Cameron’s Closet


Cameron’s Closet (1988)

directed by:Armand Mastroianni

cast; Cotter Smith, Mel Harris, Scott Curtis

Shamefully pedestrian and flat ,”Cameron’s Closet” is a blatant case of  missed cinematic opportunity or maybe just a payroll move by Mastroianni.

A father who experiments with his sons psychokinetic powers, is unaware that these experiments release a demon from hell, which lives in his sons closet,starts dispatching several people who then reappear as zombies and is preparing to take over the young boys soul.

As already implied ,this film doesn’t lack potential.However the script was rather hackneyed ,the plot paper-thin and the movie is clumsilly paced.Truth be told ,there are various moments in the film when the action grinds to a halt in favour of endless talky scenes of a police inspector elaborating on his nightmares and how he feels they’re connected to Cameron’s weird condition.The psychologist’s character is also paper-thin and doesn’t contribute significantly in the development of the plot.What is really a pity is that the death scenes are rather impressive when contrasted to the flatline the rest of the movie is.However they are few and far between ,plus they fail to have a lasting impact.

I really wanted to like this movie as it started really well. I am also fond of stories in the vein of this particular movie. Despite my positive predisposition ,Cameron’s closet was in the end a let down of sorts. By no means a terrible movie ,but really forgettable.

If someone is a hardcore horror collector and tracks down a copy for cheap,then and only then ,should he/she bother to add Mastroianni’s film to his/her collection.

Παιδιά και μεταφυσική,παιδιά με υπερφυσικές δυνάμεις,παιδιά αλλιώτικα από τα άλλα. Την ώρα που τα άλλα λιλιπούτια πλασματάκια τρώνε cheerios ή πίνουν hemo, o δεκάχρονος Κάμερον μετακινεί με τη δύναμη του μυαλού ,βόλους,βάζα και απελευθερώνει Αζτέκους δαίμονες…

Eνδιαφέροντα τα παραπάνω πλήν τραγικά λίγα.Δεν αρκούν οι καλές προθέσεις του Mastroianni (He knows you’re alone),ο οποίος έχει να κάνει με θεματική αβανταδόρικη μεν,τετριμμένη δε. Όταν έχεις ένα θέμα το οποίο λίγο-πολύ το έχουν πραγματευτεί ταινίες από την “Προφητεία” μέχρι το “Bloodspell” ,τότε καλό θα ήταν να πακετάρεις την ταινία σου ως ένα δείπνο για τις τρας αισθήσεις.Στην παρούσα ταινία αυτό δυστυχώς δε συμβαίνει.Ο δαίμονας εμφανίζεται ελάχιστα και το κρίμα  είναι πως οι σκηνές τρόμου της ταινίας είναι αρκετά καλές,ίσως και εξαιτίας των πειστικών εφφέ. Πλήν αυτών των στιγμιοτύπων η ταινία είναι μιά επίπεδη εμπειρία πλημμυρισμένη από κλισέ . Η παράλληλη πλοκή στην οποία δένονται ένας αστυνομικός και μία ψυχολόγος είναι απλά αδιάφορη και αυτό που μας μένει είναι μιά ανθολογία τεσσάρων-πέντε εντυπωσιακών σκηνών και μιά ταινία που απευθύνεται αποκλειστικά στους πλέον σκληροπυρηνικούς συλλέκτες ταινίων τρόμου της δεκαετίας του ’80.

Το Cameron’s Closet είναι σίγουρα καλύτερο από το ανύπαρκτο Necromancer που παρουσιάστηκε στο μπλόγκ πρόσφατα και κερδίζει στα σημεία ,λόγω ανώτερου προυπολογισμού το Bloodspell που είχε παρουσιαστεί πρίν από πολλά φεγγάρια στον τεκέ μας, πλην  σε καμία περίπτωση απαραίτητο απόκτημα…

Πράξτε λοιπόν κατά συνείδηση…


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in: Logo

You are commenting using your account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s