Android (1982)


Android (1982)

Directed by: Aaron Lipstadt

Cast: Klaus KinskiDon Keith OpperBrie Howard

Tame but slightly interesting sci-fi take on the Frankenstein legend, Android stays watchable due to the imposing presence of the ever great Klaus Kinski but is somehow dated as most similar films from that era.

The film follows the story of a scientist and his assistant who in the year 2036 are working on an illegal android program from their lab on a space station which orbits around the Earth. The  strange and slightly perverted doctor secretly experiments with a female android named Cassandra on his space station. His assistant  Max, is getting increasingly curious and  becomes an android with human sensibilities who wants to see the world and meet a girl. Soon he welcomes aboard a bunch of intergalactic convicts who subsequently hide on their station and soon violence erupts.

There is seemingly a lot of tiny nuances in that storyline, but the narrative lacks the exploitative feel of other similar productions, is rather straightforward and the pace of the film is moving along the slower side of the register. The humane touch of Max the android is interesting but was done before and has been done since. On the technical side of  things the film is as good as it can get from an early 80ies low budget point of view. Obviously since it was a Roger Corman related production was a very modest affair, however it has a cult value. A Miami herald reviewer stated “Android has gained something of a cult reputation already, largely on the strength of its success on a shoestring budget. Set in the year 2036, the film uses space-station sets and quasi-futuristic props crafted of leftovers from Roger Corman’s B-movie backroom “.

Well, Planet of the Vampires it is not, but if you are a fan of sci-fi B-movies you can give it a try.

Συμπαθητικό πλην γερασμένο sci-fi τεμάχιο που θίγει με μάλλον αφελή τρόπο το ζήτημα της πιθανής επανάστασης των ρομπότ/ανδροειδών απέναντι στο δυνάστη άνθρωπο, με αφορμή την είσοδο στην ωριμότητα του cyborg Max και την ερωτική του αφύπνιση, αφού νιώθει το σκίρτημα στο πρόσωπο  διαγαλαξιακής επαναστάτριας να χτυπάει την πόρτα του .

Ότι και να πραγματεύεται η ταινία του Λίπσταντ το κάνει δυστυχώς με αρκετά ανώδυνο, τολμώ να πω με pg-rated τρόπο και αν εξαιρέσουμε τον Κλάους Κίνσκι που υποδύεται τον ψιλοδιεστραμμένο ιδιοφυή καθηγητή και παραμένει ο Κίνσκι ακόμα και κηπουρό να υποδυθεί, δεν θα βρει κανείς τίποτα το ιδιαίτερα σκοτεινό σε μια ιστορία που από τη φύση της προσφέρεται για πιο δυσοίωνες κινήσεις επί χάρτου.

Παρόλα αυτά η ταινία είναι φτιαγμένη με μεράκι για ανθρώπους με γούστο. Τα σκηνικά ξεπερνάνε κατά πολύ τους φαινομενικά ανυπέρβλητους περιορισμούς του προυπολογισμού κάτι το οποίο πρέπει να αποδοθεί στην ευστροφία των παραγωγών. Οι δε ερμηνείες κινούνται σε αξιοπρεπή επίπεδα.

Λίγο φλατ γενικά το παρόν ,αλλά μπορεί να ενδιαφέρει τους μανιακούς του σινεμά επιστημονικής φαντασίας.


Night of the Creeps

Night of the Creeps (1986)

directed by;Fred Dekker

cast:Jason Lively, Tom Atkins, Steve Marshall

…The terror had come from above during the Fifties when a flying saucer had crashed next to a  drive-in theater in the city of Corman but scientists had managed to stop the alien invasion by putting the human host of some  parasitic organisms in suspended animation.27 Years later two freshmen students of the Corman college  who want to enter a fraternity are assigned with breaking into the lab where the body is kept in order to steal a corpsem,what they do is to  accidentally let the dormant body escape from his cryosleep chamber.Soon enough the entire community is infested by thousands of Alien brain parasites, entering humans through the mouth, turn their host into a killing zombie. Some teenagers start to fight against them.Meanwhile a haunted detective that was also present during the original events decides to take action…

“Night of the Creeps” is another quintessential cult movie,a love letter to genre cinema in general,especially to the  monster movies/alien invasion films of the 40ies/50ies .The film is an earnest attempt at a B movie and a homage to the genre. While the main plot of the film is related to zombies, the film also mixes in takes on slashers and alien invasion films.

