Night of the Creeps

Night of the Creeps (1986)

directed by;Fred Dekker

cast:Jason Lively, Tom Atkins, Steve Marshall

…The terror had come from above during the Fifties when a flying saucer had crashed next to a  drive-in theater in the city of Corman but scientists had managed to stop the alien invasion by putting the human host of some  parasitic organisms in suspended animation.27 Years later two freshmen students of the Corman college  who want to enter a fraternity are assigned with breaking into the lab where the body is kept in order to steal a corpsem,what they do is to  accidentally let the dormant body escape from his cryosleep chamber.Soon enough the entire community is infested by thousands of Alien brain parasites, entering humans through the mouth, turn their host into a killing zombie. Some teenagers start to fight against them.Meanwhile a haunted detective that was also present during the original events decides to take action…

“Night of the Creeps” is another quintessential cult movie,a love letter to genre cinema in general,especially to the  monster movies/alien invasion films of the 40ies/50ies .The film is an earnest attempt at a B movie and a homage to the genre. While the main plot of the film is related to zombies, the film also mixes in takes on slashers and alien invasion films.

Night of the Creeps is executed with gusto,it has verve,neat effects and effective pacing.The comedic gags work and the horror moments are genuinely bone-chilling.The performances by the cast are also quite convincing.

All in all,Night of the Creeps was never meant to be an original film .Director Fred Dekker even originally wanted to shoot the film in black and white. He included every B movie cliche he could think of and insisted on directing the script himself. However what could have easily turned to a trainwreck works like an atomic clock and entertains effortlessly even after 30+ years.

Recommended…

Αρχετυπικό καλτ ταινιάκι φόρος τιμής σε ό,τι μπιμουβάδικο υποείδος μπορεί κανείς να φανταστεί το Night of the Creeps ,του οποίου ακόμα και ο τίτλος ηχεί σαν ο τίτλος κάποιου monster movie από τη δεκαετία του 50′, σκοράρει σε όλα τα επίπεδα και μας προσφέρει μιάμιση ώρα αγνής και ανόθευτης απόλαυσης.

Νευρώδης ρυθμός,πειστικά εφέ,δουλεμένη σκηνοθεσία και σοβαρές σχετικά ερμηνείες συντελούν στην επιτυχία του φιλμ.

Δείτε το…

Advertisements

City of the Living Dead

City of the Living Dead (1980) aka “Ein Zombie hing am Glockenseil” ,”Paura nella città dei morti viventi ”

directed by:Lucio Fulci

cast; Christopher George, Catriona MacColl, Carlo De Mejo, Janet Agren,Antonella Interlenghi,Venantino Venantini,Giovanni Lombardo Radice,Daniela Doria,Michelle Soavi

Φτάσαμε και σε αυτή τη στιγμή, τη στιγμή που πρέπει να πει ο γράφων το κοντό του και το μακρύ του για μια δημιουργία με αρετές τόσο εκτεταμένα καταγεγραμμένες  και με ένα μύθο γύρω από την ύπαρξή της τόσο απτό που μοιραία αισθάνομαι ότι ξεπερνά κατά πολύ τα όρια αυτού του μπλογκ.

Παρόλα αυτά αισθάνομαι χρέος να γράψω περισσότερες ελληνόφωνες παρουσιάσεις πάνω σε κλασικές ταινίες γιατί αισθάνομαι ότι υπάρχει ένα έλλειμμα γραπτού λόγου που να «ντοκουμεντάρει» αυτού το είδος το σινεμά.

«Η πόλη των ζωντανών νεκρών» έσκασε σαν βόμβα στην underground αγορά του σινεμά τρόμου το 1980.Ο σκηνοθέτης της ταινίας Λούτσιο  Φούλτσι είχε ήδη υπογράψει πληθώρα ποιοτικών ταινιών τρόμου και τζιάλλο θρίλερ , με πιο χαρακτηριστικές του στιγμές έως εκείνη τη στιγμή , την ανεπίσημη συνέχεια του  Dawn of  the Dead ,το δυσοίωνο και ατμοσφαιρικό “Zombie flesh  Eaters“ ενώ ιδιαίτερες αρετές είχε δείξει και με τα τζιάλλι δυναμίτες “Don’t torture a duckling” και “A lizard in a woman’s skin”.

