White of the Eye

white of the eye

White of the Eye (1987)

directed by:Donald Cammell

cast;David Keith, Cathy Moriarty, Alan Rosenberg

Stylish to the point of video art and full of subtle in their extravagance nuances “White of the Eye” is wild beast to tame and remains unpredictable and full of animalistic magnetism like its protagonist Paul White(David Keith) even thirty odd years after its theatrical release.

In a wealthy and isolated desert community, a sound expert with a troubled past is targeted as the prime suspect of a series of brutal murders of local suburban housewives who were attacked and mutilated in their homes. As he desperately tries to prove his innocence, his young wife starts to uncover mysteries of her own…

White of the Eye…oh my god…this one would probably deserve a fullblown essay to do it justice but let’s try to describe it. A Gialloesque exercise in 80ies cinematic style, the “Paris,Texas” of slasher films,a charming depiction of double personality disorder,universal/black hole conspiracy theories,Indian/native American mysticism with a climax straight out of a Cannon films movie (Invasion U.S.A anyone?)All those little things compose Cammell’s movie.This is White of the Eye in a nutshell…

And being a genuine brainchild of its director (just do yourselves a favour and refer to the various sources regarding the life and carreer of Cammell)this movie is…bonkers,but an eye candy to watch.

The movie is set in the particularly atmospheric town of Globe,Arizona and revolves around two characters Paul White and his wife Joan (I cannot stress enough how excellent the performances by both lead actors,David Keith and Cathy Moriarty are).The film begins with a very stylish depiction of a murder but it then grinds to a halt and slowly but surely reveals the shenanigans of the couple.Through repeated flashbacks we get acquainted with the central characters and we are almost embarassed to discover the proverbial skeletons they seem to hide in their closet.

To set the record straight ,this movie is too off kilter to appeal to everybody.The viewer needs to be patient and to focus on and co-ordinate with the rhythm and with the organic character of the film.

Technically speaking,Cammell’s film is as masterfull a mid/late 80ies thriller could ever be.To say that this one is stylish would be an understatement.Larry McConkey’s cinematography  is spectacular. He adorns the film with  location shots of the sprawling desert a plenty. He effectively utilizes wide tracking shots and extreme close ups of eyes, thus giving White of the Eye an artistic edge.Cammell’s narrative is plain weird,and comes off as off-key but is in fact multi-layered and full of subtleties and makes full sense after a while.The soundtrack by Nick Mason (Pink Floyd) and Rick Fenn is very atmospheric too and plays a huge role in establishing the feel and the overall atmosphere of the film.

Long story short.This one is as artsy as an 80ies “serial-killer” film could ever be and dabbles a lot with the psychological background of its characters but it doesn’t (literally) lose the plot. In my view “White of the Eye” is a masterpiece.It could pass as style over substance,but I strongly believe that it also has an interesting storyline,hence quite a bit of substance.

A very original thriller.emphatically recommended…

“murder is a work of art…” ή κάτι παρεμφερές είχε μαρκάρει με στένσιλ πάνω στο μπλουζάκι του η “κουνημένη” ιδιοφυία που λεγόταν Ντόναλντ Κάμμελλ ,ατάκα την οποία δικαιώνει στην ταινία καλλιτεχνική προβοκάτσια που σκάρωσε εδώ πέρα.

Παρ’όλες τις ιδιοτροπίες του ο Κάμμελλ ήταν μια αυθεντική σκηνοθετική ιδιοφυία ,της οποίας το ταλέντο δεν άφησε ασυγκίνητο το Μάρλον Μπράντο,ο οποίος ήταν και αυτός που έσωσε το παρόν από τα αζήτητα,αφού πριν την κυκλοφορία της η ταινία υπό παρουσίαση είχε διχάσει τους υπεύθυνους του στούντιο παραγωγής,οι οποίοι χαρακτήρισαν τη σε σημεία βιντεοκλιπίστικη εξταραβαγκάντσα του σκηνοθέτη του Performance σαν “διαφημιστικό για φόνο”.

Το “Λευκό του ματιού” ήταν όμως μια εξαιρετική ταινία με κατακερματισμένη αλλά όχι χαοτική αφήγηση,εξαιρετική κινηματογράφηση,μοντάζ και σκηνοθεσία, ερμηνείες που εκτοξεύουν το κύρος του φιλμ στη στρατόσφαιρα και ατμοσφαιρικό soundtrack, ευγενική χορηγία του Νικ Μέησον των Pink Floyd.

