Lamberto Bava special:A Blade in the Dark(1983) vs Delirium(1987)

Image\

A Blade in the Dark aka “La casa con la scala nel buio”(1983)

directed by:Lamberto Bava

cast:Andrea OcchipintiAnny PapaFabiola Toledo,Lara Lamberti,Michelle Soavi

Με την ιαχή-τυπικό παράδειγμα του πόσο αθώο ήταν το bullying κάποτε- “you are a female” να αντηχεί ακόμα στα αυτιά του γράφοντος,ας παραθέσουμε μερικές σκέψεις για το ταπεινού προυπολογισμού πλήν απόλυτα επιτυχημένο 80ies giallo του Ιταλού σκηνοθέτη Lamberto Bava,γιού του επίσης σκηνοθέτη-στυλοβάτη του Ιταλικού genre cinema,παμμέγιστου Mario Bava.

Η πλοκή: O Bruno είναι ένας νέος,ταλαντούχος μουσικοσυνθέτης.Του έχει ανατεθεί η σύνθεση του μουσικού θέματος για μια ταινία τρόμου που γυρίζει μια φίλη του σκηνοθέτιδα.Απομονώνεται σε μια βίλλα στα προάστια προκειμένου να συγκεντρωθεί στη σύνθεση,αλλά απρόοπτες επισκέψεις και πολλά πτώματα διαταράσσουν την περισυλλογή και την προσήλωση του νεαρού μουσικού.

Υπόδειγμα σκηνοθετικής οικονομίας,αποτελεσματικής εκτέλεσης και καλώς εννοούμενου στυλιζαρίσματος,το “A blade in the Dark” είναι ένα κερδισμένο στοίχημα για το Lamberto Bava αφού καταφέρνει με το budget μιας τηλεταινίας(αυτός ήταν ο αρχικός σχεδιασμός της παραγωγής) αφενός να κάνει μια “κανονική” ταινία και αφετέρου να την καταστήσει και ένα από τα καλύτερα gialli της δεκαετίας του ’80.Το σασπένς κλιμακώνεται με στρωτό ρυθμό,η βία δεν είναι πανταχού παρούσα,αλλά όταν υπάρχει είναι στημένη με τόσο καλό τρόπο που θυμίζει την αντίληψη του Τιτάνα Dario Argento σε ταινίες της μεσαίας περιόδου του,όπως το “Tenebre”.

Μεγάλο σουξεδάκι τούτο εδώ για την εποχή του.Ο Bava θα επαναλάμβανε την ίδια επιτυχημένη προσέγγιση με όρους τηλεταινίας,στο φανταστικό “Morirai a Mezzanotte” του 1986,δυστυχώς δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο για ανοσιουργήματα του ιδίου όπως το “Graveyard Disturbance”.

Very effective,late Giallo entry by Lamberto Bava.

A composer, working in isolation on a score for a horror movie meets two women who used to know his house’s former tenant. When the women disappear, he’s forced to look into the film he’s working on to determine what happened to them, and who’s responsible.

Image

 

I bet It  should have demanded respectable amounts of courage and faith by Bava to make this movie what it is.Of course the director and the production team apply a series of very important shortcuts-gimmicks that are absolutely crucial if someone wants to keep a movie budget modest.Namely:The plot revolves around a certain place (The villa),they cast as few actors as possible and they avoid the use of exterior shots opting for interior ones that are among others well-shot and create a claustrophobic feeling.

This means the formula is pretty simple,but it demands panache and craftmanship from the director and the technical unit to make it work.Undoubtedly Bava and co. succeeded in the aforementioned sector.This little flick is a very stylish exercise in the 80ies Giallo aesthetics,very close to movies like “Tenebre” by Dario Argento.The only thing that make me smile in disbelief is the ever present average performances by the cast and the ever atrocious English dubbing track of the film…

Other than that “A blade in the Dark” is a rewarding viewing experience.