Tίποτα όμως δεν προιδέαζε  για την έναρξη της υπερρεαλιστικής τριλογίας τρόμου του Ιταλού μαέστρου. Το εναρκτήριο  λάκτισμα δόθηκε με το “City of the living Dead” και η ταινία ήταν φτιαγμένη για να σκοράρει από τα αποδυτήρια.

Είναι φορές που αισθάνεται κανείς ότι οι κινηματογραφικές εικόνες που εκτυλίσσονται μπροστά στα μάτια του είναι φτιαγμένες για να γίνουν κλασικές,iconic στην καθαρεύουσα . Με κάτι τέτοιο έχουμε να κάνουμε στην αρχή της παρούσας ταινίας, όπου μέντιουμ  συνάπτει επαφή με  καταραμένο ιερέα ο οποίος πρόκειται να κάνει το απονενοημένο διάβημα. Ο  αυτόχειρας Πατήρ Τόμας ανοίγει με την πράξη του τις πύλες της Κόλασης και το Ντάνγουιτς, πολίχνη με παρελθόν στο πογκρόμ μαγισσών, γίνεται θέατρο φρίκης. Το μέντιουμ υφίσταται τρομερό σοκ από την ισχύ της επαφής και θεωρείται νεκρή, αλλά στην πραγματικότητα παθαίνει νεκροφάνεια, θα σωθεί από φρικτό θάνατο από ένα ρεπόρτερ ο οποίος ανοίγει το φέρετρό της λίγο πριν πεθάνει από ασφυξία. Μαζί θα οδεύσουν προς το Ντάνγουιτς όπου θα προσπαθήσουν να κλείσουν τις πύλες της κολάσεων και να κρατήσουν τους νεκρούς μέσα στα μνήματά τους.

Η ταινία αρχικά περιγελάστηκε  από διάφορους κριτικούς, οι οποίοι στάθηκαν σε αυτό που ονόμασαν «αφηγηματικό χάος» και «κακογραμμένο σενάριο» αλλά αγνόησαν το μάλλον προφανές ,κοίταξαν το δέντρο και αγνόησαν το δάσος. Ο Φούλτσι δεν είχε σκοπό να γυρίσει μια συμβατική ταινία τρόμου παρά ήθελε  σύμφωνα με δηλώσεις του να υπογράψει μια δημιουργία στα πρότυπα του «Θεάτρου της σκληρότητας» του σουρεαλιστή δημιουργού Αντονέν Αρτώ. Ο Γάλλος πρωτοπόρος είχε ήδη σκιαγραφήσει από τη δεκαετία του 1920 τα προτάγματα του θεάτρου του

  1.   Η απαισιοδοξία αλλά ταυτόχρονα και η ελπίδα ότι το θέατρο μπορεί να οδηγήσει σε αλλαγές.
  2. Η απομάκρυνση του κοινού από την καθημερινή πραγματικότητα και η χρήση συμβόλων με σκοπό την συναισθηματική και ψυχική συμμετοχή του.
  3. Χρήση τεχνικών και σκληρών εκφραστικών μέσων με απώτερο στόχο την αφύπνιση του κοινού, ένα είδος ψυχοθεραπείας.
  4. Χρήση του γκροτέσκου, του άσχημου και του πόνου για να απευθύνεται στο κοινό

Σε αυτό έδωσε σάρκα και οστά ο Φούλτσι λοιπόν και θα επαναλάμβανε την ίδια πρακτική με το “The Beyond” δίνοντάς μας μια ακόμα συγκλονιστική και αξέχαστη ταινία .

Σε αυτές τις ταινίες ο Ιταλός δημιουργεί συνθήκες αποπροσανατολισμού του θεατή καταργώντας τον κινηματογραφικό χρόνο και τις αφηγηματικές νόρμες, παραδείγματος χάριν παρουσιάζει πρόσφατα αποθανόντες σε φρικτή αποσύνθεση και τους προσδίδει ικανότητες τηλεμεταφοράς ,ταυτόχρονα σφυροκοπά το θεατή με απανωτές σεκάνς τρόμου που ενώ αφηγηματικά δεν δένουν μεταξύ τους ,καρφώνονται παρόλα αυτά στο υποσυνείδητο του θεατή καθιστώντας το φιλμ μια μοναδική εμπειρία. Μόνο το Αμερικάνικο Time-out έδειξε να μη χάνει τη μπάλα γράφοντας πως ενώ «η πλοκή του φιλμ δε βγάζει νόημα και δείχνει να έχει κατασκευαστεί τυχαία σύμφωνα με το παράλογο του φόβου, δίνει ταυτόχρονα γκροτέσκα  έμφαση στη σωματική  μεταβλητότητα, τον κατακερματισμό και την αποσύνθεση και θα μπορούσε  θεωρητικά να είναι το είδος της αναίσχυντης ταινίας  που οι σουρεαλιστές λάτρευαν.