Night of the Creeps is executed with gusto,it has verve,neat effects and effective pacing.The comedic gags work and the horror moments are genuinely bone-chilling.The performances by the cast are also quite convincing.

All in all,Night of the Creeps was never meant to be an original film .Director Fred Dekker even originally wanted to shoot the film in black and white. He included every B movie cliche he could think of and insisted on directing the script himself. However what could have easily turned to a trainwreck works like an atomic clock and entertains effortlessly even after 30+ years.


Αρχετυπικό καλτ ταινιάκι φόρος τιμής σε ό,τι μπιμουβάδικο υποείδος μπορεί κανείς να φανταστεί το Night of the Creeps ,του οποίου ακόμα και ο τίτλος ηχεί σαν ο τίτλος κάποιου monster movie από τη δεκαετία του 50′, σκοράρει σε όλα τα επίπεδα και μας προσφέρει μιάμιση ώρα αγνής και ανόθευτης απόλαυσης.

Νευρώδης ρυθμός,πειστικά εφέ,δουλεμένη σκηνοθεσία και σοβαρές σχετικά ερμηνείες συντελούν στην επιτυχία του φιλμ.

Δείτε το…

The Hidden

The Hidden (1987)

directed by:Jack Sholder

cast: Kyle MacLachlan, Michael Nouri, Claudia Christian

Α  well oiled machine  of a movie and a very successful melting pot of elements ranging from Sci-fi to Crime action and Horror cinema. “The Hidden” never ceases to delight the viewer.

An alien parasite with the ability to possess human bodies goes on a violent crime spree in LA, committing dozens of murders and robberies. In pursuit of the extraterrestrial criminal is an FBI agent, and the local officer investigating the rash of violence. As they close in on the vicious intruder, the city faces a brutal threat like no other it has ever encountered.

Part Alien invasion/body snatcher ,part cop/buddy movie and part a horror behemoth , “The Hidden” is gifted with a rabid pace , lots of 80ies campiness and a very extensive bodycount to keep even the most die-hards from the gorehound crowd busy.

In terms of acting MacLachlan and Nouri do a decent job and the various incarnations of the alien menace are characterized by a stiff body language, hilarious one-liners and part empty ,part nefarious stares.

I had a ball with “the hidden”, the explosive first sequence (bank robbery and car chase) was so good that I had doubts if the movie could manage to live up to the mayhem that its first fifteen minutes committed to celluloid but fortunately the rest of the movie takes as well no prisoners and leaves scorched earth behind it.

Emphatically  recommended…

It killed 37 people, robbed 6 banks, 2 liquor stores, a record shop and stole 2 ferraris. Now the fun starts. It just took over a police station.

Αυτά συμβαίνουν όταν το “Invasion of the body snatchers” το “Tango and Cash” και το “Terminator” αποφασίζουν να πάνε για ποτάκι μαζί και κάποια στιγμή λόγω του εκρηκτικού ταμπεραμέντου των συνδαιτυμόνων της παρέας το κέφι ξεφεύγει.

Μάλιστα Κυρίες και Κύριοι… μετά από ώριμη σκέψη και ενδελεχή ανάλυση όλων των επιμέρους παραμέτρων μπορούμε να αποφανθούμε πως το φιλμ του Jack Sholder θα έπρεπε να καταχωρηθεί στο Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσης δίπλα από το λήμμα “διασκέδαση”.

Τα πρώτα σαρανταπέντε λεπτά του “Πλάσματος” είναι οργασμικά για τον οποιονδήποτε μύστη του Μπιμουβάδικου σύμπαντος, αφού παρασιτικός οργανισμός από τον πλανήτη Άλταρ με εκτεταμένο ποινικό μητρώο αποφασίζει να επεκτείνει τις δραστηριότητές του στον πλανήτη Γη. Επιλέγει φυσικά την Καλιφόρνια και το θέατρο του τρόμου ξεκινά,πιστεύω πως το Αγγλόφωνο tagline της ταινίας περιγράφει εμφατικά το τι συμβαίνει στο παρόν.Το φιλμ είναι μια καλοκουρδισμένη μηχανή παραγωγή χαβαλέ και συνδιάζει με άρτιο τρόπο στοιχεία τρόμου,αστυνομικής περιπέτειας, ενώ υπάρχουν και κωμικές πινελιές.