Image

Image

 

Delirium  aka “Le foto di Gioia”(1987)

Τα σπάω ασύστολα!!!Εκστασιάζομαι με κιτσάτη δήθεν μοδάτη 80ies υπερβολή.Τα σπάω με το γεγονός οτι η Σερένα Γκράντι(Είδωλο!!!)έκανε καριέρα(μόνο εκείνη την εποχή θα μπορούσε) και φυσικά βγάζω το καπέλο μου στο Bava,ο οποίος κατόρθωσε με συνοπτικές διαδικασίες να μας παραδώσει άλλη μια καλογυρισμένη και στυλάτη ταινία.

Η πλοκή:H Gioia πρώην πορνοστάρ,είναι πλέον ιδιοκτήτρια του περιοδικού “Pussycat”(φαντάζομαι οτι πρόκειται για περιοδικό πολιτικής ανάλυσης) ,το οποίο της κληροδότησε ο μακαρίτης ο άντρας της.Αρνείται επίμονα τις προτάσεις εξαγοράς του περιοδικού της από ανταγωνιστικό έντυπο,όταν ξαφνικά ένα προς ένα τα μοντέλα της αρχίζουν να δολοφονούνται με πληθώρα τρόπων που δε στερούνται φρικιαστικής ευρηματικότητας.Ποιος κρύβεται πίσω απ’όλα αυτά?

Ωραία πράγματα…Φανταστική,ψιλο-televisual,80ies φωτογραφία,καλοφτιαγμένες σκηνές βίας,νευρώδης ρυθμός,80ies cheese n’ sleaze και μια Grandi που ανασταίνει και νεκρούς κάνουν αυτό το φίλμ must see για τους οπαδούς του Eurocult/spaghetti horror.

Και μην ξεχνάτε…ο Διάβολος δεν κάνει πίστωση…

Image

Another excellent late Giallo/erotic thriller/sleaze by Lamberto Bava.

This spaghetti horror’s storyline revolves around a former hooker (Grandi) running a successful men’s magazine. An obsessed admirer systematically slaughters her models (occasionally increasing the magazine’s output) and supplies the mistress with pictures of their disfigured corpses taken in front of her semi-nude posters visible in the background. Is she going to be the psycho’s next victim? 

Jealousy,passion,obsession,nudity,murder,style.These are the pillars and foundation of this film and if I may say,these ingredients make Bava’s film concrete solid.

The majority of murders is quite graphic,the aura of sleaze and degradation is ever present,however oftentimes is the atmosphere  pretty cheerful in an unparalleled 80ies way,as if we had to deal with an 80ies pop video.The film pacing is quite fast and the direction is very solid.In the acting department: Grandi can’t act at all,but her presence is very…ahem…charming.The presence of spaghetti horror regulars like:George Eastman,David Brandon and the lovely Daria Nicolodi definitely add to the credibility and the overall status of the film.

In conclusion,”Le foto di Gioia” is a beautiful film,an exercise in style over substance,but a very fulfilling viewing experience,especially for fans of Euro-Horror.

 

Giornata nera per l’ariete(1971)

Image

Giornata nera per l’ariete (1971) aka “The Fifth Cord”

directed by:Luigi Bazzoni

cast:Franco NeroSilvia MontiWolfgang Preiss 

Στροφή στην ποιότητα…

Ταινία παρηγορία για τον αμφιβληστροειδή το “Fifth Cord” είναι ένα από τα εμβληματικά Gialli της δεκαετίας του ’70 και παραμένει επιβλητικό και αρυτίδωτο ακόμα και στην εποχή των cgi effects.

Το παρόν αποτελεί αποτέλεσμα σχεδόν αλχημικού μετασχηματισμού όπου παντρεύονται εξαίσια:Η απίθανη σκηνοθεσία του Bazzoni,ο οποίος στήνει τα κάδρα του με γεωμετρική ακρίβεια,του Vittorio Storaro,ο οποίος καδράρει με στυλιζαρισμένα ψυχρό και ελιτίστικο τρόπο τις γραμμικές,σχεδόν φουτουριστικές συνθέσεις του Δημιουργού,του Μorricone,o οποίος παραδίδει ένα soundtrack-ηχητικό νέκταρ και φυσικά των ηθοποιών οι οποίοι με τις στιβαρές τους ερμηνείες φέρνουν το σασπένς στο σπίτι του θεατή και τον κάνουν σχεδόν συμμέτοχο στη σκοτεινή ιστορία που εξελίσσεται ενώπιόν του.