Ένα είναι βέβαιο ,πως  όταν κάποιος δει το «City of the living dead» για πρώτη φορά, δεν μπορεί να αντιστρέψει το γεγονός και να διαγράψει την ταινία και εδώ που τα λέμε δικαίως… και για να κλείσω με μια προβοκατόρικη δήλωση, θαρρώ πως το παρόν φιλμ χρωστάει περισσότερα στο σινεμά του Μπουνιουέλ παρά σε αυτό του Ρομέρο.

All time classic…

Πηγές :

  • Συνέντευξη με το σκηνοθέτη από το βιβλίο Spaghetti Nightmares (Luca Palmerini, Gaetano Mistretta)
  • Άρθρο της Βικιπαιδείας σχετικά με τη ζωή και το έργο του Αντονέν Αρτώ
  • Άρθρο της Βικιπαιδείας σχετικά με την ταινία.

Bloodeaters

Bloodeaters (1980) aka “Forest of Fear” “Toxic Zombies”

directed by:Charles McCrann

cast: Charles McCrann, Beverly Shapiro, Dennis Helfend

Despite being considered a minor cult classic and a grindhouse favourite, “Toxic Zombies” is a very flawed movie. Mostly plagued by the shoddy production values and the dodgy gore scenes ,this flick can be occasionaly tough to sit through but retains its historical value and remains an interesting curio for Zombie cinema fanatics.]

After drug crops are sprayed with a chemical by a passing airplane, the hippy growers of the crop are poisoned by the chemical  turn into zombie-like mutants that feast on flesh and blood (hence “Bloodeaters”) and go on a killing spree. A local officer tries to stop them but he also has to deal with two federal agents that ordered the spraying and are now trying to sweep the horrensous result of their action under the rug.

Well,I’ve been wanting to lay my greedy hands on this VHS forever.Apparently this flick is far from being a holy grail of exploitation cinema. The direction is pedestrian at best ,the gore is amateurish and the pace of the film is excruciatingly slow, but it has that nostalgic grindhouse cinema feel and judging from its “hippy gone crazy” premise it would make a nice double bill with the other gonzoid hippy trash classic ,”I drink your blood”  that is.

However ,if I must compare the two aforementioned films to each other,then I must admit that “I drink your blood” was more over-the-top, extravagant ,trashy fun.

Of course McCrann’s little DIY triumph of a film, while plagued by all sorts of ineptitude ,is likely to amuse the completists of zombie movies. Truth be told ,this one is still better than turkeys like “Zombie Lake”.

Ο αγώνας να αποκτηθεί αυτή η ταινία στο απόλυτο τρασοφορμάτ,το vhs φυσικά, μπορεί να μην έμεινε αδικαίωτος,παρόλα αυτά οι προσδοκίες μου για μια τρας σφαλιάρα στα πρότυπα του άλλου Ζομποχίππυ υπερέπους “I drink your blood” διαψεύσθηκαν πανηγυρικά.

Χίππυς καλλιεργούν Μαριχουάνα σε δασώδη έκταση στη μέση του πουθενά.Το FBI ψυλλιάζεται τις παράνομες δραστηριότητες και στέλνει δύο πράκτορες Ράμπο στον τόπο του εγκλήματος.όταν όμως τα όργανα της τάξεως στέλνονται με συνοπτικές διαδικασίες στον άλλο κόσμο από τους καλλιεργητές,τότε η υπηρεσία αποφασίζει να ψεκάσει την περιοχή με τοξικό φυτοφάρμακο,αγνοώντας τις επιπτώσεις που έχει στον ανθρώπινο οργανισμό. Τι το θελαν? Οι θιασώτες της εναλλακτικής γεωργίας μετατρέπονται σε αχόρταγα και αιμοβόρα Ζόμπις και σκορπούν τον τρόμο στην ευρύτερη περιοχή.