…ένα arthouse Slasher,ένα κακό τριπάκι ενός επίδοξου άλφρεντ Χίτσκοκ,μία αυτοβιογραφική αλληγορία πάνω στην ψυχική νόσο,στον άγνωστο που επιλέγουμε για σύντροφο και στη λατρεία του αίματος…το “Παρίσι,Τέξας” του σινεμά τρόμου? τι είναι στα αλήθεια το White of the Eye ?

Έχω την  εντύπωση πως όσο κι αν προσπαθήσουμε να το ‘ξεκλειδώσουμε” ωφελημένοι τελικά δε θα βγούμε, το παρόν φίλμ είναι μια φιλμική παρόρμηση που ορθό θα ήταν να απολαμβάνει κανείς ακριβώς με αυτόν τον τρόπο, χωρίς περισυλλογή και χωρίς προφυλάξεις…

Δείτε το…


“Women in Prison” Marathon Vol.1

Since I had a ball with “Red Heat” a couple of days ago ,I was pretty “chuffed” to watch a couple more Women in Prison flicks.Both films under presentation are good for their own reasons and are recommended to the ever inquisitive B-movie buffs,so let the partz begin…

Reform School Girls(1986)

directed:Tom DeSimone

cast:Linda Carol, Wendy O. Williams, Pat Ast,Sybil Danning

Cool if inane ,women in prison entry by Tom DeSimone that borders with self parody and offers a galore of cartoonish violence and absolutely hilarious one-liners.

Jenny is sent to Pridemore women’s reform school. It is run by evil warden Sutter and her henchwoman Edna. Jenny will stop at nothing to escape but she also has to deal with Charlie the bully top con and her tough girls.

Übertrashy amalgam of (un)intentional comedy meets sleaze by DeSimone.Well, casting the punk rock/metal legend Wendy O’Williams(R.I.P) for the role of the top con Charlie should ring some bells about the sheer insanity this movie is,but anyway “Reform School Girls” is immensely entertaining and a very rewarding experience for the trash afficionados.

Bad acting by the majority of the cast,crazy overacting by Ast and the late,great Wendy O’Williams who also performed a couple of Plasmatics inspired stunts,a kitten named Joy in a key role,a prison riot that beggars belief and a climax that is quintessentially trashy plus a rocking soundtrack and you pretty much have a film that could have easily been directed by John Waters ,if he ever decided to do a Women in Prison film.All boxes checked with this one…

on the other side of the fence the other movie of this pair is as good as a “chicks in chains” film could ever be…

The Naked Cage (1986)

directed by:Paul Nicholas

cast:Shari Shattuck, Angel Tompkins, Lucinda Crosby

Michelle ,a young beautiful woman coming from a loving blue-collar family has a job and a life she loves but she is also part of a troubled relationship.When her drug addict boyfriend teams up with  excaped prisoner/ femme fatalle Rita and rob a bank ,Michelle’s life also takes a turn for the worse as she is falsely convicted of a bank robbery and sent to a maximum-security prison run by a corrupt warden, where she is forced to suffer various indignities.

Sweet Shari Shattuck of “the young and the restless” and “desert warrior” fame (we’re talking about a crazy juxtaposition here or what?) has a rude awakening and finds herself in the slammer for a crime she didn’t commit.While this one is no Brubaker or Escape from Alcatraz,it’s nonetheless a very effective and captivating prison film with plausible characters that are so frail and humane that the viewer can relate to at least some of them.The villains are also portrayed with a certain amount of gusto.Elements that are not present in other prison flicks such as racial segregation and drug abuse ,seem to play a more central role in this film and contribute to the film’s relatively realistic portrayal of a penitentiary structure,however the sleaze factor f.e:lesbianism,nudity,fights is also high on the agenda.Not necessarily a bad thing I am obliged to add.

The dialogues seem to occasionaly suffer from the usual WIP syndroms:Foul language,cheap melodramatic scenes and overall ridiculousness ,but at least they are better scripted than in the genre film of the lowest common denominator .The pace is very brisk and the cinematography way slicker than in similar productions.Acting is also a notch or two above average.

The prison riot of the ending sequence is very well filmed and dare I say unwinds a dramatic climax.

As far as I am concerned this one is one of the better Cannon  offerings ,almost as good as “Runaway Train”.Recommended.

