So Sweet…So Perverse(1969)


So sweet…So Perverse (1969)

directed by: Umberto Lenzi

cast:Carroll Baker, Jean-Louis Trintignant, Erika Blanc,Horst Frank


the rarest Greek Vhs.

Χρυσή μετριότητα από τον κατά τα άλλα μαίτρ του είδους και οχι μόνο Umberto Lenzi.

To “So Sweet…So Perverse” είναι άνευρο παρά το εξαιρετικό του κάστ και δυστυχώς η ταινία φαίνεται γερασμένη και είναι αρκετά φτωχή σε συγκινήσεις, ενω οι διαστροφές του τίτλου περισσότερο υπονοούνται παρά αποτελούν ενεργό κομμάτι της πλοκής.

Ο Jean Reynaud(Trintignant) είναι ένας ραφινάτος ευκατάστατος δανδής.Ο γάμος του με την Danielle(Blanc) διέρχεται κρίση και το χάσμα με τη γυναίκα του δείχνει να διευρύνεται κάθε φορά που συζητάνε μεταξύ τους.Σύντομα ο Jean βρίσκεται δέσμιος στη γοητεία της μοιραίας γειτόνισσας του πάνω ορόφου που φέρει το όνομα Nicole(Baker).Σύντομα δημιουργούνται εξαιρετικά δυσάρεστες καταστάσεις με πρωταγωνιστές τα μέλη αυτού του ιδιότυπου τριγώνου,ενω στη ιστορία εμπλέκεται και ο Klaus εραστής της Nicole με ολίγον σαδιστικές τάσεις.


Δυστυχώς η ταινία δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια αναιμική αντιγραφή του “les diaboliques”.Oι ομοιώτητες είναι πολλές για να αποδοθούν σε συμπτώσεις(μοιραία γυναίκα σε ρόλο δολώματος,προβληματικές σχέσεις,πλεκτάνες,δολοπλοκίες),αλλά ενω θα  μπορούσε ίσως να είναι μια αποτελεσματική ιστορία μυστηρίου είναι απελπιστικά αργή  και οι συγκινήσεις που προσφέρει στο θεατή είναι μηδαμινες.


Πραγματικά το συγκεκριμένο φίλμ ήθελα να μου αρέσει.Όλα τα προγνωστικά ήταν υπέρ της ταινίας αλλά παίξαμε και χάσαμε.Ο χρόνος έχει σταθεί αμείλικτος απέναντι στο παρόν.Για τους πολύ φανατικούς του Lenzi και του είδους του Giallo μόνο.

Pretty weak and dated Lenzi protogiallo.

I really wanted to like “So sweet…So Perverse” but in spite of the fact that everything seems to fall in the right place,unfortunately the movie is  a mostly dull and uninteresting affair.

The storyline is a straight rip-off of “les diaboliques”.Trintignant in the role of the slick and rich businessman having a marriage in crisis and falling for the femme fatale Nicole(Baker).Your typical story of love triangles,betrayals,set ups and all that goes with them is to follow…

Viewing the film gave me a costant feeling of deja-vu .I definitely had seen all these before in way better constructed films.Anyway,lack of originality is not the quintessential problem of the film.There are simply not enough interesting moments and twists in the film to keep the viewer awake.The performances are passable and the direction pretty uninteresting without showcasing the well known Lenzi verve(“Seven bloodstained Orchids”)and skillful execution(“A quiet place to kill”,”Knife of ice”).The Ortolani score is addictive but is far from being the redeeming value of this film.

Watch only if you are a die-hard Giallo buff.Even Lenzi fans don’t lose much if they don’t see this one.


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in: Logo

You are commenting using your account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )


Connecting to %s