Necromancy(1972) aka “The Witching” “A life for a life”

directed by:Bert I. Gordon

cast:Bert I. Gordon, Gail March,Pamela Franclin

Effective low-budget supernatural/satanic horror with a confusing background,”Necromancy” manages to retain its appeal in spite of the fact that there are at least two alternate cuts of the movie around.Gordon’s film that debuted in the Seventies appears to be a different cut compared to the 1981 recut of the film that I watched and that is the more widespread version the film.

A strange and sinister man, Mr. Cato (Orson Welles), wields extraordinary power in the small town of Lilith. The townsfolk indulge in weird rituals in their pursuit of necromancy, bring the dead back to life. Against this disturbing background a beautiful young girl, Lori (Pamela Franklin), becomes the human catalyst. She is married to one of Cato’s workers and holds the key between life and death: what Cato and his followers have in mind is using Lori to bring back Cato’s dead son.

I cannot really get why there are so many people around who hate this one.If what you need is good,old supernatural & satanic horror with touches of psychedelia and unmistakeable grindhouse atmosphere,then this one checks all boxes.

It sure is a low-budget affair and a flawed movie,especially in terms of pace but it builds suspense and leads to a nice climax.Plus there are various over-the-top scenes of rituals and a nice if cheesy scene of necromancy/resurrection.

Welles and Franclin are classy and atmospheric in their respective parts and give some extra points to an already cool flick.

Ελκυστικό φιλμ υπερφυσικού/Σατανικού τρόμου που πατάει μεν στα κλισέ του είδους γεμίζοντας κινηματογραφικό χρόνο με ψυχεδελικές απεικονίσεις σατανιστικών τελετών βγαλμένων από τη δεκαετία του 70,πλην καταφέρνει να δημιουργεί δυσοίωνη ατμόσφαιρα και τελικά να ικανοποιεί.

Περισσότερο πατώντας στο αφηγηματικό/κινηματογραφικό στυλ παρά στην ουσία της ιστορίας , ο Γκόρντον συνεπικουρούμενος από την ηγεμονική παρουσία του Όρσον Γουέλς και την ευάλωτη αύρα της Πάμελα Φράνκλιν ,μας προσφέρει έναν βίντατζ Σέβεντις εφιάλτη βουτηγμένο στα παραισθησιογόνα και θολώνει τα όρια μεταξύ πραγματικού και φανταστικού.

Ναι μεν το κεντρικό μοτίβο της Νεκρομαντείας δείχνει τραβηγμένο από τα μαλλιά,αλλά κινηματογραφικά ό,τι μας παρουσιάζει ο σκηνοθέτης δείχνει να λειτουργεί . Έτσι η φαινομενικά ανιαρή  κωμόπολη του Λίλιθ (χμμμ) γίνεται θέατρο ανίερων πράξεων που οδηγούν σε ένα αποκαλυπτικό φινάλε.

Μπορεί όλα αυτά να φαντάζουν ειδικά στον πιο κυνικό και πραγματιστή θεατή ως τρίχες κατσαρές,αλλά οφείλουμε να θυμόμαστε ότι το συγκεκριμένο είδος σινεμά δεν πατάει σε λογικά θεμέλια,αλλά σκοπεύει να αφυπνίσει φόβους κρυμμένους βαθιά στο υποσυνείδητο ή και στο ασυνείδητο,όπως το φόβο απέναντι στην άυλη και αινιγματική φύση του “κακού”,που ως ο αντίποδας στην αγνότητα θα έπρεπε να μας αφορά ούτως ή άλλως.

Πεποίθηση του γράφοντος παραμένει πως με τη μεταμόρφωση του κινηματογράφου σε προιόν πιο “ρεαλιστικό” ναι μεν κερδίσαμε σε ταινίες που “μιμούνται” τη ζωή,αλλά απωλέσαμε λίγη από την αθωότητα των περασμένων δεκαετιών και αυτό είναι κάτι που δυστυχώς έπληξε το σινεμά τρόμου και δείχνει μη αναστρέψιμο.







directed by:Robert Englund

cast:Stephen Geoffreys, Patrick O’Bryan, Sandy Dennis

Advertising flyers of mysterious origin and unsure whereabouts appear in a small American town.They advertise a calling center/service ,tagged as “horrorscope” ,truth is that every person who calls that particular number in question is granted evil powers and turned to a walking time-bomb.A geeky teenager ,who is lacking self-confidence,named Hoax makes use of 976-Evil and is consequently possessed by Satan .

By numbers 80ies horror/comedy directed by Robert Englund of “Nightmare on Elm street” fame.It is obvious that Englund was assigned with the directorial task on the strength of his Freddie Krueger character but while he does a decent job directing this little flick ,he also doesn’t come up with a film able to captivate the viewers with its verve and cinematic strength.

