Scream for Vengeance (1980)

Scream for Vengeance (1980)

Directed by: Bob Bliss (as Bob Blizz)

Cast: Walter AddisonLeonard BeloveBob Elliott

Nice n’ sleazy this gritty, downbeat affair is the sole feature film bearing directorial credit by Bob Bliss and was almost left unreleased. We must thank Manson international for buying the rights to this and for releasing it in the U.S and in a few other countries (including Greece ) on mighty VHS

Four hoodlums break into a jewellers house and brutally murder him, his wife and daughter. On the run they kidnap Jenny, a Senator’s grand daughter and her boyfriend, but discover that the two will not be taken easily. In the melee that follows, the gang are blown away one by one, until the final vengeful confrontation between Jenny and the remaining gang member.

Incredibly rough around the edges and with a pacing that is less than ideal “Vengeance” ,which despite its release date was shot in the late Seventies, is a nice exploitation entry ,with some nicely executed violent scenes courtesy of the director Bob Bliss that manage to convince the exploitation populous.

The first half of the movie is a smorgasbord of rape n’ revenge, home invasion madness, however this is no “Fight for your life” ,Bliss thought it was a good idea to move the plot in the woods which resulted in tampering with the pacing of the film. Even if that decision was somehow ill-fated the final act of the film packs enough punch to leave the Seventies grindhouse movie fan with a broad smile.

This is a nice and rare Seventies gem that remains unreleased on dvd/blu-ray and should be sought after by more fans.

σπάνιο λέητ Σέβεντιζ εξπλοιτέησιον ακατέργαστο διαμαντάκι, το οποίο ενίοτε σοκάρει και λειτουργεί σαν αντιπροσωπευτικό δείγμα του είδους που γέννησε ταινίες σαν το last house in the left , Fight for your Life  και το Sunday in the country.

σπείρα αδίστακτων κακοποιών εισβάλλει σε σπίτι κοσμηματοπώλη και επιδίδεται σε όργιο βιασμών και φόνων. Οι εγκληματίες διαφεύγουν από τη βίλλα και μετά από ανταλλαγή πυροβολισμών με την αστυνομία παίρνουν σαν ομήρους νεαρό ζεύγος,όταν αντιλαμβάνονται πως η γυναίκα όμηρος είναι εγγονή γερουσιαστή τότε συλλαμβάνουν νέο σατανικό σχέδιο. Παρ’όλα αυτά το ζεύγος θα αντιδράσει και το κρησφύγετο της σπείρας όπως και το παρακείμενο δάσος θα μετατραπούν σε σφαγείο.

Η χαμηλού προυπολογισμού ταινία του Μπομπ Μπλις που γυρίστηκε στην πολιτεία του Κάνσας καταφέρνει να διατηρήσει υψηλά επίπεδα έντασης σχεδόν καθ’όλη τη διάρκειά της και να σοκάρει με την ωμή απεικόνιση της βιας. Ο Μπλις ξεπερνά τους περιορισμούς του προυπολογισμού στήνοντας και στυλιζάροντας έξυπνα το φιλμ του με ντοκυμαντερίστικο τρόπο και πείθει , χωρίς να ανακαλύπτει με το έργο του την πυρίτιδα.

Άλλος ένας γνήσιος και αρκετά σπάνιος Αμερικάνικος εφιάλτης από τα χρυσά χρόνια του exploitation…

 

 

Advertisements

Deathcar on the Freeway(1979)

deathcar.jpg

Death car on the Freeway (1979)

Directed by:Hal Needham

Cast: Shelley HackFrank GorshinPeter Graves

Passable and semi original car disaster meets femsploitation film made by ex-stuntman by trade Hal Needham, who accordingly choreographed some fine looking car chases but unfortunately fell prey to TV-movie conventions and ended up with a film that is watchable but lacks bite.

