο ταινιάκι επιβεβλημένο θέαμα για αυτούς που επιθυμούν να εξερευνήσουν τα άδυτα του  Ευρωπαικού nunsploitation.

 

Locked behind the walls of a convent are an order of beautiful nuns whose vows force them to forget the pleasures of sexual contact. Crazed with lust and desire many of the nuns pleasure themselves and each other in fear of the Mother Superior. One night a wounded man is found on the grounds of the convent and is brought inside to be healed. He becomes the focus of the young nuns’ desires as each one tries to visit this young man. But along with him has come the evil force of Satan. A local priest proceeds to exorcise the demon from within the holy building driving the nuns into a delirium of sexual madness.

 

Effective exercise in the Nunsploitation subgenre by Joe D’Amato.All the ingredients of the recipe seem to fall into place here, as a result “Images in a Convent” is a pleasant viewing experience.

Moody cinematography,(by D’Amato himself)cool soundtrack by Nico Fidenco,the presence of  quite a few quite memorable scenes like a pretty nasty rape scene,a lesbian sex scene aided by a wooden dildo(Borowczyk rip-off), a very eerie exorcism sequence, juxtaposed with sex scenes and the presence of  a very good cast,consisting of Euro trash regulars like:Paola Senatore,Donald O’Brien,Marina Frajese ,make this film a great nunsploitation sample.

Euro trash fans are guaranteed to enjoy this one.

 

 

 

 

 

 

Sesso nero (1980)

Image

Sesso nero (1980) aka “Exotic malice”, “Orgasmo Nero III”

Directed by:Joe D’Amato(Aristide Masacessi)

Cast:Mark Shannon(Manlio Certosimo),Annj Goren,Lucia Ramirez,George Eastman

Image

greek theatrical release poster

Image

the man,the myth,the moustache…Manlio Certosimo

Για άλλους αυτή είναι απλά άλλη μια ταινία από την περίοδο της καραιβικής του joe D’Amato,δεν θα συμφωνήσω.Αυτή εδώ είναι ταινία,αντιθέτως τα:”Porno Holocaust”,”Papaya” και “Voodoo Baby” είναι βασανιστήρια σε μορφή ταινίας,με τα οποία βασανίζεις άνετα τρομοκράτες στο Γκουαντάναμο,για τόσο “σαρκοβόρες” ταινίες μιλάμε.Αντίθετα αυτό εδω και το “Erotic nights of the living dead” και ατμόσφαιρα έχουν και δομή ,άσε που εδώ είναι η μοναδική φορά που θα δεις ,φίλε αναγνώστη,το Mark Shannon να τα “λέει”.

Ο Μάρκ παίρνει μια διάγνωση στα χέρια του που δεν αφήνει περιθώρια για αισιοδοξία.Έχει υπερτροφία στον προστάτη και μόλις δεκαπέντε μέρες προκειμένου να εγχειριστεί,χάνοντας βέβαια μετά την εγχείρηση οριστικά τον ανδρισμό του.Αν υπερβεί την καταληκτική ημερομηνία η κατάστασή του δεν θα είναι πλέον εγχειρήσιμη…

Τhe situation is grave,που λένε.Μετά από τέτοια νέα και με τα φτερά του κομμένα,ο πρωταγωνιστής πετάει για το Santo Domingo με σκοπό να βρει έναν παλιό του έρωτα και να συμφιλιωθεί με τους δαίμονες του παρελθόντος του.Εκεί έρχεται σε σύγκρουση με παλιούς φίλους και με τα κατώτερά του ένστικτα,ορμώμενος από τον επιθανάτιο σεξουαλικό του ρόγχο.