Νομίζω πως είναι ανώφελο να αναλωθούμε σε περαιτέρω λεπτομέρειες που θα στερήσουν από το θεατή τη χαρά της ανακάλυψης.Εξάλλου,ταινία όπου οι σφαίρες πέφτουν σαν το χαλάζι και όπου τα πτώματα φτάνουν σε σχεδόν τριψήφιο αριθμό αξίζει την προσοχή κάθε σοβαρού οπαδού του κινηματογράφου είδους.


Eliminators (1986)

directed by:Peter Manoogian

cast: Andrew Prine, Denise Crosby, Patrick Reynolds

Silly and merry family friendly Sci-fi romp produced by the B-movie zealot Charles Band.

As part of their experiments in time travel, Drs. Reeves and Takada construct a cyborg “Mandroid” with the body of a downed pilot. After the success of the initial experiments, Reeves decides to have the Mandroid scrapped. Not wishing to be taken apart, Mandroid flees with the help of Dr. Takeda, who is killed for his disobedience. Distraught by the death of his one friend, the Mandroid goes north to America in search of someone who can help him in getting revenge and stopping Dr. Reeves in whatever evil plan he intends to use his time machine for. He teams up with the scientist responsible for android technology, her pet robot Spot, a rough-and-tumble riverboat guide, and a martial arts warrior.This peculiar cast of characters will try to teach Reeves a lesson…

Eliminators succeeds in being a pleasant way to spend a couple of hours in a Saturday afternoon and is perhaps one of the rare occasions in which someone can watch a b-movie together with his/her children. Manoogian’s flick is so harmless and saccharine that it is almost deemed unfit for viewers who find grittier and sleazier stuff appealing (sign me in!).

However , “Eliminators” does nothing wrong and  can be good fun ,provided you are in a proper mood . Recommended for viewing as a double bill along with Ruggero Deodato’s “The lone Runner”…

Πάμε ωρέ αδέρφια… και που πάμε?

Μα σε φιλικό προς την φαμίλια τρας sci-fi χαβαλέ παραγωγής Τσαρλς Μπάντ και σκηνοθεσίας Πήτερ Μανούγκιαν φυσικά.

Ανεξαρτήτως από το άν μου άρεσε το συγκεκριμένο τεμάχιο ,το οποίο πραγματεύεται την εποποιία ενός ανδροειδούς, μιάς επιστήμονος,ενός γλοιώδη οδηγού ταχύπλοου σκάφους, ενός Νίντζα και ενός κατοικίδιου ρομπότ ενάντια σε υπεραιωνόβιο επιστήμονα με δικτατορικές τάσεις, οφείλω να παραδεχτώ πως το Eliminators μέσα στη χαζομάρα του τα έχει όλα και συμφέρει,προάγει το ομαδικό πνεύμα και τη συντροφικότητα(μπλιάχ!) και σου πετάει και eighties science fiction τρασιά στη μούρη .Από που να πρωτοπιαστεί κανείς? Από τα εφέ,τα οποία ικανοποιητικά καθώς είναι,προσδίδουν ένα κάποιο κύρος  στη γενικότερη ιλαρότητα του φιλμ ,από το κωμικοτραγικό του σεναρίου ,το οποίο επαναφέρει για νιοστή φορά τον ευτυχή-ατυχή ,όχι και τόσο αστάθμητο παράγοντα που μπορούν να αποτελέσουν τα απομεινάρια της ανθρώπινης ψυχής σε ένα cyborg και τη φιλία μεταξύ εκ διαμέτρου αντίθετων χαρακτήρων. Διότι ναι κυρίες και κύριοι,ο εφιάλτης της πιθανής ύπαρξης ευαισθησιών και νοημοσύνης σε κονσερβοκούτια με πολυβόλα για χέρια μπορεί να αποτελέσει καίρια προβληματική σε ταινία. Το είπε και ο μέγας Βερχόφεν στο Ρόμποκοπ άλλωστε.

Και φυσικά το ηθικόν δίδαγμα του Eliminators είναι πως οι έσχατοι δύνανται να καταστούν πρώτοι ,αρκεί να συνεργαστούν παρά τις επιμέρους διαφορές τους. Μπάαα,χλωμό το βλέπω.

Αυτό είναι το “μικρό σπίτι στη Δυστοπία” ή “οι  sci-fi περιπέτειες των μυστικών πέντε” ή το ρημαδο-Eliminators, μιά ταινία που μου έσπασε τα νεύρα αλλά αντικειμενικά παλεύεται στην κατηγορία της,αυτή του family friendly sci-fi b-movie. Ανομολογητος πόθος του γράφοντος πάντως παραμένει η (α)πιθανότητα να μπορούσε να πειράξει το παρόν ο Μπρούνο Ματέι… αν γινόταν το ευτυχές ,τότε θα μπορούσα δικαίως να αναφωνήσω…”σφάξε με Πασά μου να αγιάσω”…

…ώς τότε πάω να δω κανά Robowar να ισιώσω.