Παρά την πολλά υποσχόμενη ιστορία,η ταινία κάνει αλλεπάλληλες κοιλιές,είναι άθλια κινηματογραφημένη,ανέμπνευστα σκηνοθετημένη και το σπλάτερ αποτελεί ευγενική χορηγία του τοπικού χασάπη.Όχι ακριβώς αυτό που λέμε “καλή ταινία τρόμου”. Για να δώσουμε και ένα ελαφρυντικό στο σκηνοθέτη/παραγωγό/ηθοποιό Τσαρλς Μακ Κραν, στην παρούσα ταινία ήταν ο άνθρωπος για όλες τις δουλειές και κατόρθωσε να προσδώσει στο πόνημά του αυτήν τη γοητευτικότατη grindhouse αισθητική,αλλά κάπου εδώ τελειώνουν τα ελαφρυντικά και τα θετικά του όλου εγχειρήματος,αφού έχουμε δει φιλμ παρόμοιων καταβολών να θριαμβεύουν σχεδόν σε όλους τους τομείς.

Οι φανς των ταινιών με Ζόμπι μπορούν να ασχοληθούν,οι λοιποί μάλλον όχι.

Zombie Lake(1981)

 

Zombie Lake(1981)

Directed by: Jean Rollin (as J.A. Laser), Julian de Laserna(uncredited)

Cast: Howard VernonPierre-Marie EscourrouAnouchka

 

In a small village, somewhere in France, German soldiers, killed and thrown into the lake by the Resistance during WW II, come back.

Σήμερα θα ασχοληθούμε με μια εμβληματικά κακή ταινία, από κείνες που σε κάνουν να απορείς τι είχαν κατά νου οι άνθρωποι οι οποίοι επένδυαν στα μακρινά 80ies τα χρήματά τους στο σινεμά τρόμου και όχι μόνο…

Πρώτα λίγα στοιχεία για την εταιρεία παραγωγής, την απίθανη Eurocine.Το συγκεκριμένο κινηματογραφικό παράδοξο ιδρύθηκε το 1937 από το Marius Lessoeur αλλά μεγαλούργησε από τη δεκαετία του 60 και μετά όταν ανέλαβε την αρχηγία της οικογενειακής επιχείρησης ο υιός Daniel Lessoeur.Aπό εκείνο το σημείο και μετά το συγκεκριμένο στούντιο πρόσφερε στον παγκόσμιο πολιτισμό  «διαμάντια» όπως τα: “The Awful Dr; Orloff”  , Cannibal Terror,Justine  De Sade,Barbarian Goddess,Cannibals,a Virgin among the living dead,Commando Mengele, Dark mission και η λίστα μπορεί να συνεχιστεί για πολύ ακόμα,ο Lessoeur έδωσε βήμα σε σκηνοθέτες όπως ο Jess Franco  και μας στιγμάτισε αιώνια με τις διασκεδαστικά κακές ταινίες που μας πρόσφερε . Κυριο συστατικό των ταινιών της Eurocine  ,ο χαμηλός προυπολογισμός,κάτι που συνετέλεσε στη δημιουργία  πρόχειρων ταινιών. Οι ταινίες της Eurocine ήταν κακοφωτισμένες,κακοφωτογραφισμένες με προσχηματικά σενάρια και πανάθλιες ερμηνείες από ηθοποιούς που ταύτισαν το όνομά τους με την εταιρεία,όπως οι:Howard Vernon,Olivier Mathot,Anthony Mayans.

Για όλα αυτά και ακόμα περισσότερα ευχαριστούμε τη Eurocine…

Όπως καταλαβαίνει κανείς το Zombie Lake είναι μια  ταινία που μπορεί να αποθεώσει κανείς για όλους τους λάθος λόγους.Αρχικά το θέμα της ταινίας που παίρνει την ιστορία του Shockwaves της στραπατσάρει τη μούρη και την παραδίδει εκ νέου παραμορφωμένη στην κοινωνία,έπειτα οι πάναργοι ρυθμοί,το τραγικό  zombie make up,η υπερπληθώρα γυμνών σκηνών(στην uncut έκδοση),η δραματική παράλληλη πλοκή… τι να πρωτοθαυμάσει κανείς