Image

Ο Franco Nero πρωταγωνιστεί,στο ρόλο του τρωτού ανθρώπου ο οποίος αναζητά τη λύση στο μυστήριο.Σαν τον οίστρο επιμένει να κεντρίζει το άλογο,προσπαθώντας συνειδητά,αλλά και ασυνείδητα να απαλλαγεί από τις σκιώδεις εκφάνσεις του εαυτού του.Φυσικά και παίζει με μανιέρα ο Nero.O τρόπος με τον οποίο αποδίδει τον αλκοολισμό του δημοσιογράφου Andrea Bild είναι πια ξεπερασμένος,ειδικά οι νεαρότεροι θεατές μάλλον θα κανιβαλίσουν την ερμηνεία του μεγάλου Ιταλού ηθοποιού.Αλλά να τη βράσω εγώ την κουβέντα περί μανιέρας αν ο ηθοποιός για τον οποίο μιλάμε είναι ο Franco Nero (ο αυθεντικός Django παλικαράκια μου).

Στα λοιπά,η βία είναι υπαινικτική και ύπουλη ενω η ατμόσφαιρα υπνωτίζει μέσα στο δυσοίωνό της.Μια σπουδή στον τρόμο που καραδοκεί ανάμεσα στις καθαρές μητροπολιτικές δομές και στα θολά νερά της δήθεν πολιτισμένης αστικής κοινωνίας,το “Τhe Fifth Cord” στέκει αγέραστο μαζί με το αδερφάκι του “Footprints on the Moon”(του ίδιου σκηνοθέτη)και τα άλλα αριστουργήματα του είδους.

Image

After a high-class party in Rome, there’s an assault. The victim is injured but lives. Andrea, an investigative reporter who drinks too much, is assigned the story. Then, always on Tuesdays, there are a series of murders. At each crime scene, a glove is left with a finger cut off for each victim. After four murders, Andrea thinks he’s making progress, but by this time he may himself be a suspect, and someone he loves is in danger.

Visually stunning,bleak and intimidating.”Giornata nera per l’Ariete” is another Giallo that defines and epitomizes the genre.

As a Giallo that takes place in a metropolitan environment,Bazzoni’s movie effectively poses a criticism against the fragmented structure of urban way of life and the corrupt nature of Bourgeoisie,but it’s more than meets the eye when we are dealing with movies like this one.As a typical Italian product of its era there is always an off-beat extravagant aspect to be found within the subtext of the script.This time we deal with a supernatural-like aspect.

On the technical side,the biggest selling point of the movie was/is/will be its visuals.It’s a rare occasion when the director’s clinical urban vision is executed in a stellar way by the cinematography department.Well Vittorio Storaro(his credits include “Apocalypse Now!” among others) is by no means a rookie in the Italian and worldwide cinema.His work here deserves an arsenal of superlatives to do it justice.Eugenio Alabiso’s editing is cold and precise and the majority of the cast performances are above average.

Franco Nero’s tormented portrayal of the alcoholic journalist Andrea Bild might be sort of dated,but his unparalleled passion is worthy of a honorable mention.

All in all,another masterpiece by Luigi Bazzoni that should be viewed at all costs.

Image

Hired to Kill(1990)

Image

Hired to Kill(1990)

directed by:Nico MastorakisPeter Rader

Cast:Brian ThompsonOliver ReedGeorge Kennedy

Action πρωταθλητισμός από το Μαστοράκη.Εντάξει δεν παραδίδει και μαθήματα ολοκληρωτικού ποδοσφαίρου,αλλά μάλλον βγαίνει στο Ουέφα.

Κυνικός Μισθοφόρος αναλαμβάνει να σώσει γηραιό πνευματικό άνδρα,ο οποίος σαπίζει στα μπουντρούμια μεσογειακής χουντοκρατούμενης Μπανανίας υπό το κωδικό όνομα Cypra(παρντόν?).O μισθοφόρος παριστάνει το διάσημο gay μόδιστρο και πλαισιώνεται από πλειάδα όμορφων,πλήν σκληρά εκπαιδευμένων και θανάσιμων θηλυκων κομάντος,αφού αυτός είναι ο μόνος τρόπος να εισέλθει ανενόχλητος στη χώρα.

