Season for Assassins (1975)

Image

Season for Assassins (1975) aka “Il tempo degli assassini”

directed by:Marcello Andrei

cast:Joe DallesandroMartin BalsamMagali Noël 

O Φτωχός συγγενής του “Savage three” είναι τούτο εδώ το ταινιάκι του Marcello Andrei (A black ribbon for Debora).Φυσικά αυτή διαπίστωση δεν γίνεται για να υποβαθμίσει την αξία του παρόντος,το οποίο μια χαρά ταινία είναι,αλλά για να υπογραμμίσει το μεγαλείο του “Savage Three”.

O Pierro(Dallesandro) και η παρέα του,είναι νέοι που φλερτάρουν έντονα με το περιθώριο και όλες του τις αποχρώσεις:Παραβατικότητα,έκλυτη ζωή και γενικότερη αποχαλίνωση.Ο επιθεωρητής Katroni(Balsam),κουρασμένος και πικρόχολος,προσπαθεί να βάλει τάξη στα ατίθασα παλιόπαιδα,ενώ ένας ιερέας προσπαθεί να προσεγγίσει τα “παρεξηγημένα” νιάτα και να τα επαναφέρει στο σωστό δρόμο.

Τετριμμένα τα πράγματα,όσον αφορά την πλοκή.Αλλά όσο επαναλήψιμο και αν είναι το σενάριο,τίποτα δεν μπορεί να ακυρώσει τη δύναμη που κρύβουν οι εικόνες του Andrei.Δύναμη ωμή και ρεαλισμός,που φέρουν κάτι από τη σπουδαία παράδοση του Ιταλικού μεταπολεμικού Σινεμά,παρότι κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί οτι το “Season for Assassins” είναι μια Νεορρεαλιστική ταινία.Exploitation είναι το φίλμ,ας μην γελιόμαστε,αλλά είναι exploitation συγκινησιακά φορτισμένο,με ερμηνείες άγουρες πλην τεταμένες και κινηματογράφιση μουντή και γκρίζα σαν την Ιταλία των seventies που μαστιζόταν από πληθώρα κοινωνικοπολιτικών προβλημάτων.

Ο Dallesandro μας έχει προσφέρει καλύτερες ταινίες από αυτήν εδώ,αλλά αυτό όπως είπαμε δεν σημαίνει οτι το παρόν στερείται ουσίας.Οι οπαδοί του crime/drama, με ίχνη κοινωνικού προβληματισμού, θα το λατρέψουν.

Image

Downbeat crime/drama the Italian way.You know the deal…over the top acting meets unripe social commentary,something like a way cheaper version of the Neo-realist cinematic movement.Still, “Season for Assassins” is a good movie that should be cherished by fans of the Italian crime/noir/drama for what it really is,a brutal and unrelenting film,rough around the edges,but with a hidden strength lurking behind its raw but captivating visuals.

As a gang of youths terrorizes a city, the weary chief of police finds himself caught between the citizens who cry for blood and a catholic priest who believes the boys will respond to kindness.

The storyline is overused but the presentation is strong enough to keep the viewer nailed upon his/her seat.The over the top scenes will make the cynical viewer grin with disbelief,but the overall essence is that of a solid film. I’ve definitely watched slicker Polizi films,but I really have a soft spot for this one.Namely,the cruelty and the sensitivity co-existing in some scenes,i.m.o the suicide scene,is rarely met in a film genre that, for the most part, presents social issues, in  a way deeply cynical .I admit that I am not that objective regarding this little hidden gem.I love this film, as I love the majority of gritty and hardboiled Italian crime films.

Watch it, if you share my passion.

Image

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s