Turksploitation special

birakin yasasinlar-turkish tony arzenta

Turksploitation mini special

From Wikipedia, the free encyclopedia

Turksploitation is a tongue-in-cheek label given to a great number of unauthorized Turkish film adaptations of best-selling Hollywood movies and television series, produced mainly in the 1970s and 1980s.[1]

Der Spiegel labeled these films the “most sympathetic and anarchical subgenre of exploitation film“. Filmed on a shoestring budget with often comically simple special effects and no regard for copyright, Turksploitation films substituted exuberant inventiveness and zany plots for technical and acting skill, although noted Turkish actors did feature in some of these productions.[1]

The original soundtracks of the original film or of other Hollywood films were often reused. On occasion whole segments of the original film, such as special effects shoots, were copied into the adaptation.[1]

Bırakın Yaşasınlar(1984)

Directed by: Melih Gülgen

Cast:Cüneyt Arkin,Yildirim Gencer,Turgut Özatay,Yasemin Önder,Bilun Nazlihan,Ünsal Emre

Deririous and delicious Turksploitation crime/action romp with Turkish trash demigod Arkin being himself. I have read that Birakin Yasasinlar is essentially the Turkish “Tony Arzenta” rip-off and judging from the overall plot and the way the mobsters dispatch Arkin’s family ,this is a valid point. What follows is another story, as the film maker Melih Gülgen and Arkin excelled in creating another opus of crass cinematography,sped up antics,crazy stunts by Arkin himself and several other things that need to be seen to be believed.

This film is about a police officer seeking vengeance from drug smugglers for the murder of his family. Kemal is a successful officer known as Avcı [Hunter] in the criminal world. Though his methods are questioned by the police force, he continues to be a living nightmare for drug smugglers. In an operation, Kemal captures a large amount of drugs. This raid also shifts the unwanted attention of the criminal world onto Kemal. The mafia issues a death warrant for Kemal. Though Kemal makes it out alive, his wife and children do not. These events will spur Kemal on to pursue the criminals.

This is pretty much in the same vein as other Arkin crime entries like Kaplanlar aglamaz for example,it’s not Death Warrior but it’s still a mandatory viewing for Turksploitation fans.

Öldüren Dakikalar-Deniz(1986)

Directed by: Nejat Gürsoy

Cast:Oya Aydogan,Hakan Ural,Fulden Uras

Super obscure entry in the mad,mad Turksploitation annals, this one is probably a very elusive film, no posters or photos exist in the internet.

A criminal racket blackmails a big tourist agency. The criminals have planted a bomb in one of the agency’s buses that is full of tourists. The criminals have also kidnapped the poor mechanic who constructed the bomb, his wife and his little daughter and hold them as hostages.

This is shot on an even poorer budget than the Arkin crime films and it shows. The cinematography and the pacing are rough as expected. Overall, a rather pedestrian and by-the-numbers affair pretty reminiscent of the Negri/Atadeniz turcocrime/action entries.

Διατηρώ πάντα μια απόσταση ασφαλείας από το τουρκικό εξπλοιτέησιον. Σε σωστές δόσεις αυτές οι ταινίες, συνήθως αντιγραφές ξένων επιτυχημένων παραγωγών σε συνδυασμό με χαρακτηριστικά τουρκικές σεναριακές πινελιές,όπως μπεσαλήδες,παλικαράδες,χαλκέντερους αλλά αδικημένους ήρωες , μπορούν να προσφέρουν εκρηκτική διασκέδαση αν είναι κανείς στο σωστό mood. Aλλά υπερβολική έκθεση σε αυτές μπορεί να διαστρεβλώσει το κινηματογραφικό αισθητήριο κανενός σε ανυπολόγιστο βαθμό.

Στο Birakin Yasasinlar, o Cüneyt Arkin,ο αδιαμφισβήτητος θεός του τουρκικού εξπλοητέησιον ξεκινά σχετικά συντηρητικά, όντας ασυμβίβαστος διώκτης του εγκλήματος,αλλά όταν η μαφία ανατινάζει το αυτοκίνητό του στο οποίο επέβαιναν η γυναίκα και οι δύο του γιοί ,τότε η ταινία περνά σε άλλο επίπεδο…

άτεχνη αλλά σίγουρα έτη φωτός ανώτερη από τις αντίστοιχες φτωχότερες παραγωγές της ίδιας χώρας (read below), η ταινία αυτή είναι ένας turksploitation δυναμίτης. Το τι συμβαίνει εδώ πέρα πρέπει να το δει κανείς για να το πιστέψει.