Δυνατό τεμάχιο με ερμηνεία ράπισμα από τον ογκόλιθο Brian Thompson (αυτός που λέει “You Pig!!! στο “Cobra”).Μεροκάματο βγάζουν εδώ και άλλοι τρας ογκόλιθοι όπως οι Oliver Reed (Revenger),George Kennedy (Demonwarp,Nightmare at Noon).Όπως γίνεται αντιληπτό το όμορφο νησί της Κέρκυρας όπου λαμβάνει χώρα το παρόν,ζεί στιγμές τρας μεγαλείου.

Καταδιώξεις σε καντούνια,πιστολίδια σε σπηλιές,ρομαντικά δείπνα σε γραφικές αυλές,συνωμωσίες μέσα στο Αχίλλειο,μια διαβόητη σκηνή που αποπνέει “ερωτισμό” με πρωταγωνιστές τους Reed και Thompson και άλλα πολλά καθιστούν το “Hired to kill” αρκετά ιδιαίτερο.Η κινηματογράφιση από τον Ανδρέα Μπέλλη είναι χάρμα οφθαλμών και η σκηνοθεσία του Μαστοράκη είναι σωστή όπως πάντα.Ο Έλληνας σκηνοθέτης κατορθώνει να δώσει μια εσάνς χλιδής και κοσμοπολιτισμού στην ταινία και αυτό καταγράφεται μεταξύ άλλων στα υπέρ της παραγωγής.

Συνοψίζοντας,το “Hired to Kill” καταγράφεται ως μία καλή στιγμή στη φιλμογραφία του Έλληνα B-Movie Τιτάνα,σε αντίθεση με τη μπούρδα “Ninja Academy”.

Δείτε το…

Image

A fashion photographer and seven models travel to a South American island fortress called Cypra(ahem,ahem), ostensibly to do a fashion shoot. In reality, the photographer is a mercenary and their job is to “dethrone” a corrupt dictator called Bartos(Oliver Reed) and to liberate an imprisoned rebel leader.

A successful action film entry by Nico Mastorakis,featuring a killer cast and set in the picturesque Corfu location.

Brian Thompson(“Cobra”)does  a rock solid job as the mercenary called Frank Ryan,he is surrounded by some lethal female soldiers,supposedly his fashion models,which is a semi-original fact for the genre standards.The movie also features decent performances by Oliver Reed(plus mustache)and George Kennedy.

On the technical side.The production values seem to be superior compared to other direct to video products of that era and the overall product has a “slick” look.Credits should also be given to Andreas Bellis for his excellent bright and crisp cinematography.The Corfu location was proved to be a successful choice too.Very picturesque.

Honestly,there is nothing to complain about here.A decent actioner with lots of great moments including an infamous highlight scene featuring Reed & Thompson(I won’t give it away…)

An excellent way to kill 90 minutes…

Memorial Valley Massacre(1989)

Image

Memorial Valley Massacre(1989)

directed by:Robert C. Hughes

cast:John KerryMark MearsJohn Caso,Cameron Mitchell

Ακίνδυνο slasher  με ισχυρές δόσεις φαρσοκωμωδίας που πριονίζει αργά πλήν σταθερά το νευρικό σύστημα οποιουδήποτε νοήμονος όντος…Δύστυχως για το “Memorial Valley Massacre” τα στοιχεία τα οποία κομίζει δεν γκελάρουν,κατά συνέπεια το εγχείρημα χωλαίνει,κοπιάζει αλλά τερματίζει μετα βίας και καταιδρωμένο στο slasher μαραθώνιο.

