To kill a Stranger (1983)

to kill greek

To kill a Stranger (1983)

directed by:Juan López Moctezuma (as J. Lopez-Moctezuma)

cast:Angélica MaríaDean StockwellDonald Pleasence,Aldo Ray

Solid sleeper made in Mexico.Plotholes aside this one has got enough substance to keep the fans interested and a solid cat n’ mouse first reel, with Donald Pleasence playing a decorated army colonel in a Southamerican country with a lot of skeletons in his closet,or maybe his well .

Cristina Carver (Angelica Maria) finds herself in dire straits after she arrives to spend some time with her TV-reporter husband (Dean Stockwell) who is visiting a Latin American country run by a military dictator. After a car accident one day, Cristina brings the helpful Col. Kostik (Donald Pleasence) home and then kills him in self-defense when he violently attempts to rape and murder her. Terrified, she covers up her act and hides the body, yet in spite of her husband’s efforts to protect her, a local police detective starts to figure out what really happened.

Juan López Moctezuma was a legend of Mexican genre cinema .During his career he directed five films, all in the genres of Gothic horror and suspenseThe Mansion of Madness (1972), Mary, Mary, Bloody Mary (1974), To Kill a Stranger (1983), El Alimento del Miedo (1994), and his most recognized and controversial work, Alucarda (1978). In my opinion he was at his best when he narrated stories that bordered on or were quintessentially supernatural. I have already talked about my love for his work .(

To kill a stranger is a more pedestrian affair that utilizes a simple plot, but Moctezuma manages to establish a menacing atmosphere and also poses some criticism against the omnipotence of the military forces in South America. The detective elements stay undercooked though, thus we cannot talk about a completely successful plot here.

Despite the shortcomings of this one, I enjoyed it. The premise is interesting and the military element makes the story a tad more unique than in similar films of that ilk. A bonus is also of course the presence of Pleasence whose portrayal of sexual predator/rapist/serial killer is creepy if a bit overacted.

Fans of cinematic curios have a look. There are way more uninteresting movies out there…

Μεξικάνικη παραδοξότητα με τον Ντοναλντ Πλέζανς να υποδύεται παρασημοφορημένο Νοτιοαμερικάνο συνταγματάρχη που αρέσκεται να προσκαλεί όμορφες τουρίστριες στο αχανές άνδρο του, να τις βιάζει και μετά να τις σκοτώνει.

Η ταινία ποτέ δεν πατάει το γκάζι της βίας και του σκότους τόσο πολύ ώστε να μας κάνει τα μούτρα κιμά και θα ήθελα να είναι πιο ξεκάθαρα ταινία τρόμου στο στυλ του Ντ’Αμάτο, παρά ατμοσφαιρικού θρίλερ με στοιχεία τρόμου,στοιχεία αρκούντως σκοτεινά μεν, ατάκτως και σποραδικά  ερριμμένα δε. Παρ’όλα αυτά δείχνει συνέπεια απέναντι στο θεατή και τελικά κομίζει τις συγκινήσεις που υπόσχεται.

Ο σχολιασμός του σκηνοθέτη, θρύλου του Μεξικάνικου κινηματογράφου είδους, Μοκτεζούμα σχετικά με τις υπερεξουσίες και τη διαφθορά του Στρατού σε αυτές τις χώρες δεν περνά απαρατήρητος και ενδυναμώνει τη σχετικά τετριμμένη πλοκή, αλλά η κλιμάκωση μοιάζει βεβιασμένη και αμήχανη.

Παρά τις σεναριακές ελλείψεις η ταινία κρίνεται επαρκής στο είδος της . Άν τα αναίμακτα θρίλερ που ποντάρουν στην ατμόσφαιρα σας γοητεύουν, τότε ίσως αυτό εδώ το ταπεινό φιλμάκι σας κερδίσει.



El sabor de la Venganza (1971)


El Sabor de la Venganza (1971) aka A Taste of the Savage (Australia) | Occhio per occhio dente per dente sei fregato Cobra! (Italy) | Eye for an Eye (USA)

directed by:Alberto Mariscal (as Albert Marshall)

cast:Cameron Mitchell , Isela Vega , Jorge Luke , John Kelly, Helena Rojo

Very gritty and downbeat revenge themed spaghetti Western made in Mexico. Despite the budgetary restrains this one works perfectly and retains a pessimistic and gritty atmosphere not often met in Spaghetti westerns.

A vengeful widow hires Huck, a professional killer to train her son Judd ,so that he can hunt down and kill the men who murdered her husband. Huck accepts in hopes that he will stop being a renegade and that he will settle down, get married to  the widow and raise the young boy as his own son.However both the mother and her son have the taste of the savage as Huck says,they are full of hatred hence Judd’s  quest for revenge soon becomes an obsession.

Spaghetti western looks oftentimes dated and of interest to the genre archivist exclusively. Even if I’m not a Spaghetti western aficionado it’s hard not to like this Mexican curio that plays like a rabid revenge story and that is full of exploitation appeal.