Στο πανάγνωστο  Öldüren Dakikalar-Deniz του 1986,για το οποίο φωτογραφίες -πληροφορίες δεν μπόρεσα να βρώ ούτε στο τουρκικό διαδικτυακό κινηματογραφικό αρχείο (βαριέμαι να ανεβάσω το εξώφυλλο του vhs), τα πράγματα είναι ακόμα πιο άτεχνα, παραδόξως όμως λιγότερο εξωφρενικά από ότι στο προηγούμενο φιλμ. Η ταινία συνεπώς έχει λιγότερη πλάκα απ’ότι θα περίμενε κανείς, η πλοκή της δε μοιάζει μεταξύ σοβαρού και αστείου με αυτήν του Speed (ναι αυτού με τον Κιάνου Ριβς).

Τελοσπάντων, πλησιάστε με επιφύλαξη.



The Godfather’s Friend

The Godfather’s Friend(1972)

directed by:Frank Agrama

cast:Richard Harrison, Erika Blanc, Krista Nell

Vietnam vet with a degree in poison gas application lives a secluded life in Turkey but he leaves in an urgent manner everytime he receives a telegram from abroad . Richard is a hit man and “friends” with the Godfather. Richard is also after the goons who killed his parents many years ago.When an old love comes knocking at Richard’s door the order will be disturbed and Richard’s life will turn to a living nightmare.

Standard fare Italian/Turkish Mafiasploitation with a few merits in the form of its rather illustrious cast and picturesque turkish locations,Agrama’s (Dawn of the Mummy)movie does little to impress and adds even less to the golden annals of the crime/mafia flicks that stemmed from Italy during that particular period.

The Godfather’s Friend  lacks grit but is packed with nudity ,mafiosi shenanigans and features a rather disinterested Richard Harrison,However the presence of Eurobabes extraordinaire Erika Blanc and Krista Nell and the cool twist ending make this one a rather passable affair,at least for Farouk Agrama’s standards.

Fans of 70ies crime action and genre completists will probably have some mild fan…

Ρίτσαρντ Χάρισον και Έρικα Μπλανκ προσφέρουν στο λαό κανα-δύο καρτποσταλικές σκηνές στα τουρκικά παράλια αλλά κατά τα άλλα τούτο εδώ το crime actioner Ιταλοτουρκικής παραγωγής και σκηνοθεσίας Φρανκ Αγκράμα κινείται στον αυτόματο πιλότο και δεν προσθέτει σε καμία περίπτωση νέες σελίδες στο χρυσό βιβλίο του Eurocrime.Φέσι ανεπανάληπτο σαν τα αχαρακτήριστα turco-crime των   Yilmaz Atadeniz, Giulio Giuseppe Negri δεν είναι σε καμία περίπτωση,αλλά δεν είναι και κανένας crime κολοσσός που να σε καθηλώνει.

Άν θέλετε καμιά ρετρό Σεβεντίλα για να περάσετε νωχελικά τη βραδιά σας πάντως,τούτο εδώ την κάνει τη δουλειά. Μην περιμένετε πάντως να μετατρέψει το κάθισμά σας σε “ηλεκτρική καρέκλα”.

Four for all (1975)


Four for all (1975) aka “Quei paracul… pi di Jolando e Margherito”, “fighting killer”


the abominable greek vhs sleeve cover

directed by:Yilmaz Atadeniz, Giulio Giuseppe Negri

cast:Richard Harrison, Gordon Mitchell, Irfan Atasoy


german film poster

Υπερτράς crime/mafia movie Ιτάλο-τουρκικής παραγωγής με δυνατό σκουπιδοκάστ.Χαλάλι το ξενύχτι.

Στο ψητό γρήγορα…Ο Τόνυ Τάιγκερ έχει αποσυρθεί από την παρανομία και ζεί με τη γυναίκα του και το μικρό του γιό  σε μια φάρμα.Ο ντόπιος μαφιόζος Τζόζεφ τον βάζει στο μάτι για αδιευκρίνιστο λόγο και στέλνει στην αγροικία του, τους μπράβους του οι οποίοι ξυλοφορτώνουν τον Τόνυ και καίνε ζωντανή τη γυναίκα του και το παιδί του.Ο Τόνυ σώζεται από την Όλγα, με την οποία διατηρούσε σχέση για όσο ήταν στη συμμορία του Τζόζεφ,και ορκίζεται εκδίκηση.Καλεί 3 φίλους του απ’το στρατό(Gordon Mitchell,Richard Harisson,Irfan Atasoy)και οι 4 μαζί ξεχύνονται στους δρόμους προκειμένου να πάρουν το αίμα του Τόνυ πίσω,αφού καθαρίζουν τους πάντες ,γίνονται μάρτυρες μιας τρομερής ανατροπής και η ταινία κλείνει με ένα πιστολίδι επικών διαστάσεων στη βίλλα του Τζόζεφ.