Cyborg – Il guerriero d’acciaio(1989)


Cyborg – Il guerriero d’acciaio(1989)

directed by:Giannetto De Rossi

cast:Frank ZagarinoHenry SilvaSherrie Rose

Sci-Fi τεκές σκηνοθετημένος από το μαέστρο των ειδικών εφφέ Giannetto De Rossi. Ο προαναφερθείς μπορεί να κεντάει με τα άντερα και με τα κοκορέτσια(δικά του είναι τα εφφέ στα:Zombie Flesh Eaters,House by the Cemetery του Lucio Fulci),αλλά στο σκηνοθετικό κομμάτι δεν το έχει.Σκηνοθετεί στον αυτόματο ένα φίλμ της φτώχειας και προσπαθεί μαζί με τον γάτο παραγωγό Fabrizio De Angelis να τσιμπήσει οτι μπορεί από την επιτυχία ταινιών σαν το “Terminator”.Mάστορες στην αντιγραφή οι Ιταλοί,αλλά τούτο εδώ με τόσο χαμηλό budget,δεν μπορεί κανείς να το πάρει στα σοβαρά.

Δεν λέω την πλάκα του πάντως την έχει.Ειδικά ο Henry Silva παίζει λές και είναι υπό την επήρρεια μεθαμφεταμίνης και μας προσφέρει στιγμές αγνής over-acted κινηματογραφικής σκατοψυχίας.Ο Zagarino είναι “ξύλινος” όπως πάντα και η ώρα περνάει αρκετά ευχάριστα.Κάποια cyborg εφφέ είναι αρκετά πειστικά και η γενικότερη ελαφρότητα του concept διασκεδάζει αβασάνιστα.


The android 3CB , the prototype of a cyborg known as Cy- Warrior is activated inadvertently during a transfer , and despite suffering from some damage ,it manages to escape on a Caribbean island .There it finds the young Brandon , who lives on the island with his sister Susan , where it finds relief; starts in front of them to repair its mechanical body , showing its android nature; The two children help 3CB hide in the community , teaching it to behave like a human being; Susan ends up falling in love with him. 3CB , however , is in fact , part of a top secret project of the U.S. government and is programmed to be a ruthless killing machine.A special team , led by the cruel Colonel Hammer,is sent on its trail, with the aim of bringing in home the android. The hunt soon turns into a bloodbath , leaving many victims among the population of the island and putting out of the generator at the local hospital . Brandon is also seriously wounded . 3CB will provide the energy needed to power the machinery of the operating room to allow surgeons to save the boy’s life .

Incredibly and hilariously inane sci-fi trashfest by the special FX artist/director Giannetto De Rossi.

Frank Zagarino delivers a  splendidly wooden performance as the Cy-warrior and Silva is the epitome of over-acted callousness.The more stupid moments of the film offer some great moments of trashy entertainment to the devoted Euro-trash fan.The cyborg effects by De Rossi are convincing but they are few and far between as the flick was obviously shot on poverty row budget.

Deservedly obscure,this one will be a pain to track down,but once seen cannot be unseen.

Split Second(1992)


Split Second(1992)

directed by;Tony Maylam

cast:Rutger HauerKim CattrallAlastair Duncan

Σε ένα πλημμυρισμένο και μολυσμένο του κερατά, φουτουριστικό Λονδίνο, ο σκληρός μπάτσος Harley Stone(Hauer) προσπαθεί να εντοπίσει πλάσμα αγνώστου ταυτότητος (γκουχ, “Predator”,γκουχ)το οποίο δολοφόνησε τον πρώην συνεργάτη του και απειλεί τη μνηστή του (Kim Cattrall ναι αυτή…την ιέρεια της μεταμοντέρνας γυναικείας χειραφέτησης από το Sex & the City).H υπηρεσία δεν τον γουστάρει το Stone και του φορτώνει νέρντ και υποχόνδριο νέο συνεργάτη ονόματι Ντικ Ντέρκιν (Alastair Duncan).Το ντουέτο των μπάτσων έρχεται σχεδόν πρόσωπο με πρόσωπο με το πλάσμα και οι ευρισκόμενοι σε παραλήρημα τρόμου, ήρωές μας συνειδητοποιούν  οτι χρειάζονται “μεγαλύτερα γαμημένα όπλα”(ατάκα της ταινίας χαλαρά).