A taste of the savage is a western featuring some gore,a rape and an antihero on a downward spiral of vengeance. Judd is clearly a disturbed person and Huck’s realization that the boy he trained turned out to be a trigger-happy loose cannonball comes a little bit too late.

Cameron Mitchell is solid in his role and his performance has a gravitas that cannot leave the genre fan disinterested.Isela Vega and Jorge Luke as the doomed widowed mother and her emotionally scarred son are also adequate.

This is a rarity that deserves to be seen by more…

Πανάγνωστος  Σπαγγέτι Γουέστερν κολοσσός από το Μεξικό.

Το τεμάχιον τούτο μπορεί να μην είναι Κεόμα ή Τζάνγκο ,αλλά προσφέρει όμορφες στιγμές ,όχι και τόσο συνηθισμένης για το είδος, Σληζιάς και κινηματογραφεί όμορφα με μάλλον πεσιμιστικό,συχνά  υπερβίαιο και καθόλου ανάλαφρο τρόπο την πορεία των αντιηρώων του προς την καταστροφή.

Το “Γεύση από Κτηνωδία” μας φέρνει αντιμέτωπους με έναν κόσμο όπου μόνον η εκδίκηση έχει σημασία και όπου τα αισθήματα ασφυκτιούν και μη βρίσκοντας ζωτικό χώρο ,είναι καταδικασμένα σε μαρασμό. Στο τέλος όλοι οι ήρωες έρχονται αντιμέτωποι με τις συνέπειες των πράξεών τους και υποτάσσονται στη μοίρα τους.

Το φιλμ χαίρει μίας σκοτεινής,”σκονισμένης” και “σκληρής” κινηματογράφησης που συντελεί στη δημιουργία  ατμόσφαιρας, ενώ και οι ερμηνείες του καστ είναι συνεπέστατες.

Βρείτε το και δείτε το…


Demonoid (1981)


Demonoid(1981) aka “Messenger of Death”

Directed by: Alfredo Zacarías

Cast:Samantha Eggar,Stuart Whitman

…or the “hand that wouldn’t die” is despite the campiness of its subject matter a solid entry in the Mexicult canon that profits by some cool cinematography, adequate direction, genuinely effective,if rare, bloodshed and some fitting performance by seasoned genre actors like Samantha Eggar and Stuart Whitman.

A British woman visits her husband at the Mexican mine he is attempting to reopen and discovers that the workers refuse to enter the mine fearing an ancient curse. The couple enter the mine to prove there is no danger and inadvertently release a demon which possess people’s left hands and forces them to behave in a suitably diabolical manner. The only way for a possessed person to free themselves from this torment is to cut off their left hand after which it scurries away in search of its next victim.

While I can understand why the critics tore this one to pieces, it’s hard not to have fun with a plot so ridiculous as the one of Demonoid. Despite the fact that the storyline beggars belief, Zacarias was a competent director, cast the right actors for the job and delivered a minor gem out of a potential shipwreck of a movie. Especially the opening and the final reels are very effective, characteristic examples of how atmospheric, supernatural horror is supposed to be made. Of course there are hilarious moments a plenty to be found here, but they never feel forced or out of context, it’s just the plot that is so darn farcical.

Anyway there are way worse movies than Demonoid out there. Fans of Mexican curios and all-around grindhouse players will probably have fun with this one.

Μεξικάνικος υπερφυσικός τρόμος με εσανς Αμερικάνικης αισθητικής και θεματική που νομοτελειακά προξενεί το γέλωτα ,εκτός αν είσαι ο Σαμ Ραιμι και η ταινία σου είναι το Army of Darkness, οπότε δεν σε απασχολούν οι περιορισμοί και οι εκλεκτικές συγγένειες  των κινηματογραφικών υποειδών.

Το «Δαιμονομανία» κομίζει όπως πολλές άλλες ταινίες ένα εξαιρετικά ατμοσφαιρικό πρώτο τέταρτο και ένα εξίσου δυσοίωνο πλην ελαφρώς προσχηματικό φινάλε. Τα όσα διαδραματίζονται στη μέση ναι μεν δεν είναι άσχημα και είναι τεχνικά αρτιότερα από πολλές ταινίες του είδους,αλλά αδυνατούν να ανταποκριθούν στις προσδοκίες που δημιουργεί η έναρξη του φιλμ.

Οι συλλέκτες των πάσης φύσεως χαμένων φιλμ από εξωτικές χώρες μάλλον θα πρέπει να το προσθέσουν στη συλλογή τους,οι λοιποί ας χαζέψουν απλά το εξώφυλλο το οποίο άνετα θα μπορούσε να κοσμεί κάποιο κλασικό 80ies Heavy Metal album.

Car Crash


Car Crash (1981)

directed by:Antonio Margheriti (as Anthony M.Dawson)

cast:Joey Travolta, Vittorio Mezzogiorno , Ana Obregón

Γερασμένο buddy movie με εσανς από τους “Ντιουκς του Χάζαρντ” , το “Καρ Κρας- οι ατσίδες με τα κόκκινα” αποδεικνύεται άχρωμο και άοσμο.

