Deranged

deranged

Deranged(1974)

directed by:Jeff Gillen, Alan Ormsby

cast:Roberts Blossom, Cosette Lee, Leslie Carlson

A man living in rural Wisconsin takes care of his bed-ridden mother, who is very domineering and teaches him that all women are evil. After she dies he misses her, so a year later he digs her up and takes her home. He learns about taxidermy and begins robbing graves to get materials to patch her up, and inevitably begins looking for fresher sources of materials. Based closely on the true story of Ed Gein.

The Plainfield maniac,Ed Gein,a legendary sociopath,a one of a kind case in the annals of worldwide criminology.This is the story of the man that scarred the face of the Fifties beyond recognition,a man that has inspired tons of pop culture & counterculture representatives ranging from Tobe Hooper to Slayer.

Deranged,a film that depicts as closely as humanly possible the story of Ed Gein, is a success of humble origins,done on a tight budget but  a film of very solid foundations nonetheless.The cinematography remains moody throughout the entire duration of the film,the gritty moments are very gritty and the sporadic comedic moments are brought to life in a tasteful manner.No fanfare and sensationalism are employed and even though this flick is categorized under the exploitation genre,not for a single moment does it feel overly tongue and cheek.Fortunately even though humorous lines of the motel hell kind are sometimes utilized the movie doesn’t seem to become a parody of the genre it chose to serve .

Deranged is a powerful experience aided by a couple of unforgettable moments,such as the entire sequence involving Mary the barmaid,a death mask sporting Roberts Blossoms(Ezra Cobb-Ed Gein)and a nice company of corpses.The ending sequence is also a work of art,downbeat and very gritty,a truly apocalyptic finale.

Roberts Blossoms’ performance is also a glorious victory,as this very capable character actor really had to swim in some very treacherous and murky waters in order to portray a unique case such as Gein/Cobb,needless to say that his incarnation of Ezra Cobb is excellent.The rest of the cast also delivers solid performances.Kudos should also be given to the adequate special effects bz the great Tom Saviny,in his first ever appearance as special effects director.

Deranged is a triumph of independent film making,from an era when horror was horror and cinema was cinema.It should be watched and cherished at all costs.

Έχω κάνει δυνατό σερί τώρα τελευταία με το Αμερικάνικο exploitation,λίγο το Manson Family του Βαν Μπέμπερ, λίγο αυτό εδώ,φαίνεται με θέλει το τόπι.

Ο Ed Gein είναι ένας των μέγιστων μορφών στην πινακοθήκη τεράτων της Αμερικάνικης ιστορίας.Ο χασάπης του Plainfield είχε να αντιμετωπίσει μερικά δυσεπίλυτα ζητήματα,απότοκα της υπερβολικά καταπιεστικής και αφάνταστα μισογυνικής  ανατροφής της οποίας έτυχε από τη δεσποτική μητέρα του.Όταν αυτή η “ψυχούλα” λοιπόν απεδήμησεν εις κύριον και άφησε τον Ed μοναχό του,τα πράγματα περιπλέχτηκαν ελαφρώς, αφού ο φίλος μας έμπλεξε το cross dressing με την ευγενή τέχνη του εκδοροσφαγέα και τα αποτελέσματα αποτέλεσαν θεματική για πλείστους εκφραστές της pop κουλτούρας,από τον Tobe Hooper ώς τους Slayer. Το deranged λοιπόν πραγματεύεται αυτήν ακριβώς την ιστορία και το κάνει με αριστουργηματικό τρόπο.

Διαμαντάκι λοιπόν σου λέω, το παρόν τεμάχιο.Η φωτογραφία είναι αυτή η όμορφη seventies μουντή κατάσταση που έχουμε όλοι λατρέψει σε άπειρες ανεξάρτητες Αμερικάνικες ταινίες από εκείνη τη δεκαετία,η μουσική επένδυση είναι απολαυστικά γκροτέσκα,το κάστ με προεδρεύοντα τον Roberts Blossoms κεντάει όμορφες ερμηνείες,ειδικά ο Blossoms με αυτή του τη μορφή και με αυτή του την ερμηνεία μάλλον θα τα κατάφερε να τρυπώσει σε πολλούς εφιάλτες…

και πως να μην τα καταφέρει αφού κάνα δύο σκηνές στο deranged σηκώνουν την τρίχα κάγκελο,ενώ το φινάλε λάμπει απόλυτα καθάριο μέσα στην απολυτότητά του και τον παραλογισμό του.

Θα ήθελα το παρόν φιλμ λίγο πιο σκοτεινό,αδιάλλακτο και αδιαφανές και θα εξηγήσω τι εννοώ.Σίγουρα θα θυμάστε εκείνες τις ηλίθιες σλάπστικ σκηνές στο αυθεντικό Last house on the left,ναι εκείνες τις χαζομάρες που έκανε ο Μάρτιν Κοβ εννοώ. Ε λοιπόν υπάρχουν και εδώ αντίστοιχες “λυτρωτικές” σκηνές,ίσως λιγότερο γυμνασιακές από τις αντίστοιχες της ταινίας του Κρέηβεν,αλλά παρ’όλα αυτά υπάρχουν,το πως θα τις εκλάβει κανείς είναι μάλλον θέμα γούστου.Ο γράφων ας πούμε δεν τις θεώρησε εκτός κλίματος,αλλά σίγουρα δημιουργούν κάποιες μικρές ρυτίδες στον ιστό της ταινίας.

Τέλος πάντων τι ζητάω και εγώ…

Όπως και να’χει το παρόν συστήνεται ανεπιφύλακτα .

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s