Speaking about strength,the strengths of “976-Evil” are to be found in the second half of the film,after Hoax’s submission to the evil forces.As soon as the feeble teenager becomes a puppet of the old Nick,we get to see some suspenseful sequences and some decent gore.However the first half of the film is likely to remedy people who suffer from insomnia.It’s only the patient ones who will be treated the goodies in the end.

The cast does a passable job ,considering that they have to endure prortraying lowest common denominator 80ies caricatures of characters.The jock,the bimbo,the nerd,the silly skate gang.Literally all the characters of the film are forgettable 80ies relics.

But…there is nothing wrong in feeding this one to your VCR and sort of enjoying 80 minutes of mindless satanic horror,done in the unmistakeable 80ies way…

This is hardly “The Omen’ or “Rosemarie’s Baby” but will keep the gorehounds fed and happy…

Mtc video με ταινίες για όλη την οικογένεια..

Ντουγρού από τα χρόνια του Ελληνικού Σοσιαλιστικού ονείρου έρχεται αυτό το ταπεινό φιλμάκι σκηνοθετημένο με κεκτημένη ταχύτητα από το Φρεντι Κρούγκερ της καρδιάς μας,φυσικά το Ρόμπερτ Ίγκλαντ. Σαφέστατα ο Ρόμπερτ πήρε τη “δουλειά” βασιζόμενος στα γαλόνια που κέρδισε στον ‘Εφιάλτη στο δρόμο με τις Λεύκες” αλλά αυτό δε σημαίνει πως τα πήγε άσχημα εδώ…

Στοιχειωμένη τηλεφωνική υπηρεσία για πάσης φύσεως καρδιές με αποκρυφιστικές ανησυχίες τάζει λαγούς με πετραχήλια και ώς εκ θαύματος ,όποιος καλεί το 976 ανοίγει κουβέντα με τον “εξ’απο δώ” αυτοπροσώπως και επιβραβεύεται για την προτίμησή του με υπεράνθρωπες δυνάμεις. Στο τέλος η κατάσταση αρχίζει να μυρίζει θειάφι υπέρ το δέον και τη λύση δίνει ο τσαχπίνης Σπάικ ,ο οποίος θα κλείσει με ριζοσπαστικό τρόπο τις πύλες της κολάσεως…

Το σαρκοβόρο πρώτο μισό διαδέχεται ένα διασκεδαστικό δεύτερο όπου ο Βελζεβούλης αρχίζει να κάνει τα δικά του και εμείς στωικοί όντες επιβραβευόμαστε με συμπαθητικό σπληνάντερο βγαλμένο από την ευλογημένη δεκαετία του Ογδόντα.Η κλιμάκωση είναι εξίσου συμπαθητική και μας αφήνει ήπια ικανοποιημένους.

Ας το παραδεχτούμε.Ταινίες σαν αυτήν ερμηνεύονται με βάση τη λειτουργικότητά τους και όχι την πρωτοτυπία τους και είναι επίσης σαφές πως επί του θέματος έχουν γυριστεί πολύ καλύτερες ταινίες από αυτήν εδώ,όπως και πολύ χειρότερες (βλέπε Prime Evil)  .

Τίποτα όμως δεν πρόκειται ποτέ να κάνει το παρόν να ξεχωρίσει από το σύνολο των ταινιών είδους που γυρίστηκε κατά τη δεκαετία του Ογδόντα.Κατά συνέπεια το 976-Evil απευθύνεται στους πλέον φανατικούς του είδους.




Bloodspell (1988) aka “The Boy from Hell” , “To the Devil a Son”

directed by:Deryn Warren

cast:Aarin Teich, Anthony Jenkins, Twink Caplan,

Deryn Warren who brought us “Mirror of death” aka “dead of the night” commits another cinematic crime namely “bloodspell”.Well,don’t even think about any “Omen” influences here for there aren’t any.All you’re left with is another low key horror flick.This one’s pretty similar to “Mirror of Death” in the sense that Warren brings the “satanic”/”demonical” subject matter into the picture,but in a really hilarious way.Sure it has its moments,and the gory scenes are cool in a funny/farcical way,but come on,it’s a Deryn Warren film,what did you expect?

The plot:

Young Daniel has been sent away to a home for troubled teens by his mother, who claims it’s to protect him from his long- missing father. The father eventually returns and, despite his wife’s plans, discovers where his son is being hidden away. It turns out that Daniel’s father is actually a demon who wants to take possession of his body and begin a murderous rampage. As the body count starts to rise, only fellow inmate Charlie notices the change that has come over Daniel, but will he be able to convince anyone of what is happening before he becomes the next victim?


