Hanna D. – La ragazza del Vondel Park (1984)

Image

Hanna D. – La ragazza del Vondel Park (1984)

directed by:Rino Di Silvestro

cast:Ann-Gisel GlassDonatella DamianiTony Serrano,Karin Schubert

Η πεμπτουσία του sleaze.Πανδαισία χρωμάτων και εικόνων.Όργιο Σεξ και βίας και άλλα τέτοια καλολογικά που μόνο ο κινηματογραφικός διανομέας Γιάννης  Λεωντσίνης θα μπορούσε να γράψει σε αφίσα ταινίας του.Όλα αυτά και ακόμα περισσότερα συνυπάρχουν αρμονικά (sic) σε αυτό το εξωφρενικό rip-off της μεγαλειώδους κοινωνικής ναρκοταινίας του Uli Edel “Christianne F.-Wir Kinder aus Bahnhof Zoo”.Εκεί που το αριστούργημα του Edel εικονογράφησε με πεσιμιστικό τρόπο, σε ένα παρηκμασμένο και γκρίζο μα τόσο γοητευτικό Βερολίνο ,την απώλεια της αθωώτητας,τη φρίκη της εξάρτησης και τη γύμνια των ανθρώπινων σχέσεων.Ο αθεόφοβος Di Silvestro (Werewolf Woman)φιλμάρει σούτια,παρακμή,σπασμένες φλέβες και βρώμικο σεξ.

H Χάνα,ατίθαση έφηβη,ζει κάτω από την ίδια στέγη με τη μεσήλικη, αλκοολική  Μητέρα της,πόρνη στο επάγγελμα.Η μάνα της κορασίδας έχει σπιτώσει νταβραντισμένο νεαρό,ο οποίος ορέγεται τη Χάνα.Όταν η έφηβη τον απορρίπτει,ο ” αγαπητικός ” εγκαταλείπει το “πλοίο” και η μάνα της Χάνα πέφτει σε κατάθλιψη.Οι σχέσεις των δύο γυναικών πάνε από το κακό στο χειρότερο και η δεκαεξάχρονη νεαρή καταλήγει ,διωγμένη από την ίδια της τη μητέρα, στο δρόμο.Ζώντας κάτω από άθλιες συνθήκες πέφτει στα ναρκωτικά και στην πορνεία .Η ζωή της φαίνεται να παίρνει άλλη τροπή όταν γνωρίζει έναν clean-cut γόη,ονόματι Miguel.Aλλά τα όνειρά της βυθίζονται και πάλι στο βούρκο,όταν ανακαλύπτει πως ο άντρας στον οποίο βασίστηκε δεν είναι παρά ένας πορνοπαραγωγός.Η Χάνα διαφεύγει με τα φτερά της τσακισμένα,όλα δείχνουν να έχουν τελειώσει,αλλά στο τέλος η τύχη της χαμογελά. 

Image

 

Μιλάμε για Sleaze με κεφαλαίο “S”.Οι φάνς του ξεδιάντροπου Ευρωπαικού σινεμά θα λατρέψουν την αιρετική διάθεση του Di Silvestro,τον τρόπο που εναλάσσει σκηνές δήθεν ρομαντικού ερωτικού πάθους με αντίστοιχες, μηδενιστικές και απόλυτα σαρκαστικής exploitation αντίληψης, σκηνές χρήσης ναρκωτικών και απόλυτης παρακμής.Ειδικά το στοιχείο της εξάρτησης κυριαρχεί και είναι αληθοφανέστατο-μπορεί κανείς σχεδόν να δει το ξεραμένο αίμα στις βελόνες,οι οποίες όντως διαπερνάνε τη σάρκα των ηθοποιών.Τα “τζάνκια” κουβαλάνε φιξάκια σε κάθε πιθανή και απίθανη σωματική τους κοιλότητα και ο Di Silvestro καταγράφει επίσης ένεση στο μάτι και κάτω απ’τη γλώσσα σε δύο σκηνές ανθολογίας.Οι ερμηνείες είναι ο παράδεισος του σκουπιδολάγνου,over acting all the way,αλλά η κινηματογράφιση είναι αρκούντως και καταλλήλως μουντή.Το γυμνό και οι σκηνές Σεξ,είναι αμφότερα δωσμένα με τρόπο ωμό,χωρίς ιδιαίτερες καλλιτεχνικές προφάσεις και γενικά η ταινία ζέχνει αγνό,ανόθευτο,άμωμο και άσπιλο exploitation spirit.

Image

Oι οπαδοί της ταινίας του Edel θα φάνε τις σάρκες τους.Οι υπόλοιποι “Ροβεσπιέροι” του eurotrash μπορούν να στήσουν τη γκιλοτίνα τους και με το χαμόγελο στα χείλη να αρχίσουν να σαρώνουν το κοινό που αρέσκεται σε σαχλές,αισθηματικές κομεντί και ταινίες που είναι ολόκληρες στημένες στον υπολογιστή.

Η ταινία είναι ένας ύμνος στο φτηνό Ευρωπαικό genre cinema της δεκαετίας του ’80.Ένα exploitation ποίημα…Είναι επιτακτική ανάγκη να γίνει αντικείμενο προσοχής από περισσότερο κόσμο.

Image

 Hanna , a young girl who lives with her verbally abusive  whore mother. After her mother’s boyfriend leaves because Hanna didn’t get laid with him, she angrily throws Hanna out onto the streets.The streets are harsh and  corrupt her in multiple ways. She starts out with a coke habit, which eventually leads to heroine.She pays for her fixes by becoming a prostitute, and hangs around the park looking for johns. The older prostitutes don’t particularly like this, and Hanna has to fight for her survival. Soon she meets Miguel, a local porn “agent”. After going “all the way” with Hanna (her first time), he sees her as his newest client. The initially sweet talking Miguel gradually becomes more and more menacing and sadistic.Soon enough he tries to get her into the porno business, Hanna flees and ends up in the mean streets again.In a really decrepit state she finds her soul mate along the way.In the end,both of them find their so much desired happiness.

Image  Image

An exploitation poem.A fist in the face of any prudish viewer.”Hanna D.” uses the main subject matter of Uli Edel’s masterpiece drama film,namely “Christiane F.” and follows its own path,by almost mockingly showing its red tongue to the structural rules of the drama film genre.

Di Silvestro juxtaposes romantic sex scenes ,accompanied by jolly music, with scenes of filth and utter degradation.To be more precise:Needles are injected to the most uncommon body parts you’ll ever witness and drug trafficking becomes a work of art.I challenge you my readers…Has anyone ever seen a heroin fix getting out of a woman’s rectum.I suppose not…

Hanna D. still carries a veneer of a drama film.The alcoholic prostitute mother,the broken dreams,the addiction,the violence against women.All these factors are strong dramatic containers,but the execution is so over the top and exploitative,the editing by Bruno Mattei,so choppy,the directing job so crass and the cinematography so delightfully moody and downbeat,hence all that remains is an exploitation masterpiece.A mayhem of filth.A flick that urges you to take a shower after its completion.

No matter how I profoundly love Edel’s movie,no matter how I passionately love Berlin,I also fell in love with Di Silvestro’s ode to cheap cinema.This is a mandatory viewing.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s