Death Car on the Freeway is a 1979 American made-for-television crime thriller film starring Shelley Hack. In a plot similar to Steven Spielberg‘s Duel, this tells the story of an unseen driver who is dubbed “The Freeway Fiddler”.

Janette Clausen (Hack) is a television reporter investigating a series of freeway murders involving a psychopathic van driver who is deliberately targeting and killing female motorists by crashing into their cars.

The film starts in a promising tone, with the killer establishing his modus operandi and with reporter Clausen trying to convince everyone that her story about the “Freeway Fiddler” should be given some serious consideration, in order for the maniac to get caught. That’s where the film lost me. I believe that it was daring for Needham at that time to portray a woman fighting against practically everyone(boyfriend, police commissioner, boss) and Shelley Hack is a darn convincing lead for that job, but the movie gets too talky for its own good.

However it’s one of the better TV-films of that era and a decent curio for fans of exploitation cinema.

ενδιαφέρουσα τηλεταινία που φλερτάρει με το Σλασερ και το femsploitation αλλά υποκύπτει σε συμβάσεις και εν τέλει δεν μπορεί να δείξει σε καμία περίπτωση τα δόντια του.

μανιακός οδηγεί με φρενήρη τρόπο βαν στους αυτοκινητοδρόμους της νότιας Καλιφόρνια σκοτώνοντας γυναίκες οδηγούς,ντόπια δημοσιογράφος αντιλαμβάνεται οτι πρόκειται περί φρενοβλαβούς αλλά προσκρούει στα τείχη της πατριαρχίας και του σεξισμού.

Δυστυχώς η ταινία όπως είπαμε αναλώνεται σε υπεραναλύσεις και χάνει σε exploitation value αλλά ακόμα και έτσι έχει αρχειακό ενδιαφέρον λόγω της ενδιαφέρουσας κινηματογράφησης των σκηνών καταδίωξης από το Χαλ Νηνταμ. Η Σελυ Χακ είναι ενδιαφέρουσα πρωταγωνίστρια επίσης.

Έν τέλει η ταινία είναι ένα συμπαθές αξιοπερίεργο αλλά τίποτα περισσότερο.

 

Speed Cross (1980)

speedcross

Speed Cross (1980)

Directed by:Stelvio Massi

Cast: Fabio TestiVittorio MezzogiornoDaniela Poggi,Romano Puppo

Two  motorcyclists compete for the love of the same girl who works at picturesque Neuenburg gas station. The two, who arrived in the city of Neuenburg to take part in a series of speed cross races, will soon be at odds with the underworld and the shady world of illegal betting.

A motorcycle friendly curio, a  buddy movie that decides to on crime action mode, yet without delivering any sort of explosive action and with a rather pretentious plot .This run-of-the-mill  Stelvio Massi entry tries to capitalize on the short lived hype of similarly themed movies but falls short. The  performances by the twin leads Testi- Mezzogiorno are unfortunately uninspiring and the English dubbing is horrendous. Kudos to the veteran Massi for the energetic filmmaking of the speed cross scenes that make the film a little more interesting. In other news I think that the  crime parallel plot is never given the importance it should ,whereas  the storyline itself spends too much time on the dated shenanigans between the speed cross duet.

However, this film manages to be superior to Antonio Margheriti’s Car Crash that was featured a while ago on the blog.

Δύο φίλοι μοτοσικλετιστές ανταγωνίζονται για την αγάπη του ίδιου κοριτσιού, η οποία εργάζεται στο βενζινάδικο μιας πόλης. Οι δυο, που έφτασαν στην πόλη για να συμμετάσχουν σε μια σειρά αγώνων ταχύτητας, σύντομα θα έρθουν σε σύγκρουση με τον υπόκοσμο του τόπου και τον σκιώδη κόσμο του παράνομου στοιχήματος .