Η ταινία αρχικά ανατέθηκε στο Jess Franco ,o οποίος αποχώρησε και θεωρητικά ολοκληρώθηκε από τον Jean Rollin, o οποίος και πήρε τελικά το σκηνοθετικό credit,στη θέση του θα το σκεφτόμουν διπλά πριν βάλω το όνομά μου σε αυτήν την ταινία…

Η αλήθεια είναι πως το παρόν μοιάζει τραγικά με ταινία του Franco,για να εμβαθύνω λίγο περισσότερο θα ευχόμουν να μοιάζει με ταινία του Rollin,o oποίος υπήρξε σίγουρα πολύ πιο εμπνευσμένος δημιουργός από τον Ισπανό Αρχιερέα του τρας,αλλά δυστυχώς η ταινία δείχνει σε όλα τα επίπεδα σαν δημιούργημα της 80ies περιόδου του Franco.Mαύρο χάλι δηλαδή,διασκεδαστικό μεν,χάλι δε…

Σίγουρα δεν είναι ταινία για τον καθένα και δικαίως  παίρνει το βραβείο του χειρότερου  Zombie movie (με αναπληρωματικό το Oasis of the Zombies του  Franco) που γυρίστηκε ποτέ.

It’s a futile attempt to write something about “Zombie lake” that hasn’t already been written as this film is legendary in the B-movie fan circuit but let’s share a few thoughts about this infamous creation of the Lessoeur/Franco/Rollin/Laserna team.

Zombie Lake never ceases to amaze me…I am perplexed by the fact that I keep on discovering tiny details on this one.Details that subsequently make this one look even more goofy and ridiculous than I remembered ,it’s pointless to reveal the exact bits that keep on amusing me as they’re: 1)too many to be recorded thouroughly and 2)I don’t want to spoil the joy of discovering them on your own.

Keywords however can be included here:Gratuitous nudity,dirtiest lake filmed in the history of cinema,stupid underwater scenes shot in a relatively clean swimming pool(these ones look hilariously great when juxtaposed to the lake scenes),green zombie make up,sub par direction,recycled stock footage and the list can go on and on.

If I had to summarize the nonsense of this movie with a single scene I would opt for the scene where the two nazi zombies fight and one of them pulls out a knife ,what the bloody hell for???? To kill the  opponent ,who happens to be an equally dead for years ,green-faced zombie??This priceless moment among lots of other similar moments pretty much summarizes and epitomizes what someone will encounter after they press play,you have been warned.

 

Killing birds (1987)

Image

 

directed by:Claudio Lattanzi

cast:Lara WendelRobert VaughnTimothy W. Watts 

Image

 

Ώρα ήταν να κλείσω, μάλλον , οριστικά τους λογαριασμούς μου μ’ αυτό το υπερβολικά άνισο, πλην  διασκεδαστικό φίλμ παραγωγής(και συν- σκηνοθεσίας) Joe D’Amato.

To “killing birds” χαίρει μιας σχετικής αποδοχής για δύο λόγους. Πρωτίστως λόγω του ότι υπάγεται (δια της προσκολλήσεως) στην κατηγορία των Ιταλικών Zombie movies,γεγονός που ενισχύει την cult υπόστασή του ,δευτερευόντως λόγω της σύνδεσης του μεγάλου Joe με την ταινία.

Bέβαια to “Killing birds” δεν είναι καν zombie movie,πόσο μάλλον «καλή»ταινία.

Η υπόθεση είναι για σφαλιάρες ,οι ερμηνείες είναι ορισμοί των Αγγλικών όρων :Campy,wooden,cheesy.Η όλη όψη της ταινίας χαρακτηρίζεται από μια μιζέρια, αφού είναι εμφανέστατα low budget(τυπικό προιόν της Filmirage),ενώ  κατά το μεγαλύτερο μέρος της αναλώνεται σε σεναριακά κλισέ ανακυκλώνοντας σκηνές από άλλες ταινίες. Κατά συνέπεια μπορεί επιεικώς να χαρακτηριστεί, ως προς το μεγαλύτερο κομμάτι του, σαν ένα μετριότατο φίλμ τύπου “Poltergeist”,με λίγα ζόμπι να κόβουν βόλτες στο set,για το τζέρτζελο της ιστορίας.