Πακέτο δυναμίτη για σκληρούς σινεφίλ διαθέτει το κατάστημα σήμερα.

Δύο έργα Women in Prison λοιπόν.Exploitation χωρίς καλλιτεχνικές προφάσεις πλην λειτουργικό.Το reform school girls στέκεται περήφανο στην πιο φαρσική και καρτουνίστικη πλευρά του Φεγγαριού και μας πολτοποιεί τη μούρη με τόνους overacting και τη θεά Wendy O’Williams να επιδίδεται σε κασκαντεριλίκια και να ρίχνει ξύλο με το κιλό.

Οι διάλογοι είναι σπαρταριστοί,ειδικά η Pat Ast στο ρόλο της δεσμοφύλακα Edna θα μπορούσε χαλαρά να αποτελέσει κολασμένο ζευγάρι με το Νίκο Τσαχιρίδη στις “Φυλακές Ανηλίκων”.

Όλο το υπόλοιπο πακέτο του ιδιώματος,όπως μάχες σώμα με σώμα μεταξύ κρατουμένωνκαι άφθονο γυμνό προσφέρεται αφειδώς και το φινάλε της ταινίας θα σας αφήσει με ένα πλατύ χαμόγελο στα χείλη.

Στην αντίπερα όχθη το Naked Cage είναι ταινία,με υπόθεση που δεν αποτελεί πνευματικό κόπο μίας ώρας,ερμηνείες που βρίσκονται,τουλάχιστον τις περισσότερες φορές, πιο κοντά στα στάνταρ της υποκριτικής τέχνης,ωραία φωτογραφία,νευρώδη ρυθμό, ένταση,αγωνία και με λίγα λόγια αποτελεί  ένα από τα αρτιότερα, σε όλα τα επίπεδα, δείγματα του είδους.

Η βία είναι αρκετά πειστική και το φινάλε εξίσου αποκαλυπτικό με αυτό της προηγούμενης ταινίας , αν και με αρτιότερη δραματική εξέλιξη και κορύφωση.

Από τα καλύτερα δείγματα του είδους,το Naked Cage της τρασομάνας Cannon films,αποτέλεσε ευχάριστη έκπληξη για το γράφοντα και συστήνεται ανεπιφύλακτα.

to be continued…



America 3000

America 3000(1986)

directed by:David Engelbach

cast:Chuck Wagner, Laurene Landon, William Wallace

In Colorado, 900 years after a nuclear war in the USA, humanity’s been sent.back to the Stone Age life. Amazons are ruling the tribes, the men are dumb, either kept as slaves and sex partners, or are living wild as animals. Only Korvis and a friend are intelligent enough to flee and found a tribe of their own. Will they manage to teach the women love to men again?

America 3000 is one of the more known post apocalypse films and after watching it I am inclined to believe that it is known for a good reason.

For starters the storyline is utterly inane but somehow original ,the pace is quite vivid,the cast is good plus the movie was shot on location in Israel,hence an aura of authenticity was commited to film.

But,the most important fact is that America 3000 is good fun.At least for people who either grew up in the Eighties or can appreciate the “innocence” of that decade.

This on is the tackiest of entertainments but comes with my seal of approval and is recommended to all post-apocalypse connoiseurs and eighties afficionados.

Είναι αρκετά δύσκολο ίσως για κάποιον που δεν έζησε/μεγάλωσε κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 80 να αντιληφθεί και να συλλάβει πόσο διαφορετικοί ήταν οι συλλογισμοί και οι ανησυχίες της ανθρωπότητας στα 80ies.Nαι μεν η ανθρωπότητα βίωνε τον ψυχρό πόλεμο και την ισορροπία του τρόμου αλλά η γλώσσα του κινηματογράφου κατέγραφε τις περισσότερες φορές αυτές τις ανησυχίες με τρόπους και ιδέες που ελάχιστη επαφή είχαν με την πραγματικότητα-επίσης το μέλλον και τα τεχνολογικά επιτεύγματα φάνταζαν ως κάτι το πολύ μακρινό ,κατά συνέπεια επιβάλλεται να σημειώσουμε πόσο λιγότερο ρεαλιστικός ήταν ο κινηματογράφος εκείνα τα χρόνια,κάτι το οποίο άρχισε να αλλάζει με την επικράτηση πιο ντοκυμαντερίστικών τάσεων αργότερα,συγκεκριμένα από τα μέσα της δεκαετίας του 90 και έπειτα.