Ναι μεν στο “Sesso Nero” όλα οδηγούν σε σκηνές hardcore sex,αλλά επαναλαμβάνω,το σενάριο (του George Eastman που όλοι αγαπάμε)έχει βάση και σωστή ανάπτυξη και δεν λειτουργεί προσχηματικά,δεν είναι δηλαδή απλά τσόντα με υπόθεση.Θα μπορούσε η συγκεκριμένη ιστορία υπο προυποθέσεις να είναι ακυκλοφόρητη ιστορία του Μπρυκνέρ,και αν ακούγομαι υπερβολικός συγχωρήστε με αλλά το παρόν ταινιάκι όσο παράδοξο και αν σας φαίνεται καταδύεται αποτελεσματικά στα βαθύτερα σκοτάδια του ανθρώπινου(συγκεκριμένα ανδρικού) ψυχισμού.

Η σκηνοθεσία και η φωτογραφία είναι οι κλασσικές ξεπέτες της Καραιβικής του μακαρίτη D’Amato(σημ.:Στην Καραιβική έκανε σε κάτι μήνες 3 ταινίες),καμία σχέση με την αριστοτεχνική φωτογραφία του buio omega.Τα πλάνα είναι καλά,δεν θα δει κανείς κακοφωτισμένα πλάνα ή οut of focus λήψεις σε ταινία του D’Amato,τέτοιες καφρίλες μόνο ο Franco τις έκανε όταν βαριόταν(βλέπε devil hunter),παρόλα αυτά η ταινία είναι ως επι το πλείστον βασισμένη σε handheld camerawork τυπική τεχνική του μακαρίτη όταν βιαζόταν.

Οι ερμηνείες είναι παραδόξως καλές,όποιος έχει δει το “porno holocaust” στο οποίο συμμετέχουν οι ίδιοι ηθοποιοί σίγουρα αντιλαμβάνεται την έκπληξή μου.Ο Μark Shannon(Certosimo)συγκεκριμένα δίνει την ερμηνεία της καριέρας του,η Annj Goren(πρώην του Mark στην ταινία)μας προσφέρει κάποια στιγμιότυπα αληθινής εκδικητικής μανίας ενώ οι υπόλοιποι δεν έχουν μεγάλους ρόλους αλλά είναι αξιοπρεπείς.

Οι φάνς του D’Amato είναι παθιάρηδες άνθρωποι και το έχουν δει ήδη,οι υπόλοιποι ας ξεκινήσουν από κάπου αλλού και ας δουν αυτό αφού δουν πρώτα τα classics του joe.Oύτως ή άλλως η φιλμογραφία του μέγα D’Amato είναι τόσο εκτεταμένη που δεν καθαρίζει κάποιος εύκολα με δαύτην…

Probably the darkest film of Joe D’Amato’s Dominican Republic  movies, “Sesso Nero” is a sexual nightmare come true,a descent to the deepest pits of the human psyche and last but not least a damn good movie…

Mark Lester (Mark Shannon/Manlio Certosimo)is diagnosed with prostate hypertrophy(cancer?)and receives a deadline:Either he will undergo an urgent operation and will become sexually impotent or he will die.He decides to fly to Santo Domingo in order to find peace.There he will face old demons,old affairs and he will commit a not so glorious sexual suicide.

Mark Shannon delivers the performance of his career as Mark.His irreversible condition has transformed him into a cynical and bitter man,a sexually ruthless and unscrupulous person,a man that pollutes and hurts anything pure. Annj Goren as Myra’s apparition,Mark’s great love who has passed away,has some great moments of vindictive mania and some other entertaining moments of empty stares.The rest of the cast,including George Eastman(also scriptwriter of this one) deliver passable performances.The story by Eastman is simple and dark with existential overtones and it isn’t just a means or a  pretext in order to link the hardcore scenes together.The hardcore sex scenes,although quite generic and emotionless,play an important role to the plot development,as they further enhance the sexual desperation and overall coldness that is prevalent in the storyline.

The cinematography is rather flat,typical D’Amato quickie.This is a rushed affair,mostly based on handheld camera shots,a typical formula used by most genre directors,who made use of it in order to cope with the tiny budgets and time limitations they had.

Overall, a nice movie of dark sexploitation by the master of uneven cinema,way better than some of his other Santo Domingo movies,namely the hilariously  abysmal “Porno holocaust” and the snoozefest called “Voodoo baby”.Enjoy…