Παρ’όλα αυτά ,η επιβλητική εναρκτήρια σεκάνς και η παρουσία κάποιων καλοφτιαγμένων γκραν-γκινιολικών  σκηνών, ειδικά στο τελευταίο κομμάτι της, δημιουργούν ένταση, δένουν καλά με την κατά κύριο λόγο “haunted house” θεματική και σώζουν την ταινία από την  απόλυτη αδιαφορία.

Το ρεζουμέ της ιστορίας είναι ότι η ταινία αξίζει να θεαθεί σαν ένα κομμάτι της ιστορίας του Euro horror.Σε σημεία είναι εκνευριστικά επίπεδη και προβλέψιμη, αλλά μπορώ να σας αναφέρω άπειρα Euro Horror «σκουπίδια» με τα ίδια τεχνικά χαρακτηριστικά, που έγιναν cult.Oι στιγμές αυθεντικής έντασης και πηγαίου τρόμου θα ανταμείψουν τον υπομονετικό και πάντα ανεκτικό οπαδό του trashy cinema.

 

Αnother lesson in campy,inept and very low budget cinema taught by Joe D’Amato and Claudio Lattanzi.While “Killing birds” is not very bad on the technical side,as it’s directed with panache and the production team managed to use the Louisianna location in  a surprisingly effective way,it’s so much lacking in the originality sector ,that it painfully shows that its creators had no oher ambition while making it, than selling it properly in the video market.

In Louisiana, a soldier returning from Vietnam finds his wife in bed with her lover and he kills them both as well as a couple of friends, but he is attacked by a bird and he loses his eyes. Years later, the bodies have not been found and the former soldier is now a bird specialist (Dr. Fred Brown) living in a house nearby the swamp. When a group of college students go to the swamp on an assignment to research a species of woodpecker that is almost extinct, they head to Dr. Brown’s house to get some tips of how to find the rare bird. They drive through the swamp where they find the house where the murders happened and they decide to stay there. During the night, weird things happen.

The opening sequence is very well made and it manages to create a genuine suspenseful atmosphere,but the following 40 minutes are of terrible quality.Cheap video fodder set in a University Campus,accompanied by equally dreadful Carlo Maria Cordio softcore score,dragging sluggishly in its attempt to keep the  running time along the lines of a feature film.The last thirty minutes are extremely intense,with some zombies thrown in,for the good measure.

All that remains is an extremely uneven result.It is infuriating to witness scenes that could partake in a much better film than “Raptors” really is,while other sequences,especially the University Campus material,are nothing but a waste of film stock.

The performances by the ,mostly unknown,cast  don’t add to the film quality at all.

Euro horror fans have already watched this one due to the D’Amato connection.The rest should have a look too,as it’s a part of the Euro horror history,but they are advised not to raise the bar too high,as “killing birds” is hardly a masterpiece.If you need to encounter a wings n’ feathers horror experience by all means,then ”Beaks” by Rene Cardona Jr. is a more solid trashy experience.

 

Nightmare at Noon (1988)

Image

Nightmare at noon (1988) aka “Death Street USA”

Directed by; Nico Mastorakis

cast:Wings Hauser, Bo Hopkins, George Kennedy

Scientists poison the water supply of a small town, turning the residents into homicidal maniacs who kill each other and anybody who passes through.They also damage the infrastracture so that no one can leave the place.Chaos ensues…

Damn,this was good old braindead fun!Don’t expect any profound,hidden messages here.It’s only a rockin’ melting pot of nice cinema genres,under a B-movie scope of course.Namely:Action,western,zombie movies are mixed and make a superb b-movie.The most significant movie reference is  George Romero’s “The crazies”,but “Nightmare at noon” loses hands down in terms of social commentary.After all Mastorakis was always a great exploitation and genre cinema director rather than an arthouse or socially aware autheur.The guy would go straight for the jugular and would depict as much bloodshed,explosions and violence as possible.However,the zombies in this one could be more menacing and the bloodshed could be more too.Performances are also quite typical for b-movie standards.Mastorakis’ directing job is solid though and he makes great use of the rural and rocky Utah locations.

Image

cool Greek vhs from the bargain bin…

To sum up,”Nightmare at noon” is a superb way to spend a late night,as it seems to have quite a few assets up its sleeve.B-movie fans cannot go wrong with this one.

Image