Τετριμμένο buddy movie goes crime action χωρίς εκρηκτική δράση και με μάλλον προσχηματική πλοκή και διεκπεραιωτικές ερμηνείες από το δίδυμο Testi-Mezzogiorno. Kudos στο βετεράνο Massi για το ενεργητικό φιλμάρισμα των σκηνών Μότοκρος που κάνουν την ταινία λίγο πιο ενδιαφέρουσα. Κάτα τα άλλα θεωρώ ότι δεν δίδεται η σημασία που θα έπρεπε στην crime παράλληλη πλοκή και η σεναριακή οικονομία σπαταλά υπερβολικό χρόνο στους ξεπερασμένους πλέον χαριεντισμούς μεταξύ των φίλων μοτοσικλετιστών.

Ακόμα και έτσι το παρόν είναι ανώτερο από το Car Crash του Αντόνιο Μαργκερίτι που είχε παρουσιαστεί πριν από λίγο καιρό στο μπλογκ.

 

Stand Alone (1985)

stand-alone-movie

Stand Alone (1985)

Directed by: Alan Beattie

Cast: Charles Durning., Pam Grier

By-the-numbers vigilante actioner that features an aging and overweight Charles Durning pulling some incredible stunts against a bunch of really tough looking Hispanic thugs in downtown LA. It sounds like great fun but it is only mildly amusing.

A world War II vet witnesses the murder of a hoodlum in his best buddies’ diner,he is then called to testify against the murderers which results in him being targeted for elimination by a gang of mean looking Hispanics. His daughter in law and grandson are afraid that something terrible might happen to them. The aforementioned vet is then pushed to the limit when gang members and drug dealers take over his neighborhood.

…They invaded his home. They threatened his family. Now he’s fighting back the only way he can…

My fellow trash-ophiles, I came here because Pam Grier is on this, which is a shame because if you ask me Grier is rather underused in this one, with all the respect to Charles Durning it’s hard to believe what he is trying to pull off here, watching him in his sixties with his extra pounds and receding hairline sporting camo paint and setting booby traps against the “bad guys” is plain laughable,but alright the film was not unwatchable.

The final reel is where all the action is to be found, the first half is pre-occupied with exposing the heroic nature of mr. Louis Thibadeau ,who had dispatched a Japanese squadron in south pacific in 1943 with his bayonette, other than that the film is pretty tame,but the thugs look appropriately sleazy in an 80ies way,the could have easily been cast for some of the “Deathwish” franchise and they’d definitely get the job done.

Anyway films like this were a dime-a-dozen in the 80ies,press play only if you’re a die hard  Pam Grier fan.

Vigilante actioner του συρμού με έναν μεσήλικο και υπέρβαρο Charles Durning να επιδίδεται σε κασκάντες απέναντι σε σκληροτράχηλους ισπανόφωνους κακοποιούς στο κέντρο του LA. Ακούγεται μπόμπα , αλλά είναι μόνο στρακαστρούκα.

… Εισέβαλαν στο σπίτι του. Απειλούσαν την οικογένειά του. Τώρα αγωνίζεται εναντίον τους…είναι ο μόνος τρόπος …

Τρασολάγνοι συναγωνιστές, ήρθα εδώ λόγω της παρουσίας της Pam Grier, κάτι το οποίο είναι κρίμα και άδικο γιατί αν με ρωτήσεις, η Grier είναι μάλλον κομπάρσος στο όλον εγχείρημα.

Από την άλλη , με όλο τον σεβασμό προς τον Charles Durning , είναι εξαιρετικά δύσκολο να πιστέψεις τι προσπαθεί να κάνει εδώ πέρα, παρακολουθώντας τον στα εξήντα του με τα επιπλέον κιλάκια του και την φαλακρίτσα του να βάζει φουμο στο πρόσωπο και να τοποθετεί παγίδες για τους «κακούς» είναι απλά κακό σινεμά ,αλλά εντάξει η ταινία δεν είναι Ταρκόφσκι, Ζουλάφσκι και άλλα σλαβικής προελεύσεως που καταλήγουν σε -σκι.

