Un bianco vestito per Marialé(1972)

Image

Un bianco vestito per Marialé (1972) aka “Spirits of death” ,”morbosita”, “exorcosme tragique”

directed by:Romano Scavolini

cast:Ida Galli, Ivan Rassimov, Luigi Pistilli

Άλλο ένα πολύ επιτυχημένο δείγμα Ιταλικού giallo με περάσματα γοτθικού τρόμου ή  μπορεί και το αντίθετο,υπογεγραμμένο  από τον πολύ καλό κινηματογραφιστή Romano Scavolini.To 1972 που γυρίστηκε το παρόν φίλμ το υποείδος των ταινιών γοτθικού τρόμου είχε ήδη αρχίσει να ξεφτίζει δίνοντας τη σκυτάλη στο λαοφιλές και σίγουρα πιο pop artsy giallo.Όπως και να’χει εδώ τα δύο είδη συνυπάρχουν αρμονικά.

Η πλοκή ξεκινάει με μια φανταστική σεκάνς γυρισμένη στο παρελθόν.Ο πατέρας της μικρης Mariale βρίσκει τη γυναίκα του με τον εραστή της να κάνουν έρωτα στο δάσος.Τους εκτελεί με συνοπτικές διαδικασίες και ύστερα στρέφει το όπλο στον εαυτό του,όλα αυτά μπροστά στα μάτια της μικρής του κόρης.

Image

Περίπου δύο δεκαετίες αργότερα βλέπουμε τη μικρή να έχει πλέον μεγαλώσει,να έχει παντρευτεί αλλά να συντηρεί τα εύθραυστα λογικά της με τη βοήθεια ηρεμιστικών.Με προτροπή της Mariale το ζεύγος καλεί στον πύργο του μια πλειάδα αστών φίλων του(μικρή αναφορά στη διαφθορά της αστικής τάξης,αλλά τίποτα το βαθυστόχαστο)για ένα πάρτι μασκέ που όπως αποδεικνύεται θα τους μείνει αξέχαστο.Εντωμεταξύ ένας άγνωστος δολοφόνος αρχίζει να ξεπαστρεύει μέλη του υπηρετικού προσωπικού και όχι μόνο.

Βλέποντας την Ida Galli(Mariale)ντυμένη με το λευκό φόρεμα που φορούσε η μητέρα της όταν δολοφονήθηκε κατανοεί κανείς οτι η παράνοια κατατρώει ήδη τη λογική της  όπως και το οτι η αντίστροφη μέτρηση για τις ζωές των προσκεκλημένων έχει ήδη ξεκινήσει.

Γένικά η ταινία είναι γεμάτη από επιβλητικές κινηματογραφικές συνθέσεις και από έξυπνα τεχνάσματα όπως τη χρήση του προαναφερθέντος φορέματος που καλύπτουν τις αρκετές σεναριακές αδυναμίες και κρατούν τις αισθήσεις του θεατή καρφωμένες στα όσα διαδραματίζονται στην οθόνη.Οι ερμηνέιες των Galli,Pistili(ζεύγος)είναι πολύ καλές,ενω ιδιαίτερη μνεία πρέπει να αποδοθεί στο πολύ ατμοσφαιρικό soundtrack της ταινίας.

Συνοψίζοντας,η ταινία αποτελεί άριστο δείγμα Ιταλικού θρίλερ,γυρισμένο με έμφαση στην ατμόσφαιρα.Είναι τόσο καλαίσθητο και στυλιζαρισμένο ώστε να γοητεύσει τους πιο ραφιναρισμένους φίλους του eurocult αφού αποπνέει μια αισθηση πληρότητας χωρίς να είναι το απόλυτο Ιταλικό θρίλερ.Μάλλον η ισορροπία και η αρμονία είναι οι λέξεις κλειδί στην παρούσα ταινία.Δείτε την.

Effective and morbid sample of Italian B-movie artistry.”Spirits of death” works like a well-oiled machine despite of its script flaws and makes a nice pair with Sauro Scavolini’s “Amore e morte nel giardino degli dei”,as both movies seem to share similarities and a thick,impenetrable aura of morbidity.

Mariale witnesses a tragic incident  as a child:Her mother’s and her mother’s lover execution,committed by her father.Of course her sanity is scarred for life and madness lies in wait.A few years later we witness the now married Mariale and her husband living in a mansion in  total isolation,and for a good reason,as Mariale is on the brink of insanity.When she invites some bourgeois friends in the castle the situation gets out of hand and murders start happening.The climax of the story will unfold like a replayed scene from a theatrical play.

It’s pretty easy to guess the proceedings here,and this is probably the biggest flaw of Romano Scavolini’s film,but the director makes up for the predictable parts as he directs with verve and flair,makes excellent use of the castle location and he sets up some pretty intense and claustrophobic set-pieces.His camera moves remind the work of the great gothic horror maestros ,namely Bava and Fredda and he also manages to get some pretty intense performances out of his cast.Some sleaze is also present but it is utilized in a meaningful way and brings in some good twists to the otherwise pretty linear storyline.The film score is also magnificent and is used in a well balanced way so it  never becomes intrusive.

On the downside,we never get to know more details about Mariale’s condition .More details about her relation to the guests or more details about her marriage would also add to the intensity and depth of the film.Anyway Italian storylines are usually abstract and superficial and this is not necessarily bad.After all,the Italians seemed to care more about the visuals of a film than they did about  its storyline.This mentality would  sometimes lead to gaping plot-holes,but the dedicated spaghetti thriller fan has already learnt to cope with them  and to immerse himself /herself in the mostly striking visuals of such films .This film is no exception to the general rule…

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s