Ο Νικ και ο Πολ, παθιασμένοι με τους αυτοκινητιστικούς αγώνες κάνουν θραύση στις διάφορες πίστες με το καινούριο αυτοκίνητό τους. Από οικονομική ανάγκη όμως δέχονται να “ρίξουν” τον επόμενο αγώνα ώστε να κερδίσει ένα στοίχημα ο Μαφιόζος Βρόνσκι. Από δω και πέρα όμως αρχίζουν οι περιπέτειές τους.

Κατά τη διάρκεια της προβολής καθίσταται προφανές οτι αυτό το family friendly ταινιάκι δράσης -λέμε τώρα…Ιταλικό είναι παιδιά, το σενάριο περιέχει χοντράδες και τυπικά σεξιστικά αστεία σε “σπασμένα” Αγγλικά- δεν είναι ένα τερέν όπου ο τιτάνας Μαργκερίτι μπορεί να ξεδιπλώσει 100% το πολύπλευρο ταλέντο του.

Δυστυχώς η ταινία κυλάει σχετικά αδιάφορα και αφήνει επίγευση ξεθυμασμένου αναψυκτικού,κάτι το οποίο εντείνεται από τις επίπεδες και εκνευριστικά κακές στα όρια του γελοίου ,ερμηνείες του καστ.

Για Ιταλολάγνους και αρχειοθέτες αποκλειστικά…

More of a shipwreck and less of a “carcrash” ,this Margheritti affair is a boring and dated buddy movie and lacks the grit and over-the-topness that could at least keep the Italophiles interested.

Paul, an ace driver and Nick, a wizard of mechanics, form a perfect team of auto racers. By winning a rigged race and he had to leave victory to a rider of a team in the pay of a mobster named Wronsky, our friends are forced to temporarily erase circuits; to escape the wrath of Wronsky.

This 1981 Italian-Spanish-Mexican action film directed by Antonio Margheriti  is unfortunately one of the lesser works of the late,great Italian craftsman and seems as if it was conceived and executed solely for the paycheck. This flick is very tedious and meanders endlessly without a significant climax. I’m sorry to say.

Some characteristic model work,a trademark of Margheritti’s approach to action film making can be seen as mildly interesting,but other than that this movie blatantly fails to maintain the viewer’s attention.

Mary, Mary, Bloody Mary (1975)


Mary, Mary, Bloody Mary (1975)

directed by:Juan López Moctezuma

cast:Cristina FerrareDavid YoungJohn Carradine

Άψογο κάλτ φιλμάκι τρόμου από το Μεξικό.

Η Mary είναι ζωγράφος ψυχεδελικών πινάκων και Βαμπίρ.Περιπλανιέται στο Μεξικό τρέφοντας το όμορφο κορμί της με το αίμα ανυποψίαστων θυμάτων αφού πρώτα τα ναρκώσει.Μισεί το προαιώνιο πεπρωμένο της,αλλά έχει υποταχθεί πλήρως στη μοίρα της.Η ζωή της φαίνεται να αλλάζει όταν γνωρίζει έναν όμορφο Αμερικανό τουρίστα,αλλά η ανάγκη για τροφή την οδηγεί σε περισσότερους φόνους.Μοιραία ο κλοιός γύρω από το ζευγάρι σταδιακά σφίγγει,οδηγώντας το σε μια τραγική κλιμάκωση.

Όμορφη ατμόσφαιρα,στρωτός ρυθμός,εξωτικά locations,ασύγκριτο 70ies exploitation συναίσθημα βουτηγμένο στον ερωτισμό και στην τραγικότητα της κεντρικής ηρωίδας συντελούν στη δημιουργία μιας πολύ όμορφης ταινίας.Η Cristina Ferrare στο ρόλο της Mary “φυσάει” και για να μην μακρυγορούμε και πλατειάζουμε το παρόν συστήνεται ανεπιφύλακτα στους οπαδούς του cult cinema εκείνης της εποχής και όχι μόνο…


Beautiful vampire/giallo/exploitation Mexihorror oddity by the director of “Alucarda”.

A beautiful artist moonlights as a vampire while in Mexico, killing lovers of both sex. It seems that the only person who has any chance of stopping her reign of terror is her father, who’s also a vampire.

The movie reaps the benefits of having the gorgeous and quite expressive Cristina Ferrare as the female lead.The beautiful Mexican actress is simply stunning in this picture.Her performance as the vampire painter haunted by her dark past carries equal amounts of sex-appeal,ruthlessness and tragedy. Other than that the movie offers some picturesque mexican locations,some memorable scenes of bloodshed and some pretty sensual nudity.The film pace is decent,but don’t expect flashy editing and such,this is a 70ies movie,love it or hate it.

The only downside is the fact that this picture has little to nothing to do with the vampiric myth.It moves more along the lines of sexploitation with a bit of horror thrown in,but this is hardly a drawback for me.Fans of classic vampire flicks might feel estranged,but to each their own…

Lovers of the aesthetics of the swinging Seventies will most probably have a blast.