Το τελικό εικοσάλεπτο είναι εκεί όπου βρίσκεται όλο το ζουμί, το πρώτο μισό είναι απασχολημένο με την αγιογράφηση της ηρωικής φύσης του κ. Ο Louis Thibadeau, ο οποίος είχε ξαποστείλει μια ιαπωνική διμοιρία στο νότιο ειρηνικό το 1943 με την ξιφολόγχη του, ευτυχώς που τουλάχιστον οι κακοί του φιλμ δείχνουν όντως απειλητικοί.

Εν πάση περιπτώσει ταινίες όπως αυτό έβγαιναν με το κιλό στη δεκαετία του 80, πατήστε το play μόνο αν είστε ένας «σκληρός σινεφίλ» ,ή μανιακός φαν της Pam Grier.

Massacre Mafia Style (1974)

Massacre Mafia Style (1974) aka “The Executioner”, “like Father,like Son”

Directed by:Duke Mitchell

Cast: Duke Mitchell, Vic Caesar

Get ready for one of the most over the top grindhouse flicks of all time, Duke Mitchell’s godly “The Executioner”, a movie that plays in a similar, but way more exploitative and yeah trashier  to the Godfather series ,filming narrative. Get ready to witness the rise to glory and then the inevitable fall of the mighty Mimi Michelli, whose antics and exploits (pun intended) leave dozens of dead bodies behind them.

Mimi Miceli, the son of a high-powered mafia don Mimi, a first generation Italian-American  has been exiled back to Sicily for his crimes in America. The don’s son Mimi Jr. wants to get back into the family business and transplant it from New York to the streets of Hollywood, the place of his childhood dreams. Mimi heads to Hollywood where he looks up his old Mafioso buddy, Jolly (Vic Caesar) who he finds tending bar. Jolly doesn’t need much convincing to join Mimi back in a life of crime. Mimi tells Jolly his plan to kidnap one of the West Coast Mafia bosses, Chucky Tripoli (Louis Zito) and hold him for ransom, much-needed cash flow to start Mimi’s takeover. Tripoli is kidnapped and Mimi sends proof (Tripoli’s finger in a jewelry box) to Tripoli’s son and wife (played by Duke Mitchell’s real-life wife, Jo Mitchell). Mimi is back in the life and makes a visit to Tripoli’s daughter’s wedding, giving a toast in the name of Sicily and on behalf of his mafia family. It seems that Mimi’s plan is working as he is tolerated within the West Coast clan, even when he hits on their dates. Mimi goes home with one of the women at the wedding (Cara Salerno) who goes along for the ride. With the blessing of the clan, Mimi attempts to takedown a big time West Coast pimp by the name of Superspook (Jimmy Williams) who runs a hustle with “40 women” in the prime real estate between Hollywood and Beverly Hills. Superspook turns out to not be so easy to take down, as the old ways of Mimi don’t have the same effect on the new hippie generation.

Inspired by the supposedly profound impact that the original Godfather film had on the director/lead of this film, Mitchell even nods to the Godfather film in one of his introspective monologues, and by Mitchell’s experiences with the mob while he was running a successful career as a nightclub crooner, ”Massacre Mafia style” needs to be seen to be believed…

This Italian/American Mafia saga packs an impressive bodycount and more memorable scenes in a solid 80 minute runtime than I care to remember.

For Mitchell this one was obviously a labor of love, as it should have felt very personal to him. His deliverance as Mimi Michelli is really eclectic and dare I say unforgettable, as he goes from throwing Henry Silva-esque tantrums to having peaceful moments of reflection and introspection. This of course along with the overall hyperviolent and anarchic film narrative creates a feeling of tension, with the viewer trying, in vain, to guess what will happen next.His filming style is also something to write home about, especially in favor of his more experimental Jodorowsky-esque moments (check Superspook’s crucifixion)

All in all ,Massacre Mafia Style definitely ticks all the boxes when it comes to high octane grindhouse exploitation cinema and it is (drumroll) one of the finest American entries in the crime/action genre.