Παρόλα αυτά διαθέτει κάποιες καλές στιγμές αγνής κατασκηνωτικής ανοησίας και μερικά αμυδρώς καλά σφαξίματα.Δεν είναι και εντελώς για πέταμα (σαν το “Run if you can” για παράδειγμα).Κοινή διαπίστωση ανάμεσα στους κύκλους των οπαδών είναι πως το παρόν φίλμ θα μπορούσε να είναι ακόμα καλύτερο εαν οι συντελεστές τόνιζαν τα δυνατά του σημεία λίιιγο παραπάνω.Όπερ μεθερμηνευόμενο,εάν η πέτρα του σκανδάλου-πρωτόγονος δολοφόνος ήταν πιο απειλητικός και όχι κωμικοτραγικός όπως απεικονίζεται στο φίλμ.Εάν η βία ήταν πιο ωμή,sleazy και τα τοιαύτα και όχι τόσο αδύναμη όπως ο χαμηλός προυπολογισμός του φίλμ τελικά επέβαλε.Εάν…εάν…

Τέλος πάντων,επειδή με το “άμα και το θάμα” δουλειά δεν γίνεται και επειδή με υποθέσεις δεν έκανε ποτέ κανείς σινεμά,για την ώρα το “memorial valley massacre” περιορίζεται στο επίπεδο της διασκεδαστικής,πανάγνωστης φιλμικής παραδοξότητας με την οποία θα την “παλέψουν” μόνο οι ζηλωτές του slasher…

Image

With the Memorial Day holiday quickly approaching, a campground struggles with its polluted water, unsafe roads, old equipment, and a criminally insane hermit who comes out of isolation in order to murder every last campground visitor.

Amusing but for all the wrong reasons,”Memorial Valley Massacre” can barely entertain the die-hard slasher fans due to its overall clumsiness,campiness and inane genre semiotics.

This flick seems to try to balance between bottom barrel entries like “Don’t go in the Woods…Alone” and more accomplished affairs like “Sleepaway Camp” or “Friday the 13th”.Unfortunately the budget limitations,utterly campy performances and poor scripting make this one more reminiscent to the first of the three aforementioned films.This can of course be laughable and entertaining,but slasher films are supposed to be entertaining in a shocking manner. Nevermind,there are moments of pure bad cinema brilliance in this one.Unfortunately they are few and far between…

Additionally,the violence is quite weak,the murders are a plenty but  poorly executed and no nudity is to be found in this one…

To sum it up.This serves the purpose for hardcore fans of slasher flicks,especially if they aren’t that sober.Downing a couple of drinks always helps a great deal if  you have to sit through movies like this one.Then, one  could possibly look at this movie as a comedy of sorts and for a good reason, as  “Memorial Valley Massacre” falls into the “So Bad, It’s Good” category. 

 

Demonwarp(1988)

Image

Demonwarp(1988)

directed by:Emmett Alston

cast; George KennedyDavid Michael O’NeillPamela Gilbert

Τεκετζή άναψε τους Λουλάδες.Μάγκες φορέστε τα “Φέσια” σας.Ο Τεκές του latenightmoviecrypt ξαναζεί στιγμές Τρας μεγαλείου.

Ζόμπις,bigfoot,Αμερικανο-κολεγιοπαίδες και ο θεούλης George Kennedy (Savage Dawn και πολλά άλλα) παίζουν φανταστική μπαλίτσα σε αυτό το μεγαλειώδες σκουπίδι που παντρεύει τις ταινίες με Άλιεν,νεκροζώντανους και δολοφονικά θηρία με εξαίσιο τρόπο.Οι ερμηνείες είναι εξόχως κακές,η σκηνοθεσία είναι προβλέψιμη μπιμουβάδικη ωδή στη διεκπεραίωση,αλλά το σύνολο δεν διασκεδάζει απλά…αλλά συγκλονίζει…

Το φινάλε της ταινίας είναι τόσο cheesy που δεν περιγράφεται.Συνοψίζοντας,ταινίες σαν αυτή εδώ δικαιώνουν την εμμονή του γράφοντα με το μεγαλειώδη κόσμο του B-movie,αφού προσφέρουν αφειδώς διασκέδαση και μας κάνουν πιο δυνατούς…

Για σκληρούς σινεφίλ…

Sci-fi/monsters/alien space crafts,ancient entities,living dead  and overall madness rule our world for 90 minutes in this trashtastic piece of celluloid.