Τι να πεί κανείς για αυτό το πράμα…

Τόσο εξωφρενικές ταινίες γυρίζανε μόνο οι Ινδονήσιοι με πρωτομάστορα τον Arizal(“Stabilizer”)και φυσικά ο Godfrey Ho.Mια ματιά στις μορφές που παίζουν σ’αυτήν,ο θεός να την κάνει ,ταινία ισοδυναμεί με χίλιες λέξεις.

Φυσικά έννοιες όπως σκηνοθεσία με τον Yilmaz Atadeniz,θρύλο του τουρκικού κινηματογράφου του φανταστικού(“Yilmayan Seytan),στο τιμόνι καθιστώνται απόλυτα σχετικές και δε νομίζω να έχουν και τόσο μεγάλη σημασία.Ούτως ή άλλως, η έννοια του ρυθμού στις τουρκικές action,horror,sci-fi κ.τ.λ ταινίες είναι αρκετά αφηρημένη,καθώς αυτές οι ταινίες βασίζονται στη ντελιριακή, χορογραφημένη σλάπστικ βία αναμεμειγμένη με στοιχεία από το kung fu action genre,ενώ έχουν την τάση να κάνουν και μεγάλες κοιλιές κατά τη διάρκειά τους.Υπό αυτήν την έννοια το “Four for all” είναι απόλυτα τουρκική ταινία μην έχοντας καμία σχέση με αντίστοιχες ιταλικές παραγωγές όπως οι ταινίες του Umberto  Lenzi ή του Stelvio Massi.

Οι ερμηνείες είναι ανύπαρκτες.Ο Tony Tiger είναι αστείος και το non acting του θυμίζει μια πιο ήπια εκδοχή της ερμηνείας του θεού Jose Gras/Robert O’Neil στο “Mad Foxes” του Paul Grau.Ο Irfan Atasoy έχει κλασική 70ies φάτσα αλλά δεν τα λέει και πολύ,ενω οι αστέρες Harisson και Μitchell(με μορφή νεάτερνταλ εδώ)δικαίως “περπατάνε” στο set.Ο Harisson βρήκε το μάστορά του αργότερα με τo δίδυμο Godfrey Ho/Joseph Lai και ταυτίστηκε οριστικά με τις διασκεδαστικά κακές action ταινίες.

Anyway,αυτή η ταινία δεν είναι για τον καθένα.Κάνει το “target” του Guido Zurli(γυρίστηκε και αυτό στην Τουρκία)να φαίνεται σαν το “Serpico” μπροστά της.Απευθύνεται και συστήνεται αποκλειστικά και μόνο στους φάνς του πολύ κακού σινεμά.Οι οπαδοι του δομημένου και νευρώδους crime/action(Enzo Castellari,Damiano Damiani)ας μην κάνουν καν τον κόπο.

Italian-turkish surreal crime/action film,crammed with cartoonish violence and overall buffoonery.

This production has more in common with the turkish pop cinema of the 70ies and the various psychedelic rip-off movies that the turks offered us throughout that decade ,than with the fast-paced and gritty italian crime films of Enzo Castellari or Umberto Lenzi.After all, Yilmaz Atadeniz is the man behind the surreal genious of the movie called “deathless devil”,a pure trash cinema extravaganza.

The plot:Tony Tiger is  a retired mobster living in peace with his wife and son.Joseph,the local mob boss sends forth four of his men to teach Tony a lesson.The result:Tony’s wife and son end up violated and burned alive while Tony gets badly beaten up and is barely saved by Olga,one of his ex-girlfriends.If that wasn’t enough,Tony swears revenge and gathers his three best friends.During  war time Tony and the three  lads were inseparable and had sworn to stand by each others side, if one of them was ever in need.So the four vigilantes wipe out the local mobsters one after another until the indescribably trashy end twist.

This movie is certainly addressed to fans of cheesy,sleazy and trashy cinema rather than fans of well structured crime action.The performances by Irfan Atasoy,Gordon Mitchell,Richard Harisson and last but not least Tony Tiger need to be seen to be believed and the direction is in the vein of the turkish action epics like “Kaplanlar aglamaz”,which means that it defies each and every cinematic rule.

Anyway fans of turkish action cinema and bad cinema buffs will have a laugh or two…