Mitchell’s film got a Greek VHS release in the 80ies by Diamond Video which I already own, but I urge you to buy the blu-ray version by none other than Grindhouse releasing (R.I.P Sage Stallone) which is hands down the ultimate version of the movie, plus it features a gazillion of extras.

I feel like a kid in the candystore right now… dear friends watch this at all costs.

Υπερβατική exploitation σάγκα ,πόνημα ενός τραγουδιστή/σκηνοθέτη/ηθοποιού που μεσουράνησε στα Καλιφορνέζικα ναητ κλαμπς,του Ντιουκ Μίτσελλ.Ο εκλεκτός αυτός κύριος μπορεί να μη γεύτηκε την επιτυχία του Φρανκ Σινάτρα αλλά μας ευλόγησε με αυτό το grindhouse αριστούργημα,το οποίο αφήνει πίσω του εκατόμβη πτωμάτων, μακιαβελικές κινήσεις επι χάρτου από το μαφιόζο αντιήρωα του Μιτσελλ και σκηνές ανθολογίας όπως ολόκληρη η εναρκτήρια σεκανς, μια ιδιότυπη σταύρωση, ένα ιδιότυπο σφαχτό κρεμασμένο από τσιγκέλι και μια κηδεία που μένει αξέχαστη σε όλους τους τεθλιμμένους συγγενείς.

Το massacre mafia style είναι εξωφρενικό,απόλυτα μηδενιστικό σε σημεία, παντελώς απρόβλεπτο και φυσικά έργο ζωής για το Μίτσελλ,ο οποίος παραδίδει μια ερμηνεία ράπισμα, γεμάτη από ξεσπάσματα κακίας αλλά και στιγμές απολογισμού-αυτοκριτικής.

Το massacre mafia style είναι από τα καλύτερα grindhouse flicks που τούτα  δω τα μάτια έχουν αντικρίσει .Αναζητήστε το και δειτε το με κάθε κόστος.

Def-Con 4 (1985)

defcon4-1984

Def-Con 4 (1985)

Directed by: Paul Donovan

Cast: Lenore Zann,Maury Chaykin,Kate Lynch,Kevin King,John Walsch,Tim Choate

Two men and a woman circle the globe in a satellite armed with a nuclear device. The third world war breaks out, two months after the exchange of nuclear weapons on earth the spacecraft’s guidance system is mysteriously reprogrammed, forcing the crew’s return to earth. In order to survive, the crew must escape to the radiation free zones while avoiding cannibal ‘terminals’ and a military school student turned evil despotic ruler.

The spacecraft lands, considerably off-course, on a beach in eastern Canada. Jordan (Kate Lynch) is knocked unconscious on impact. Walker (John Walsch) exits first and is quickly killed by ‘terminals’ – humans crazed by disease. Several hours later, in the middle of the night, Howe (Tim Choate) ventures out in search of help and a way to escape. He soon encounters Vinny (Maury Chaykin), a survivalist who has fortified his house with barbed wire and booby traps. Vinny effectively saves him from the terminals and makes him his prisoner. As the plot develops, Vinny, JJ (Lenore Zann) (another prisoner), and Howe are captured and taken in chains to a makeshift fortress built out of junk. They must escape before a malfunctioning nuclear warhead explodes in sixty hours.

One of the superior post apocapalyptic entries in the entire subgenre catalogue ,the Canuxploitation blast of Def-Con 4 is heavily aided by the minor masterpiece that its first reel , which takes place in the supposed spaceship, is. Other than that the abrupt landing of the space ship upon Canadian shore signals a significant  drop in  the quality of the overall picture as the proceedings fall prey to the most typical of the 80ies genre film conventions. However even if this is not the masterpiece it promises to be it still is a highly entertaining film. In fact we have two different approaches on display here. The first part is downbeat and feels like a minor documentary like masterpiece, while the second part is a Z-grade Mad Max schlock that is entertaining for all the wrong reasons.