The film begins with Kennedy’s character talking to his daughter inside their cabin. Suddenly a Bigfoot-like animal breaks in and takes away the girl. Some teenage campers arrive and they too eventually meet the Bigfoot, with many of them being killed or captured. It is later discovered that one of the campers came there to find his uncle. His uncle is later found to be the Bigfoot, and that a bigoted Catholic priest used him for his own evil plans. Actually, the priest thinks an alien who arrived from an unknown planet 100 years ago is an angel who is here to be served by him. After unearthing such alien conspiracy and a horde of mindless zombies, the hidden spacecraft is destroyed inside the cave they used to hide it

This flick is a wild ride for each and every devoted trash cinema fan.Silly dialogue,crappy performances,some nudity,nice killings and an apocalyptic finale,blend in a very entertaining way and provide the viewer with some amusing and carefree moments for 90 minutes.

Another guilty pleasure straight from the age of sleaze and cheese,the oh-so-mighty Eighties.

Ninja Academy (1988)

Image

Ninja Academy (1988)

directed by: Nico Mastorakis

cast:Will EganGerald OkamuraKelly Randall

Θα είμαι συνοπτικός.Το “Νinja Αcademy” δεν βλέπεται.Ακροβατεί στο τεντωμένο σκοινί του απόλυτου τίποτα,αφού δεν είναι ούτε σοβαρό φίλμ πολεμικών τεχνών,ούτε σοβαρή κωμωδία,rip-off του “Police Academy”.Δεν αξίζει ούτε μισό Ευρώ που έδωσα για τη βιντεοκασέτα.Με πρωταγωνιστή το μοχθηρό “αδελφό” του Pat Morita(τον cult Gerald Okamura)και μια πλειάδα ανεγκέφαλων “ηθοποιών” που αποδίδουν κάκιστα το ανάπηρο σενάριο,το “Ninja Academy” ήταν dated ακόμα και στην εποχή του…

Η χειρότερη ταινία του Μαστοράκη μακράν…Στην πυρά…

Bottom barrel piece of tosh (mis)directed by Nico Mastorakis…

Ninja Academy is the tale of the struggle between two ninja dojos for adults, Chiba’s (played by Okamura) located out in the woods in Topanga Canyon and Chiba’s former classmate Addleman’s (Seth Foster) Beverly Hills Ninja Academy in Beverly Hills, California.Attending this session at Chiba’s dojo are stereotypical characterizations of a mime (Robinson), a James Bond-like secret agent (David), a Gung-homilitary enthusiast (Factor), a klutz (Jack Freiberger), an immature rich college student named Josh (Egan), and two bimbos (Kathleen Stevens and Lisa Montgomery) who had selected the school because it had been rated number one by a martial arts magazine. Addleman and his students seek revenge on Chiba for stealing their number one ranking and the new students must defend the school while Josh romantically pursues his teacher, Chiba’s daughter Gail (Randall).

Comedy?”Police Academy” rip-off?No way! “Ninja Academy” blatantly fails in each and every sector.It’s a practically unwatchable nonsensical flick,filled with supposedly comical gags that were dated even upon its release date.I can’t believe that there are people that will laugh with this one.If you want some good 80ies trashy comedy,then opt for the “Nerds” series or something like “Police academy”.

You have been warned

The Secret of Dorian Gray(1970)

Image

The Secret of Dorian Gray(1970)

directed by:Massimo Dallamano

cast:Helmut BergerRichard ToddHerbert Lom

Φανταστικό 70ies sleaze αριστούργημα από το μαίτρ Massimo Dalamano.

Προφανώς και έχουμε να κάνουμε με μια διασκευή του κλασσικού έργου του Όσκαρ Ουάιλντ και τι διασκευή…