Most reviewers seem to loathe this one.I disagree.I’ve seen far worse,and more pretentious movies than this one.It’s a film ,deeply rooted in the cable tv culture and it shows,but there is a strange charm hidden in those late 80ies trashy horror/splatter films.Let’s start with the tacky effects,simply marvellous!Let’s move on to the stupid performances by the cast.How could someone not love them?

A cult movie by definition,”Bloodspell” is a typical case of  0.50-1.50 $(Euro in my case)bargain bin hidden gem.There’s a sense of gratification,at least for me,in purchasing such videos.Fans of shot-in-video horror like “The video dead” or “Mirror of death” will find it difficult to resist the guilty pleasure of sinking their teeth into this one.

Η Οmega Entertainment του Νίκου Μαστοράκη ευθύνεται για έναν μεγάλο αριθμό παραγωγών b-movies(the dark room,grandmother’s house,το παρόν,τις ταινίες του ίδιου του Μαστοράκη μεταξύ άλλων),όλες με κοινό παρονομαστή την “ελαφρότητα” στην προσέγγιση του είδους το οποίο αντιπροσώπευαν.Αυτό προσέδωσε σ’αυτές τις ταινίες μια κακή φήμη,αφού κατηγορήθηκαν οτι αντιπροσώπευαν τη χειρότερη μορφή βίντεοδιασκέδασης,αυτήν που υπαγόρευσε την παραγωγή κινηματογραφικών υποπροιόντων με αποκλειστικό σκοπό το κέρδος από την πώλησή τους στην τότε ακμάζουσα αγορά του βίντεο.Και έτσι να είναι μαγκιά του Μαστοράκη,ο οποίος απέδειξε οτι πέρα από ικανότατος εμπορικός σκηνοθέτης,είναι και ικανότατος επιχειρηματίας.

Το παρόν φιλμάκι δεν είναι σαφώς αριστούργημα,αλλά δεν αφήνει τις όποιες αδυναμίες του να αποβούν μοιραίες για την οντότητά του,κάνοντας καίρια χρήση αυτής της ελαφρής,σχεδόν καννιβαλιστικής διάθεσης που προανέφερα.

Η υπόθεση:

Ο νεαρός Daniel έχει σταλεί από τη μητέρα του σε ένα ίδρυμα-οικοτροφείο για διαταραγμένους εφήβους.Η μητέρα του ισχυρίζεται ότι προέβη σε αυτήν την κίνηση προκειμένου να τον προστατεύσει από τον -εδω και καιρόαγνοούμενο πατέρα του. Ο πατέρας επιστρέφει τελικά και, παρά τα σχέδια της συζύγου του, ανακαλύπτει,το μέρος που βρίσκεται  ο γιος του . Αποδεικνύεται ότι ο πατέρας του Daniel είναι στην πραγματικότητα ένας δαίμονας που έχει μεγάλες βλέψεις για το βλαστάρι του.Όταν τα πτώματα στο ίδρυμα αρχίζουν να διαδέχονται το ένα το άλλο, μόνο ένας από τους τρόφιμους του ιδρύματος, ο Charlie παρατηρεί την αλλαγή που έχει έρθει στο μέρος από τη στιγμή που εγκαταστάθηκε στο οικοτροφείο ο Daniel, αλλά  θα είναι σε θέση να πείσει κανέναν για το τι συμβαίνει προτού να γίνει το επόμενο θύμα?

Χαμηλών τόνων φιλμάκι το οποίο εκμεταλεύεται την αυθέντικη  ατμόσφαιρα τρόμου που ελλοχεύει στο διαβολικό θέμα του σεναρίου.Αυτό βέβαια συνιστά σχήμα οξύμωρο,αφού το θέμα είναι βαρύ και ασήκωτο αλλά η εκτέλεση γίνεται με μια πολύ ελαφρή διάθεση,όπως προαναφέρθηκε.Δεν υπάρχει τίποτα το φαντασμαγορικό στην εκτέλεση της ταινίας,ούτε σκηνογραφικά,ούτε ερμηνευτικά.Παρ’όλα αυτά η ταινία έχει στρωτό ρυθμό και αποτελεσματικές σκηνές βίας,παρά τα πρόχειρα ειδικά εφέ που δεν τρομάζουν ούτε δεκάχρονο παιδί.

Συνοψίζοντας,το παρόν φυσικά και είναι σκουπίδι,αλλά δεν παίρνει το εαυτό του στα σοβαρά,αρα κερδίζει ψήφο εμπιστοσύνης απ’τον γράφοντα.Oι φάνς του τρόμου, που δεν έχουν πάντα μεγάλες αξιώσεις από τις ταινίες που επιλέγουν να δουν ,δεν χάνουν τίποτα να την τσεκάρουν.