Πέφτει ηρωικά μετά το πρώτο μισάωρο τούτο το συμπαθέστατο σε γενικές γραμμές postapocalypse Καναδικής παραγωγής και προελεύσεως,αλλά ακόμα και έτσι το αγωνιώδες και τεταμένα ψυχροπολεμικό πρώτο σαραντάλεπτο μας μεταφέρει με απόλυτη σχεδόν ακρίβεια στην ισορροπία του τρόμου μεταξύ ΕΣΣΔ και ΗΠΑ.

Από εκεί και πέρα το ταινιάκι ξεμένει από καύσιμη ύλη και αναλώνεται σε κοινοτοπίες του είδους,διασκεδαστικότατες μεν,πλην το όλον φαντάζει ως χαμένη ευκαιρία.

Ακόμα και έτσι το παρόν είναι σίγουρα αισθητά ανώτερο από άλλες προσπάθειες που προσπάθησαν να αναπαράξουν το δυστοπικό κόνσεπτ των πλέον πετυχημένων δειγμάτων του είδους.

The Take(1974)

Take1974

The Take (1974)

Directed by; Robert Hartford-Davis

Cast: Billy Dee WilliamsEddie AlbertFrankie Avalon,Vic Morrow

A cool quintessentially Seventies looking affair that functions as the perfect showcase for Billy Dee Williams and his inimitable suaveness and chill-out demeanor, but doesn’t do much more to create moments of real  tension

Crime fighter Terry Sneed arrives in New Mexico to help out a local police chief bust the local big time mobster- but Sneed  is already taking money from the underworld.

Even if it’s a very flawed and derivative film, the Take never ceases to be entertaining as it features quality genre regulars like Vic Morrow and Williams really seems to enjoy his part, but it never manages to be much more than a cool Seventies crime actioner, perhaps the crew behind this one never had aspirations for something more in the first place.

Fans of the unmistakable Seventies atmosphere will enjoy some nicely choreographed shoot-outs and related crime film shenanigans ,as for the rest of the fans out there , I doubt they will find here enough gravitas or substance to sink their teeth into.

Ένα τσίλικο, πεμπτουσιακό Σεβεντιζ ταινιάκι που λειτουργεί ως το τέλειο όχημα για τον Billy Dee Williams και την απαράμιλλη φινέτσα του, αλλά δεν κάνει πολλά περισσότερα για να δημιουργήσει στιγμές πραγματικής έντασης έχουμε σήμερα προς παρουσίασιν.

Ο μαχητής του εγκλήματος Terry Sneed φτάνει στο Νέο Μεξικό για να βοηθήσει τον τοπικό αρχηγό της αστυνομίας να τσακώσει τον τοπικό βαρόνο του εγκλήματος Μάνσο – αλλά για κακή του τύχη ο αρχηγός αγνοεί πως ο  Sneed παίρνει ήδη χρήματα από τον υπόκοσμο.

Ακόμη και αν είναι απόλυτα προιόν της εποχής του χωρίς καμία θέληση να κομίσει κάτι το ιδιαίτερο, το Take ποτέ δεν παύει να είναι διασκεδαστικό, καθώς διαθέτει βετεράνους του είδους όπως ο Vic Morrow σε κέφια ενώ και ο Williams φαίνεται να απολαμβάνει το ρόλο του, ίσως αυτή να είναι και η αξία της ταινίας αφού ενδείκνυται για μια χαλαρή μεταμεσονύκτια θέαση.

Οι οπαδοί της ατμόσφαιρας των 70’s θα απολαύσουν μερικά ωραία χορογραφημένα πιστολίδια ,όσο  για τους υπόλοιπους οπαδούς εκεί έξω, αμφιβάλλω ότι θα βρουν εδώ αρκετή ουσία.

Μόνο για τους φανατικούς του είδους.