Άρα ,κινηματογραφόφιλοι που δεν έχουν επαφή με τα 80ies φρονώ πως είναι εντελώς αδύνατο να εκτιμήσουν την συμπαθέστατη μπούρδα της cannon που παρουσιάζουμε σήμερα.Το America 3000 παρ’όλα αυτά λειτουργεί θαυμάσια ,κι αυτό διότι είναι τόσο εγκεφαλικά ανάπηρο που δεν πρόκειται κανείς να το πάρει στα σοβαρά και να το αναλύσει.Με λίγα λόγια αποδέχεσαι τις απιθανότητες και το γελοίον του πράγματος,βάζεις τη ζώνη σου και απολαμβάνεις 92 λεπτά τίμιου και εντελώς ξεπερασμένου(hell yeah!) post apocalypse.

Τουλάχιστον το America 3000 έχει αξιοπρεπή προυπολογισμό,τίμιες ερμηνείες και αρκετές ωραίες παρουσίες .


Dangerously Close (1986)


Dangerously Close (1986)

directed by:Albert Pyun

cast:John StockwellJ. Eddie PeckCarey Lowell 


Ή αλλιώς η αβάσταχτη ελαφρότητα της Cannon…

Oργάνωση τύπου sculls & bones αποτελούμενη από γόνους ευκατάστατων οικογενειών αναλαμβάνει να καθαρίσει το γυμνάσιο της Vista Verde από τα “κατακάθια”,ήτοι τους λούμπεν,περιθωριακούς,παραβατικούς και φυσικά φτωχούς μαθητές.Ο Danny Lennox,αρθρογράφος στη σχολική εφημερίδα ψιλιάζεται τη δουλειά,που έχει στηθεί συν τοις άλλοις με αρωγό το Λυκειάρχη και αποκαθιστά την ισορροπία.

Ηθικόν δίδαγμα:Θα γυρίσει ο τροχός θα γ&#$ει και ο φτωχός,αφού ο Λόμαξ και βάζει στους “Sentinels”(τα πλουσιόπαιδα)τα δύο πόδια σε ένα παπούτσι και κερδίζει και το κορίτσι του αρχηγού του φασίζοντος μορφώματος(για να είμαστε και επίκαιροι).

Απλά ok σαν θέαμα,το παρόν φίλμ είναι μια πολύ πιο light έκδοση του “the most dangerous game”,ενω φέρνει στο μυαλό το άλλο θρυλικό φέσι της Cannon ,ονόματι “Young Warriors”,όπως και τον τράς οδοστρωτήρα του Mark L. Lester “Class of 1984”.Η πλοκή αν και έχει ροή,είναι προσχηματική,οι χαρακτήρες είναι χάρτινοι και η βία είναι αρκετά “ακίνδυνη”.

Το ενενηντάλεπτο παρ’όλα αυτά φεύγει γρήγορα και το φίλμ αφήνει μια γλυκιά επίγευση.Μη γελιόμαστε όμως το φίλμ έχει τη γλύκα της τσιχλόφουσκας και σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί κινηματογραφικό νέκταρ.Άλλο ένα διεκπεραιωτικό κατασκεύασμα της εποχής του,που θα προσφέρει ανώδυνη διασκέδαση,αλλά όχι στιγμές τρας μεγαλείου στο θεατή.


Very tame & paper thin plotted “Dangerously Close” is amusing in a light hearted way,despite the fact that it involves a sense of slight social commentary,about fascist structures and tendencies,these references are clumsy and superficial to say the least and in no case do they provide the viewer with some food for thought.

Storyline: Rebel without a cause or a clue at an elite but uptight college discovers some of his classmates have formed an even more elite clique more or less hell-bent on ridding the school, and quite possibly American society, of what they deem to be its undesirables because of ethnicity, politics, etc. Our hero recruits a teacher and some other “less desirable” classmates to undermine the elitists, and, naturally, things get quite violent.

The “Sculls & Bones” type of organization context is hardly an original concept.The thought of an inverted type of gang,that is based on a hierarchy of sorts,fights for a cause,sets goals and achieves them regardless of the cost is an idea already used in films ,f.e:Brotherhood of Justice,Skulls,among others.

However,Albert Pyun‘s movie fails where other similar teenage thrillers like “Class of 84″ triumphantly succeeded:Grittiness,Sleaze and violence.”Dangerously close” is too much preoccupied with trying to explain the implausible proceedings,but this is proved to be a losing battle,since the plot is just too damn generic.