Φανταστικά locations,ένας υπερκούλ ντυμένος στα δερμάτινα Rutger Hauer,ένα ωραίο τερατάκι,ξαδερφάκι δημιουργημάτων από άλλες ταινίες,καταιγιστικός ρυθμός,όμορφη φωτογραφία και ένας Tony Maylam(“The Burning” στη σκηνοθεσία που μόνο τυχαίος δεν είναι,συντελούν στη δημιουργία μιας ταινίας που ενώ δεν είναι πρωτότυπη,παρ’όλα αυτά σε διασκεδάζει με έναν ανάλαφρο μπιμουβάδικο τρόπο.


In a futuristic London, the rising sea levels mean that large areas are under feet of water. Hauer plays a cop who previously lost his partner to some strange creature. Now the creature is back and its after him.

Cool early 90ies sci-fi/post-apocalypse entry directed by Tony Maylam of “The Burning” fame and featuring the ever great Rutger Hauer and the deity of post-modern feminism Kim Cattrall (Police Academy,Sex & the City).

Maylam was fortunate enough to have his movie well budgeted,a factor which resulted in “Split Second” looking nothing short of great in an unparalleled early 90ies way.The flooded London locations are breathtaking and Hauer’s hardboiled character named Harley Stone is extremely entertaining to watch,as he looks slick in his leather apparel and his performance has a cartoonish quality(I don’t mean this as a derogatory characterization).Stone’s associate Dick Durkin(well…)played by Alastair Duncan is another character that the viewer can actually care about.He is a tad more sophisticated than Stone,hence they make a nice team together.

Of course the movie can hardly be called an original conception,the “loans” by other Alien & sci-fi entries are too apparent to ignore and the climax is way too predictable to make the average fan tremble with excitement,but it’s a very slick looking and well-paced movie,let alone it has Rutger Hauer star in it….








directed by;Douglas Cheek

cast;John HeardDaniel SternChristopher Curry

Cannibalistic Humanoid Underground Dwellers

 Είμαστε όλοι C.h.u.ds,άλλοι λιγότερο, άλλοι περισσότερο. Μολυσμένοι, αλλοτριωμένοι και εκμαυλισμένοι από μηχανισμούς που δεν ελέγχουμε. Μεταλλαγμένοι καταναλωτές υλικών αγαθών-σκουπιδιών και όταν πλέον δε θα  είμαστε χρήσιμοι σε αυτούς που μας εξέθρεψαν, ωσάν βοοειδή θα φάμε μια με τη βαριοπούλα κατακέφαλα ή εν προκειμένω, θ’ανοίξει κάποιος τη στρόφιγγα του γκαζιού και θα μας κάνει να σκάσουμε σαν ποντίκια, εκεί κάτω, στους υπονόμους που έχουμε κάνει σπίτια μας…(spoiler alert και τα λοιπά…)

 Υπάρχουν παρίες σε κάθε κοινωνία. Άλλοι olvidados δολοφονούνται από τάγματα θανάτου, άλλοι πεθαίνουν, βορά στον μολώχ της πρέζας και ούτω καθ’εξής…Τι σχέση έχουν όλα αυτά τα βαρύγδουπα που θυμίζουν μανιφέστο, με την θεική Αμερικάνικη κάλτ σκουπιδοταινία τρόμου του 1984 που παρουσίαζεται σήμερα στο blog…μάλλον καμία…

 Προβοκάτσια του γράφοντος…

 Το C.h.u.d είναι μια αποτελεσματικότατη και χορταστικότατη κάλτ υπερδημιουργία που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από trash εποποιίες σαν το “Rats” του Mattei ή το “Panico(Bakterion)” του Tonino Ricci.



 A rash of bizarre murders in New York City seems to point to a group of grotesquely deformed vagrants living in the sewers. A courageous policeman, a photo journalist and his girlfriend, and a nutty bum, who seems to know a lot about the creatures, band together to try and determine what the creatures are and how to stop them.

 C.H.U.D is a quintessential cult horror flick that has stood the test of time in an impressive manner.

 The tongue n’ cheek factor,the tacky effects,the crazy storyline and the cool performances by the cast make this one a very complete viewing experience…

Additionaly,the Jersey City locations,the dark(almost)underlit cinematography and some cool sequences,like the shower scene make C.H.U.D really memorable.

 Fans of 80ies horror will have a blast