Στο τσαχπίνικο και έκλυτο Λονδίνο της δεκαετίας του ’60 ο καταραμμένος επίγειος θεός Helmut Berger διάγει αχαλίνωτο και πλήρως ανήθικο βίο.Τίποτα δεν στέκεται εμπόδιο στο διάβα του.Ότι αγγίζει μαραίνεται,όπως και η ψυχή του,την οποία αντάλλαξε με αιώνια νεότητα και πλούτη.Κάποια στιγμή χτυπάει την πόρτα του ο έρωτας,αλλά μάταια.Η σχέση του με νεαρή και αθώα ηθοποιό θα λάβει τέλος με τον τραγικότερο δυνατό τρόπο και ο Dorian θα συνεχίσει να σπαταλιέται παρέα με πλούσιους jet-setters,γηραιές τεκνατζούδες κλπ.Το τίμημα θα είναι όμως πολύ ακριβό και θα έρθει σε ανύποπτο χρόνο.Ο Ντόριαν θα συναντήσει τη Νέμεσή του και ‘μεις θα μαζέψουμε όμορφα-όμορφα τα σαγόνια μας απ’το πάτωμα.

Να μιλήσουμε για σκηνοθεσία?Δεν θα το κάνουμε.Ο Dalamano είναι γνωστός μαέστρος.Να μιλήσουμε για φωτογραφία?Θα είμαστε συνοπτικοί…απλά υπέροχη.Θα μιλήσουμε όμως για ατμόσφαιρα,για την απαράμιλλη ατμόσφαιρα και αισθητική του Ευρωπαικού κινηματογράφου,ανεξαρτήτως είδους,της δεκαετίας του ’70,που απλά δεν ξαναγυρνά.Μιλάμε για το θρίαμβο των ευτυχών συγκυριών:Κινηματογράφιση,αισθητική,soundtrack,κάστ,μοντάζ,ρεπεράζ,location…άπαντα λειτουργούν στον υπερθετικό βαθμό,όπως άλλωστε και σε πολλές άλλες genre ή auteur ταινίες από εκείνη την εποχή.Ο Σινεμάς στα καλύτερά του,γεμάτος πάθος,έμπνευση και αγάπη.

Το παρόν είναι δυστυχώς τραγικά άγνωστο.Το γεγονός οτι το “Dorian Gray”  είναι μια ταινία που πραγματεύεται μια κλασσική τραγική ιστορία, δεν το καθιστά επ’ουδενί ακαδημαικό απολίθωμα και επιβάλλεται να θεαθεί από περισσότερο κόσμο.

A marvelous loose adaptation of the classic Oscar Wilde’s work. Massimo Dalamano’s picture is nothing but an epic achievement,since it manages to transcend the chronological limitations and to move the plot successfully to the 60ies swinging London while maintaining the traditional and beloved Italian sleaze factor.

In contemporary London, a beautiful and rich young man, Dorian Gray, loves Sybil, an aspiring actress; thanks to her, he’s momentarily less self-centered. He’s also sitting for a portrait painted by his friend, Basil. When it’s done, Dorian complains he’ll grow old while it stays unchanged. On the same night, he slaps Sybil and sends her away, then accepts the seductive offer of a party’s hostess to sleep with her. The next day, the painting looks slightly older. In horror and fascination, Dorian hides it away and continues a life of degradation. Over time, as the portrait becomes hideous, he’s unchanged by libidinal life; finally, he and Basil face the painting.

Image

For starters,Helmut Berger righteously shines as the hedonistic,lounge version of Dorian Gray.Admittedly, him being cast for that particular role couldn’t be more appropriate.Herbert Lom is also absolutely great in the role of the corrupt and cynical jet setter Henry Wotton.The rest of the cast  are precise in their respective parts too. Dalamano’s direction is superb.It is really shockingly eye-opening to realize how creative directors were in the 70ies. Dalamano keeps on emphasizing or implying things by constantly moving his camera in a vast variety of ways,he makes use of practically everything:Odd angles,shades,reflections,you name it.Otello Spila‘s cinematography is nothing less than stellar and last but not least Peppino De Luca & Carlos Pes‘ score is a delight or better put,an eargasm,dreamy 70ies lounge of the highest caliber.

…and let’s not forget that we deal with an Italian production.The vulgarity & the sleaze are delivered in spades.Some nudity is present,a lesbian scene is also added for the good measure,but it’s the corrupt and decadent aura that make this movie a hidden euro-cult gem.

To sum it up,this one is painfully underrated.I feel blessed for having had the chance to watch it.Do yourselves a favor and watch it too.

Image

Image