However,the film is not a complete trainwreck.On the contrary,”Dangerously Close” is watchable,entertaining and it never becomes a drag.The rigorous pace of the movie is of much assistance to Pyun’s efforts and the actors’ performances vary from average to pretty good.

In no case a Cream of the crop Cannon affair,never the less fun to watch if you are a fan of the 80ies ways of storytelling.





Stronghold(1985) aka “Wildschut”

directed by:Bobby Eerhart

cast:Hidde MaasJack MonkauAnnick Christiaens

La Settima Donna α λα Ολλανδικά,σε πολύ χλιαρή βερσιόν,το μενού της σημερινής νύχτας.

Μετά από μια ληστεία καζίνου στην Ολλανδία,ο Τζίμ και ο Τσάρλυ καταλαμβάνουν μια αγροικία και βίαια επιβάλλουν στην οικογένει που κατοικεί εκεί να τους υποθάλψει.Ο Τζιμ επιδεικνύει τις σαδιστικές του τάσεις,ενώ η είδηση της ληστείας φτάνει στο κοντινό χωριό και ο τοπικός σερίφης(τέτοιος θα είναι αφού φοράει καπέλο Καουμπόη) επισκέπτεται συνεχώς τη φάρμα αναζητώντας στοιχεία,γεγονός που προκαλεί ένταση στους εγκληματίες,καθώς και στους ομήρους.Μέσα σ’όλο αυτό το δυσοίωνο κλίμα μια στρατιωτική μονάδα κάνει γυμνάσια στο κοντινό δάσος.Η κατάσταση σύντομα θα ξεφύγει από τον έλεγχο και θα χυθεί αίμα…

Το τι θεωρεί κάλτ ο μέσος Ολλανδός είναι τελικά πάρα πολύ υποκειμενικό.Για του λόγου το αληθές το “Stronghold” είναι ταινία Φλαμανδο-Ολλανδικής παραγωγής που αγόρασε και διένειμε η Cannon, με τρελό cult status στις Κάτω χώρες.Μας αφορά?Όσον αφορά έναν Ολλανδό φάν η “Έξοδος κινδύνου” του Φώσκολου,τόσο αφορά και εμάς το “Stronghold”…

Συμπαθητικό ταινιάκι,με κάποιες καίριες στιγμές βίας,καλή ερμηνεία από τον Hidde Maas(Amsterdamned)αλλά χωρίς λοιπές εκπλήξεις.Τα ‘χουμε ξαναδει ένα εκατομμύριο φορές σε άλλες πολύ καλύτερες ταινίες ομηρίας,αυτά που κομίζει στην οθόνη το “Stronghold”,τώρα το γεγονός οτι θεωρείται το καλύτερο  crime film που έχει γυριστεί ποτέ στη χώρα της Τουλίπας,είναι δηλωτικό της ποιότητας του Ολλανδικού σινεμά εν γένει.Λές και το Ελληνικό action/exploitation(εδώ γελάμε…) cinema είναι καλύτερο.

Δείτε μόνο αν σας αρέσουν τα “εξωτικά” προιόντα.

Lukewarm Dutch hostage/crime/thriller with a few and far between tense moments and a great performance by Hidde Maas.

An isolated farmhouse is chosen as a hide-out by Jim and Charlie after an armed robbery. The Deleye family are forced to accept the situation under Jim’s brutal domination. Badly wounded Charlie, a gentle character, takes Lisa’s room but keeps her baby as hostage. As the local Police close in the family’s unhappiness is uncovered and the tension in the house grows as the surrounding forest becomes a battleground for army exercises. Lisa and Charlie are soon making love, Hugo is killed by Jim and the stage is set for a final and bloody shootout.

For starters the storyline is a run of the mill idea for a crime/thriller.This is definitely not so discouraging as someone would think,however it is not very inspiring as well.Luckily the film benefits by a very solid directing job courtesy of Bobby Eerhart and a particularly great performance by Hidde Maas in the role of Jim.The actors responsible for the family members roles are also adequate in their parts.

On the downside “Wildschut” is painfully unoriginal.It is probably a very original movie for the Dutch genre cinema standards and it is not a particularly low budget movie. But when compared with far superior genre films from around the globe,then “Stronghold” leaves a lot to be desired.

Fans of genre cinema from “exotic” countries might want to check this out.For the rest this is probably just a passable affair.