Eliminators (1986)

directed by:Peter Manoogian

cast: Andrew Prine, Denise Crosby, Patrick Reynolds

Silly and merry family friendly Sci-fi romp produced by the B-movie zealot Charles Band.

As part of their experiments in time travel, Drs. Reeves and Takada construct a cyborg “Mandroid” with the body of a downed pilot. After the success of the initial experiments, Reeves decides to have the Mandroid scrapped. Not wishing to be taken apart, Mandroid flees with the help of Dr. Takeda, who is killed for his disobedience. Distraught by the death of his one friend, the Mandroid goes north to America in search of someone who can help him in getting revenge and stopping Dr. Reeves in whatever evil plan he intends to use his time machine for. He teams up with the scientist responsible for android technology, her pet robot Spot, a rough-and-tumble riverboat guide, and a martial arts warrior.This peculiar cast of characters will try to teach Reeves a lesson…

Eliminators succeeds in being a pleasant way to spend a couple of hours in a Saturday afternoon and is perhaps one of the rare occasions in which someone can watch a b-movie together with his/her children. Manoogian’s flick is so harmless and saccharine that it is almost deemed unfit for viewers who find grittier and sleazier stuff appealing (sign me in!).

However , “Eliminators” does nothing wrong and  can be good fun ,provided you are in a proper mood . Recommended for viewing as a double bill along with Ruggero Deodato’s “The lone Runner”…

Πάμε ωρέ αδέρφια… και που πάμε?

Μα σε φιλικό προς την φαμίλια τρας sci-fi χαβαλέ παραγωγής Τσαρλς Μπάντ και σκηνοθεσίας Πήτερ Μανούγκιαν φυσικά.

Ανεξαρτήτως από το άν μου άρεσε το συγκεκριμένο τεμάχιο ,το οποίο πραγματεύεται την εποποιία ενός ανδροειδούς, μιάς επιστήμονος,ενός γλοιώδη οδηγού ταχύπλοου σκάφους, ενός Νίντζα και ενός κατοικίδιου ρομπότ ενάντια σε υπεραιωνόβιο επιστήμονα με δικτατορικές τάσεις, οφείλω να παραδεχτώ πως το Eliminators μέσα στη χαζομάρα του τα έχει όλα και συμφέρει,προάγει το ομαδικό πνεύμα και τη συντροφικότητα(μπλιάχ!) και σου πετάει και eighties science fiction τρασιά στη μούρη .Από που να πρωτοπιαστεί κανείς? Από τα εφέ,τα οποία ικανοποιητικά καθώς είναι,προσδίδουν ένα κάποιο κύρος  στη γενικότερη ιλαρότητα του φιλμ ,από το κωμικοτραγικό του σεναρίου ,το οποίο επαναφέρει για νιοστή φορά τον ευτυχή-ατυχή ,όχι και τόσο αστάθμητο παράγοντα που μπορούν να αποτελέσουν τα απομεινάρια της ανθρώπινης ψυχής σε ένα cyborg και τη φιλία μεταξύ εκ διαμέτρου αντίθετων χαρακτήρων. Διότι ναι κυρίες και κύριοι,ο εφιάλτης της πιθανής ύπαρξης ευαισθησιών και νοημοσύνης σε κονσερβοκούτια με πολυβόλα για χέρια μπορεί να αποτελέσει καίρια προβληματική σε ταινία. Το είπε και ο μέγας Βερχόφεν στο Ρόμποκοπ άλλωστε.

Και φυσικά το ηθικόν δίδαγμα του Eliminators είναι πως οι έσχατοι δύνανται να καταστούν πρώτοι ,αρκεί να συνεργαστούν παρά τις επιμέρους διαφορές τους. Μπάαα,χλωμό το βλέπω.

Αυτό είναι το “μικρό σπίτι στη Δυστοπία” ή “οι  sci-fi περιπέτειες των μυστικών πέντε” ή το ρημαδο-Eliminators, μιά ταινία που μου έσπασε τα νεύρα αλλά αντικειμενικά παλεύεται στην κατηγορία της,αυτή του family friendly sci-fi b-movie. Ανομολογητος πόθος του γράφοντος πάντως παραμένει η (α)πιθανότητα να μπορούσε να πειράξει το παρόν ο Μπρούνο Ματέι… αν γινόταν το ευτυχές ,τότε θα μπορούσα δικαίως να αναφωνήσω…”σφάξε με Πασά μου να αγιάσω”…

…ώς τότε πάω να δω κανά Robowar να ισιώσω.


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s