Day of violence(1977)

Image

Day of violence (1977) aka “Operazione Kappa: sparate a vista”

directed by:Luigi Petrini

Image

dutch VHS sleeve

Image

second danish VHS version

cast:Mario Cutini, Marco Marati, Maria Pia Conte

Το “day of violence” είναι ο φτωχός συγγενής της  “Σκυλίσιας μέρας”.Δυστυχώς για μας τους οπαδούς του Ιταλικού crime η ταινία είναι εξαιρετικά άνιση και μέτρια.Ξεκινάει πολύ δυναμικά αλλά σύντομα χάνει την ισχύ της και εξαντλείται σε ευκολίες και συμβάσεις του είδους.

Image

Δύο ατίθασοι πλην φτωχοί νεαροί άνδρες ζούνε μια γενικά έκλυτη ζωή και μοιάζουν με βόμβες έτοιμες να εκραγούν.Όταν εκδιώκονται από ένα πάρτυ αποφασίζουν να επισκεφτούν μια φίλη τους ώστε να συνεχίσουν τη διασκέδαση.Σύντομα όμως η σπίθα γίνεται φλόγα και ένας βιασμός οδηγεί σε έναν φόνο.Με τον κλοιό να σφίγγει απειλητικά γύρω τους εισβάλλουν σε ένα πολυτελές εστιατόριο και κρατούν όμηρους τους θαμώνες απαιτώντας λύτρα για να τους απελευθερώσουν.Με το πέρασμα της ώρας η κατάσταση εκτραχύνεται και οι όμηροι υποβάλλονται σε κάθε λογής εξευτελισμούς υπο την απειλή των όπλων.Όταν μερικοί όμηροι επιχειρούν να αλλάξουν την κατάσταση πέφτουν νεκροι.Η αστυνομία παρακολουθεί ανήμπορη να αντιδράσει.Αλλα το παιχνίδι της βίας για τον Paolo και τον Giovani σύντομα τελειώνει και δεν έχει καθόλου καλό τέλος.

Η ταινία μπορεί να ακούγεται σαν ένα ντελίριο sleaze και βίας αλλά όταν συγκρίνεται με άλλες ταινίες εγκλεισμου και ομηρίας(la settima donna,house on the edge of the park)χάνει με τα χέρια κάτω.Ο Petrini στη μοναδική σκηνοθετική του δουλειά  αποτυγχάνει σχεδόν παταγωδώς να δημιουργήσει αληθοφανείς καταστάσεις βίας και ατμόσφαιρα απειλής.Χαρακτηριστικότατο παράδειγμα η σκηνή του βιασμού ,η οποία εκτελείται με τόσο γελοίο τρόπο από τους συντελεστές που ο θεατής πιθανότερο είναι να βάλει τα γέλια βλέποντας την, παρά να σοκαριστεί.Κατα τ’άλλα το παιχνίδι χάνεται εντελώς στο μεγαλύτερο κομμάτι της ταινίας όπου η  πλοκή εκτυλίσσεται εντός του εστιατορίου(μάλλον για λόγους χαμηλού budget).Σε αυτές τις σεκάνς  η βία χρησιμοποιείται εντελώς προσχηματικά,για λόγους σεναριακής ευκολίας και με απίστευτη συχνότητα.Ως φυσικό επακόλουθο το ενδιαφέρον του θεατή γρήγορα χάνεται.

Οι ερμηνείες είναι ο ορισμός του overacting και επιπρόσθετα χαντακώνονται από το τραγικό dubbing(το οποίο βέβαια είναι cult).To prog rock soundtrack είναι συμπαθητικό πάντως.

Συνοψίζοντας,η ταινία μπορεί να έχει τόνους sleaze αλλά είναι μετριότατη.Το σενάριο δεν την οδηγεί πουθενά αλλού παρά στο απόλυτο τέλμα.Όταν τέτοιου είδους ταινίες δεν βοηθούνται από ενα,αν όχι πρωτότυπο,έστω καλογραμμένο σενάριο(βλέπε house on the edge of the park)τότε χάνουν το λόγο ύπαρξής τους.Το “day of violence” είναι τόσο εκνευριστικά μέτριο όσο το “liberi,armati,pericolosi” και απευθύνεται μόνο στους φανατκούς του crime/thriller.

Image

greek vhs sleeve

Average italian crime/exploitation/hostage movie hybrid that never lives up to its initial potential.

Two rebellious young men get kicked out of a high class party and go to a friendly house.There they reach the point of no return as they end up raping a woman and killing another one.To make things worse they invade a luxurious restaurant and they hold the customers as hostages.A circle of torture and humiliation has just begun.What will stop those modern young savages?

The movie starts in an explosive manner and paradoxically starts losing steam after the restaurant invasion scene.The inept and overtly talky screenplay is obviously to blame,as well as the budget limitations.While there is a galore of violence taking place before the viewer’s eyes,the very same viewer is under the constant impression that the director & the producer made use of this violence either because they had nothing else to do or  they made use of such gratuitous scenes for mere shock value.Regardless of what is actually the case here,the viewer quickly and will easily find himself bored and searching for the fast forward button of the VCR(yeeeeaaahh!).The end comes bringing a feeling of relief,not because of its cathartic essence but because this chore of a movie has finally come to an end.

As far as the performances are concerned.Here we have to cope with quintessential Italian overacting,let alone the movie suffers from an atrocious treatment courtesy of the dubbing department.The direction by Luigi Petrini is quite pedestrian.The prog rock score is deliriously entertaining though.

To wrap this up.This is so average that it hurts.Same league with “Liberi,armati,pericolosi”. For cautious viewers only…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s